Otomotiv endüstrisi, içten yanmalı motorları yavaş yavaş tarih sayfalarına gömerken, elektrikli araçlar (EV) ulaşımın geleceğindeki yegane kurtarıcı olarak lanse ediliyor. Sıfır egzoz emisyonu, sessiz sürüş ve yenilenebilir enerji entegrasyonu gibi avantajlar, karbon ayak izimizi küçültme yolunda atılmış devasa adımlar olarak görülüyor.
Ülkemizde En Çok Satılan Elektrikli Otomobiller Belli Oldu
Türkiye otomotiv pazarında şubat ayının en çok satan elektrikli otomobiller listesi duyuruldu. Yerli üretim Togg zirveye yerleşti.Ancak vitrindeki bu parlak vizyonun arka planında, üretim hatlarında ve tedarik zincirlerinde yaşananlar ne kadar temiz? Çevre örgütü Lead The Charge tarafından yayınlanan yeni ve kapsamlı bir araştırma, otomobil üreticilerinin tedarik zincirlerinin ne derece temiz, adil ve sorumlu olduğunu ilk kez bu kadar net bir şekilde gözler önüne seriyor. Sonuçlar ise sektörün büyük vaatleri ile sahadaki gerçekleri arasındaki uçurumu çarpıcı bir biçimde ortaya koyuyor.
Elektrikli Otomobiller Çevre Dostu mu?
Elektrikli araçların kullanım ömürleri boyunca geleneksel fosil yakıtlı araçlara göre çevreye çok daha az zarar verdiği bilimsel otoritelerce kabul edilen bir gerçek. Bu araçlar, küresel ısınmanın en yıkıcı etkilerini hafifletmek ve fosil yakıta dayalı ulaşımın yarattığı halk sağlığı krizlerini çözmek için kritik bir öneme sahip. Fakat madalyonun görünmeyen yüzünde, bu modern araçlara hayat veren devasa bataryaların üretimi ve bu bataryalar için gereken ham maddelerin tedarik süreci yatıyor. Küresel üretim tesislerinin büyük bir kısmı hala fosil yakıtlara ve kömür enerjisine yoğun bir şekilde bağımlı.
Daha da önemlisi, lityum ve kobalt gibi kritik minerallerin madenciliği, özellikle Demokratik Kongo Cumhuriyeti gibi bölgelerde ciddi insan hakları ihlalleri, çocuk işçi çalıştırma skandalları ve ağır çalışma koşullarıyla ilişkilendiriliyor.
Tüm bu karmaşayı aydınlatmak ve sadece “yeşil aklama” (greenwashing) yapanları ayıklamak amacıyla Lead The Charge, dünyanın en büyük 18 otomobil üreticisini 80 farklı kritere göre detaylı bir incelemeye tabi tuttu. Çelik, alüminyum ve batarya üretimindeki karbon salınımından; yerli halkların korunması ve işçi haklarına kadar pek çok başlık masaya yatırıldı.
Araştırmanın en dikkat çekici bulgularından biri, Batılı otomobil üreticilerinin insan hakları ve sorumlu madencilik uygulamaları söz konusu olduğunda Çinli rakiplerine karşı açık ara farkla önde olması. Ancak genel tabloya bakıldığında kutlanacak çok az şey var. Değerlendirme sonucunda, fosil yakıtlardan arındırılmış ve çevresel açıdan sürdürülebilir bir tedarik zinciri kurma çabalarında endüstrinin genel ortalaması yalnızca %24 seviyesinde kaldı.
Bu oran geçen yıla kıyasla %5’lik ufak bir ilerlemeye işaret etse de, gidilecek yolun ne denli uzun olduğunu kanıtlıyor. İnsan hakları ve sorumlu tedarik metriklerindeki sektörel ortalama ise sadece %27’de kaldı. Liderlik koltuğunda %49’luk genel skorla endüstrinin öncüsü Tesla oturuyor. Onu %45 ile Ford ve %44 ile Volvo yakından takip ediyor. Üst sıraları tamamlayan diğer devler ise %41 ile Mercedes-Benz ve %39 ile Volkswagen olarak kayıtlara geçti.
Tablonun karanlık tarafı diyebileceğimiz alt sıralar ise genellikle Asyalı üreticilerin ambargosu altında. BYD, Toyota, Honda, GAC ve SAIC gibi küresel oyuncular ne yazık ki listenin en dibinde yer alıyor. Raporda otomobil üreticilerinin her fırsatta dile getirdiği gösterişli çevresel hedefler ile somut icraatları arasındaki derin tutarsızlıklara da özel bir parantez açılmış.
Örneğin; Toyota, BYD ve Honda’nın çelik tedarik zincirlerinin karbondan arındırılmasına yönelik tüm göstergelerde “sıfır” (%0) çekmesi, endüstrinin henüz temel metallerin üretiminde bile yeşil dönüşümü başlatamadığını gösteriyor.
Bununla birlikte Toyota, bataryaların kullanım ömrü sonrasında geri dönüştürülebilirliğini büyük ölçüde artıran “sökülmesi kolay” yeni nesil batarya tasarımını benimseyerek kendi içinde olumlu bir adım attı. Ayrıca batarya tedarik zincirini en çok geliştirmeyi başaran ilk beş şirket Tesla, Renault, Mercedes-Benz, Volkswagen ve Ford olarak sıralandı.
Sonuç olarak; lider şirketlerin tedarik ağlarını karbondan arındırma konusundaki çabaları gelecek adına umut verici olsa da, sektör devlerinin 100 üzerinden ortalama 24 puanla sınıfı zar zor geçmesi, “tamamen temiz ve adil” bir elektrikli araç ekosistemine ulaşmamızın henüz ufukta görünmediğini kanıtlıyor.
Elektrikli otomobiller gezegenimiz için en doğru alternatif olmaya devam ediyor, ancak otomotiv devlerinin şeffaflık, işçi hakları ve üretim süreçlerindeki gizli karbon ayak izi konusunda taşın altına ellerini çok daha fazla koymaları şart.
