Yıllar önce, soğuk ve yalnız bir geceyi ısıtan ses oldun. Gece geldiğinde gökyüzünde dolunayı arardı gözlerim. Kulaklarımda sesin,bir huzur sarardı ki anlata anlata bitiremedim.
Gün geçti,hafta geçti,birkaç ay, birkaç yıl geçti,gün birine eş olmanın vaktini getirdi ve anladım ki sen sadece gecemdeki ışık değildin. Hayattan ellerimi çekip,omzuna yaslandığımda beni saran sevgiydin. Bahaneler sıraladım kendime. Aklımca seni düşündüğümü bilmeyecektim ve senin bana gülmene izin vermeyecektim.
Yıllar sonra dedim belki yıllar sonra... Küçüklüğümü büyüttüğümde,ellerimde kırık düşler olmadığında hayata kafa tutmalıydım. Bilemedim. Büyüdüm... Sonrasında ise sen yoktun. Düşünemedim sevgi gururlar yürümezmiş. Bilemedim, anca kendimi yaralayacağımı bilemedim. O küçük sandığım yüreğimdekileri ne kadar büyürsem büyüyeyim tek başına taşıyamayacağımı, beraberinde acı ile yanacağımı bilemedim. Çare! Çare nerede? Allah'ım diyorum Allah'ım bilir.Benim bilmediğimi bilir. Seni kaderime yazmış olabilir mi? Yoksa bir ömür yalnız mı kalbim? Birinin hayatı ile yolmu alacağım,kendimi yoklara,olmazlara mı bağlayacağım?
Söylesene sensiz olduğumu düşünmeden yapabilecek miyim? Mümkün mü söylesene!
Bilmezsin bildiğin tek kelime olan hayır ı söylersin. Hatırlanan sevgili olarak kalacaksın. Kimse bilmez,herkes kendi yaşadığını bilir. Benim kalbimde yanan özlemi de sen değil Allah bilir. Bilme yine bilme. Cümleler etrafında dönsün,ömrüme hüzün çöksün,sevda hiçe sayılmayı gururuna yediremeyip yine acı sessizliğe gömülsün. Bilme sen bilme. Alllah'ım sen şifa ver gönlüme. :( Şifam o olsun diyen gönlüme...
lavinya
http://forum.shiftdelete.net/muzik/113913-yonca-lodi-emanet.html
Gün geçti,hafta geçti,birkaç ay, birkaç yıl geçti,gün birine eş olmanın vaktini getirdi ve anladım ki sen sadece gecemdeki ışık değildin. Hayattan ellerimi çekip,omzuna yaslandığımda beni saran sevgiydin. Bahaneler sıraladım kendime. Aklımca seni düşündüğümü bilmeyecektim ve senin bana gülmene izin vermeyecektim.
Yıllar sonra dedim belki yıllar sonra... Küçüklüğümü büyüttüğümde,ellerimde kırık düşler olmadığında hayata kafa tutmalıydım. Bilemedim. Büyüdüm... Sonrasında ise sen yoktun. Düşünemedim sevgi gururlar yürümezmiş. Bilemedim, anca kendimi yaralayacağımı bilemedim. O küçük sandığım yüreğimdekileri ne kadar büyürsem büyüyeyim tek başına taşıyamayacağımı, beraberinde acı ile yanacağımı bilemedim. Çare! Çare nerede? Allah'ım diyorum Allah'ım bilir.Benim bilmediğimi bilir. Seni kaderime yazmış olabilir mi? Yoksa bir ömür yalnız mı kalbim? Birinin hayatı ile yolmu alacağım,kendimi yoklara,olmazlara mı bağlayacağım?
Söylesene sensiz olduğumu düşünmeden yapabilecek miyim? Mümkün mü söylesene!
Bilmezsin bildiğin tek kelime olan hayır ı söylersin. Hatırlanan sevgili olarak kalacaksın. Kimse bilmez,herkes kendi yaşadığını bilir. Benim kalbimde yanan özlemi de sen değil Allah bilir. Bilme yine bilme. Cümleler etrafında dönsün,ömrüme hüzün çöksün,sevda hiçe sayılmayı gururuna yediremeyip yine acı sessizliğe gömülsün. Bilme sen bilme. Alllah'ım sen şifa ver gönlüme. :( Şifam o olsun diyen gönlüme...
lavinya
http://forum.shiftdelete.net/muzik/113913-yonca-lodi-emanet.html
