Küçüktüm,yüreğim ve ben boyumdan büyük düşler kuramayacak kadar güçsüzdük. Sen bir rüzgar olup estin,umutsuz kalbe, soğuk gülüşlere can verdin. Gerçeklilleri öğrettin. Küçücük kalbime, küçük küçük küçük mutluluklar ektin. Gün sabaha varıp beni büyüttükçe , mutluluklarım,umutlarımda büyüdü benimle birlikte. Sadece sesini duymak yeterdi küçükken. Gözüm yüzünü arar oldu büyüdükçe. Gönlünü...
Sen aklıma gelince, olumsuzlukların içinde bile, zihnim,kalbim,yüzüm güler hep.
Biraz daha büyüdüm yine kalbimdeki senle. Sesini duymak,yüzünü görmek,göğsüne işlemek beni daha büyüttü. Gün yeni sayıları eklendi yaşıma ve sen beni unutursun dedin yeni yolunda. Bense çıktığım yol sana varsın diye büyüorum diyemedim. Aradım sesin, yüzünü,burdayım diyen gülüşünü bulamadım.
Saklı olduğu kapıyı açma dedin. Orada ne olduğunu bile bile gitmek ağırdı. Ağırlığımdan öte bir rüzgar değdiki içime,savurdu beni uzağımdaki bir yüreğe. O yüreğe ait olamadım. Büyüyemedim,küçülemedim,sanki hep aynı günde yaşamaya devam ettim ardından. Bir başka yüreğe hazırlanacağım sabaha varmadan uykuya daldığım gece seni gördüm rüyamda. Sabırlı ol geleceğim bir gün dedin ve gittin. Uyandım ve bir daha uyuyamadım. Bir rüyaydı belki ama acını uyuşturmuşken,yok bilirken beni derin uykumdan uyandırdı. Sabah verilmemiş sözlerime ve o yüreğe veda ettim. Haylaz denizin karşısına geçip ağladım saatlerce. Denize haykırdım hani acıyı dondurmuştuk! Hani ben ve kalbimdeki ateş büyümüyorduk hani! Hani sönmüştük!
Hırçınca tokatladı yüzümü dalgalar. Yüzüme çarptıkça sevgini, ağladım,ağladım...Ayna tuttu bak gözlerine,yüzüne,kalbine ve büyüdüğünü gör!
Ağlarım her kaşınına geçişimde seni ararım. Seni çekiştiririm dalgalarla. Nerede? Göğsünde kim var şimdi? Cevap vermezdi kimi zaman. Üzülme derdi kendi ağlardı. Beni kıyıdan koynuna alır, yüzümü,kalbimi yıkardı. Güçsüzleştim. Gece dua ederken dilim konuşmaz oldu. Gözlerimden düşen damlalar ve göğsümde ben buradayım diyen sen konuşuyorsunuz.
Özlüyorum seni özlüyorum çok çok özlüyorum. Uzaktan uzağa büyümeye devam ediyorum. Bir sabah uyanacağım, yanımda düşlerim olacak ya da ben düşlemediklerime uyanacağım. Özlediğim,beklediğim tebessümünü al gel! Ömrün kalanına yetecek kadar umut ek yüreğime sonra yine git istersen. Ama gitme hiç bir yere gitme...Ben büyümeye devam ettikçe gitme...
lavinya'nın günlüğü
Sen aklıma gelince, olumsuzlukların içinde bile, zihnim,kalbim,yüzüm güler hep.
Biraz daha büyüdüm yine kalbimdeki senle. Sesini duymak,yüzünü görmek,göğsüne işlemek beni daha büyüttü. Gün yeni sayıları eklendi yaşıma ve sen beni unutursun dedin yeni yolunda. Bense çıktığım yol sana varsın diye büyüorum diyemedim. Aradım sesin, yüzünü,burdayım diyen gülüşünü bulamadım.
Saklı olduğu kapıyı açma dedin. Orada ne olduğunu bile bile gitmek ağırdı. Ağırlığımdan öte bir rüzgar değdiki içime,savurdu beni uzağımdaki bir yüreğe. O yüreğe ait olamadım. Büyüyemedim,küçülemedim,sanki hep aynı günde yaşamaya devam ettim ardından. Bir başka yüreğe hazırlanacağım sabaha varmadan uykuya daldığım gece seni gördüm rüyamda. Sabırlı ol geleceğim bir gün dedin ve gittin. Uyandım ve bir daha uyuyamadım. Bir rüyaydı belki ama acını uyuşturmuşken,yok bilirken beni derin uykumdan uyandırdı. Sabah verilmemiş sözlerime ve o yüreğe veda ettim. Haylaz denizin karşısına geçip ağladım saatlerce. Denize haykırdım hani acıyı dondurmuştuk! Hani ben ve kalbimdeki ateş büyümüyorduk hani! Hani sönmüştük!
Hırçınca tokatladı yüzümü dalgalar. Yüzüme çarptıkça sevgini, ağladım,ağladım...Ayna tuttu bak gözlerine,yüzüne,kalbine ve büyüdüğünü gör!
Ağlarım her kaşınına geçişimde seni ararım. Seni çekiştiririm dalgalarla. Nerede? Göğsünde kim var şimdi? Cevap vermezdi kimi zaman. Üzülme derdi kendi ağlardı. Beni kıyıdan koynuna alır, yüzümü,kalbimi yıkardı. Güçsüzleştim. Gece dua ederken dilim konuşmaz oldu. Gözlerimden düşen damlalar ve göğsümde ben buradayım diyen sen konuşuyorsunuz.
Özlüyorum seni özlüyorum çok çok özlüyorum. Uzaktan uzağa büyümeye devam ediyorum. Bir sabah uyanacağım, yanımda düşlerim olacak ya da ben düşlemediklerime uyanacağım. Özlediğim,beklediğim tebessümünü al gel! Ömrün kalanına yetecek kadar umut ek yüreğime sonra yine git istersen. Ama gitme hiç bir yere gitme...Ben büyümeye devam ettikçe gitme...
lavinya'nın günlüğü
