Asosyallik

bu sıkıntıdan kurtuluş yok. böyle öleceksin :)

İki yolun var. Ya sorunun temelini bulup onunla yüzleşeceksin ya da medikal yardım alacaksın.
Bu durumdan rahatsızlık duyduğuna göre iyileşmek için yani düzelmek için iyi bir başlangıç yapmışsın.
İnsanlardan neden kaçıyorsun önce bu soruya kendi içinde kendini dinleyerek samimi bir cevap bul, gerisi kolay...

hadi ama yalnız mıyım bu konuda ...

bir zamanlar benimde tanıdığım ama selam vermediklerim var(hala da var) nedenide onların insan olmayışı,insan gibi davranmaması...

---------- Post added at 08:34 ---------- Previous post was at 08:30 ----------

eğer kendini güçlü hissediyorsan(ruhsal açıdan) zaman herşeyin ilacıdır diyorum.

Bu konuda bunun birçok sebebiniz görebilirsin;
Belki de toplumları asosyal yapan, aslında netteki sosyal ağlardır.

Asosyelliğin anlamını bilmeden her şeye asosyal denmeye başlandı. Asosyal olman için, hiç sinemaya hiç tiyatroya ya da toplumun bulunduğu herhangi bir sanatsal ya da birliktelik faaliyetine katılmamanız gerekiyor. Sizin izlenme duygunuz paranoid şizofreni gibi.

Bence yardım almanızda fayda var. Geçmişte yaşadığınız travmalar şimdi ortaya çıkıyor olabilir. Çoğu zaman bu tarz sorunlar kısa terapi seanslarıyla da çözülebilir. Zaten sorun kabul edip böyle bir ortamda paylaşabiliyorsanız yüzde 60 oranında iyileşmeye mehillisiniz demektir. Kabul etmek sorunları aşmanın ilk adımdır her zaman için.

Umarım kısa sürede bu sıkıntınızdan kurtulursunuz.

herseyin kafada bittigini düsünüyorum, bizide tanımıyorsun ama bizimle iletisime gecebiliyorsun demekki sokaktaki tanımadigin insanada bi selam verebilirsin kendi kendine bunu anlatman lazim. zaman zaman insanın icine kapanabildigi selam bile vermek istemedigi evden cikmak istemedigi zamanlar olabilir bende oluyor mesela, ama böyle zamanlarda ben asosyalim sorunluyum diye kafana takarsan gercekten sorunlu olduguna inanmaya baslarsın, bunun yerine kafanda ben iyiyim olur böyle dönemler diye olayi bitir arada cik sokaga, arkadaslarinla takıl, sevgili yap en temizi:) sonra selam yine herkese verme hakedene ver. doktor en son caredir ayrica doktorda cok farklı bisey söylemeyecek.

Doktor farklı bir şey söylemeyecek ama farklı bir şekilde söyleyecek ve daha çok tesir edecek.
Aradaki fark bu...

tamam yahu bilime tedaviye karsi degiliz:) sen doktora git dostum en dogrusu.

Hocaya git belki içinde 3 harfli birşey vardır :P

Ben de hemen hemen yaşıyorum bu durumları....tek geziyorum....arkadaşlarım mesaj atıyor ne yapalım akşam diye kızasım geliyor onlara...çünkü hep aynı şeyler.....doğru düzgün diyalog kuramıyorum....bir keresinde sinemaya bile tek başıma gitmiştim.......şuan bu sıkıntım halen devam ediyor.....çevrem yok.....aile ile sorunum yok ama....akşam eve gelince odama kapanırım.....dokuz gibi yatarım....çalıştığım yerde hep benden yaşca büyükler var buda beni iyice yalnızlığa itiyor.....ama alıştım : )

ReDo dedi: ↑

bir keresinde sinemaya bile tek başıma gitmiştim...

ben şimdiye kadar sinemada 400 e yakın film izlemişimdir. hiç abartısız 400 ün 370 ine tek gitmişimdir. o halde ben hiç yaşamayayım. evet evet öleyim ben:)

topalsolucan deme yaw : )

benim de böyle bir sorunum var mesela tanımadığım birine merhaba demek bana o kadar zor gelir ki ya da bir çocuğa silgi atıyorum canı acıyo geliyo diyoki niye atıyon ben burda başlıyorum kekelemeye bi de kız olursa:turned: görmeyin beni yani anlayın durumumu nasıl düzeltebilirim bir diyeniniz yokmu(insanlarla konuşmaktan utanıyorum, korkuyorum)

arkadaşlar sorunu çözdüm. işte sizi bu sorunlardan kurtaracak altın bilgiler, dikkatle dinleyin ve uygulayın; öncelikle inancınızı ve görüşlerinizi zedeleyecek en uç noktalar dışındaki hayatınızdaki hemen her şeyi tersine çevirin. anneniz ve babanızla cinsel konular ve sevgililik meselelerini konuşun. babanızın olmasa da annenizin yanında sigara için, sigara içen biri değilseniz dahi sigara için. gidin bir eczaneye kondom alın. mümkünse eczanedeki çalışanın genç bir kız olmasına dikkat edin (bu durum sizi daha faza zorlayacaktır ama ruhsal gelişim yönünden getirisi büyük olacaktır.) geçin kalabalık bir otobüs durağına, yolun karşı tarafında sanki bir tanıdığınızı görmüş gibi ismiyle bağırın. duraktaki herkes size bakıyor gibi gelecektir ama şundan emin olun ki en fazla 2 saniye size bakarlar. yolda giderken tanımadığınız kişilerle göz göze gelmeye çalışın (cinsiyeti fark etmez), göz göze geldiğiniz anda selam verin ve yolunuza devam edin, onun size selam verip vermemesi önemli değil.

buna benzer kendinizi zora sokacak durumları siz kendiniz de türetebilirsiniz. bu bilgileri şirketin gelişim konferansında geçen sene bizlere anlatmışlardı ve anlatan kişi televizyonlarda programlara çıkan ve gelişim kitapları olan birisiydi (adını hatırlamıyorum). o zamanlar umursamamıştım ama zaman içinde bu durumların içine kısmen bilinçli, kısmense zorunlu olarak girmiş bulundum. şimdi kesinlikle başka biriyim. benim için 26-27 yaş, ömrümün miladı olmuştur.

topalsolucan dedi: ↑

arkadaşlar sorunu çözdüm. işte sizi bu sorunlardan kurtaracak altın bilgiler, dikkatle dinleyin ve uygulayın; öncelikle inancınızı ve görüşlerinizi zedeleyecek en uç noktalar dışındaki hayatınızdaki hemen her şeyi tersine çevirin. anneniz ve babanızla cinsel konular ve sevgililik meselelerini konuşun. babanızın olmasa da annenizin yanında sigara için, sigara içen biri değilseniz dahi sigara için. gidin bir eczaneye kondom alın. mümkünse eczanedeki çalışanın genç bir kız olmasına dikkat edin (bu durum sizi daha faza zorlayacaktır ama ruhsal gelişim yönünden getirisi büyük olacaktır.) geçin kalabalık bir otobüs durağına, yolun karşı tarafında sanki bir tanıdığınızı görmüş gibi ismiyle bağırın. duraktaki herkes size bakıyor gibi gelecektir ama şundan emin olun ki en fazla 2 saniye size bakarlar. yolda giderken tanımadığınız kişilerle göz göze gelmeye çalışın (cinsiyeti fark etmez), göz göze geldiğiniz anda selam verin ve yolunuza devam edin, onun size selam verip vermemesi önemli değil.

buna benzer kendinizi zora sokacak durumları siz kendiniz de türetebilirsiniz. bu bilgileri şirketin gelişim konferansında geçen sene bizlere anlatmışlardı ve anlatan kişi televizyonlarda programlara çıkan ve gelişim kitapları olan birisiydi (adını hatırlamıyorum). o zamanlar umursamamıştım ama zaman içinde bu durumların içine kısmen bilinçli, kısmense zorunlu olarak girmiş bulundum. şimdi kesinlikle başka biriyim. benim için 26-27 yaş, ömrümün miladı olmuştur.

insanlara kötü örnek olma.şu yazdıklarında sadece seni bağlar.gerçekle uzak'tan yakından alakası yok.sigara içinmiş.oldu uyuşturucuya başlayın asosyallik filan kalmaz.gibi bir mantık olurmu.

masterbaba dedi: ↑

insanlara kötü örnek olma.şu yazdıklarında sadece seni bağlar.gerçekle uzak'tan yakından alakası yok.sigara içinmiş.oldu uyuşturucuya başlayın asosyallik filan kalmaz.gibi bir mantık olurmu.

arkadaşım, bu bilgileri anlatan uzman senden benden daha muhafazakar bir psikoloktur. sigara bağımlısı olun demiyor elbette, kendi tabularını kırman açısından bunu yapmanı öneriyor. bir çok sigara müptelası 30 yaşına gelmiş hala anne babasından bu durumu saklıyor. belki de bu durum onu daha da sigaraya bağlıyor. sen gidip annein yanında bir sigara içip, sonra da bıraktım sigarayı desen ne gibi bir zararı var?

topalsolucan dedi: ↑

arkadaşım, bu bilgileri anlatan uzman senden benden daha muhafazakar bir psikoloktur. sigara bağımlısı olun demiyor elbette, kendi tabularını kırman açısından bunu yapmanı öneriyor. bir çok sigara müptelası 30 yaşına gelmiş hala anne babasından bu durumu saklıyor. belki de bu durum onu daha da sigaraya bağlıyor. sen gidip annein yanında bir sigara içip, sonra da bıraktım sigarayı desen ne gibi bir zararı var?

bu dediklerin 40 yıl önce doğru olabilirdi.14 yaşında oğluyla sigara tüttüren insanlar görüyom cevremde.kimsenin anasından babasından korktuğumu var.Eskiden öğretmenin karşısında sigara içmek filan cesaret isterdi.şimdi tenefüs aralarında öğrencisinden sigara isteyen öğretmenler var.

Asosyalliği aşacağız diye çevremizdeki insanlara ve de büyüklerimize karşı saygı sınırını zorlamamakta fayda var.

siz bu durumu kendinize göre değerlendiriyorsunuz ama bu durumdan ciddi manada sıkıntı çekenler var ve bu aslında bir hastalık. her hastalığın olduğu gibi bunun da bir tedavisi var. ve bu hastalığın tedavisi de içine kapanıklığı yenmek adına kendini kısıtladığı şeyleri tespit edip üzerine gitmek. arkadaşlar bunları ben söylemiyorum, biraz araştırırsanız uzman kişilerin görüşleri ve metotları olduğunu göreceksiniz. sizin durum biraz damdan düşmüşün durumundan anlamaya çalışan damdan düşmemişe benziyor.

- - - Mesaj Güncellendi - - -

masterbaba dedi: ↑

bu dediklerin 40 yıl önce doğru olabilirdi.14 yaşında oğluyla sigara tüttüren insanlar görüyom cevremde.kimsenin anasından babasından korktuğumu var.Eskiden öğretmenin karşısında sigara içmek filan cesaret isterdi.şimdi tenefüs aralarında öğrencisinden sigara isteyen öğretmenler var.

taktın bir sigaraya, olayı nerelere götürüyorsun birader. ben size sokak zibidileri gibi mi olun diyorum. söylediklerimi anlamayacaksan cevap yazmak zorunda değilsin.

neyse tamam.yaklaşımın yanlış.sadece onu diyorum.senin şu dediklerini yapana gerçek de zibidi diyorlar.Haberin olsun.

friendly dedi: ↑

Asosyalliği aşacağız diye çevremizdeki insanlara ve de büyüklerimize karşı saygı sınırını zorlamamakta fayda var.

Bunda ne gibi bir saygısızlık var ben anlayamadım.

sizin naçizane tavsiyeleriniz nedir peki bu konuda? bir kişi herhangi bir konuya yapılan öneriyi yanlış buluyorsa kendi önerisi var demektir. burada amaç arkadaşlara yardımcı olmak. forumun mantığı bu. alalım görüşleri?

kendini fazla teknolojiye kaptırma sevenlerinle ol annen babanı yalnız bırakma zaman çok sembolik bir kavram bence zamanını boşa harcama
asosyallik bir yandan iyidir ögrenirsin mecbursundur ama boş boş dolanıosan dediğimi kulak ardı etme derim...

tambjk dedi: ↑

Bunda ne gibi bir saygısızlık var ben anlayamadım.

:) Saygısızlık demedim. Saygı sınırını zorlamayalım dedim.
Örneğin ; benim gördüğüm aile terbiyesine göre, dahası benim ailemde bir bireyin annesinin babasının yanında sigara içmesi hoş karşılanmaz.

Artı verilen diğer örneklerde biraz absürd geldi bana.
Eğerki bir insan asosyal ise topluma kazandırabilmek için o kişiye toplumda aktif olabileceği sorumlumluklar vermek durumu net çözüyor. Sadece sabır lazım.

Kendimden biliyorum. :) 15 yıl öncesine kadar asosyal sayılabilecek bir kimliğe sahiptim.
Dışarda tanımadığım birisine adres sormaya bile utanırdım.
Şimdi ciğerini bile alırım. :)

Ama topalsolucan arkadaşım fikirlerine değer verdiğim bir insandır.
Bundan dolayı da saygı duyuyorum...

topalsolucan , annenizin karşısında sigara için de ne demek.. haa normalde sigara içen biriyse olabilir ama hiç sigara içmemiş birinin özgüven kazanması için kalkıp sigaraya başlaması çok yanlış bir hareket olur. onun dışında söylediğin her şeye katılıyorum

İşyeri dışında evden dışarı çıkmaktan nefret ederim , içime kapanık değilim fakat belirli bir süre sonra eve girmeye tereddut eden bir insan nasıl ev kolik olur dersen , bilgisayar ve mmorpg oyunlara bağlarım. Güneşli bir günde pikniğe gitmek yerine evde kolamı ve sigaramı alıp rpg takılmak daha cazip gelir. Kurtuldummu , yooo bian once 6 olsa iş bitse eve gitsem kolamı sigaramı alsam arkadaşlar vent e gelse , cayır cayır lol atsak... Asosyal öleceksin :)

trnc dedi: ↑

@topalsolucan , annenizin karşısında sigara için de ne demek.. haa normalde sigara içen biriyse olabilir ama hiç sigara içmemiş birinin özgüven kazanması için kalkıp sigaraya başlaması çok yanlış bir hareket olur. onun dışında söylediğin her şeye katılıyorum

benim aklımda bu şekilde kalmış. dediğin gibi sigara içenleri ilgilendiriyor da olabilir. 1 tane sigarayı içer gibi yapmak ta durumu kurtarır belki. ama bunu zaten bu sıkıntıyı çeken bir çok kişi yapamaz.

friendly dedi: ↑

:) Saygısızlık demedim. Saygı sınırını zorlamayalım dedim.
Örneğin ; benim gördüğüm aile terbiyesine göre, dahası benim ailemde bir bireyin annesinin babasının yanında sigara içmesi hoş karşılanmaz.

Artı verilen diğer örneklerde biraz absürd geldi bana.
Eğerki bir insan asosyal ise topluma kazandırabilmek için o kişiye toplumda aktif olabileceği sorumlumluklar vermek durumu net çözüyor. Sadece sabır lazım.

Kendimden biliyorum. :) 15 yıl öncesine kadar asosyal sayılabilecek bir kimliğe sahiptim.
Dışarda tanımadığım birisine adres sormaya bile utanırdım.
Şimdi ciğerini bile alırım. :)

Ama topalsolucan arkadaşım fikirlerine değer verdiğim bir insandır.
Bundan dolayı da saygı duyuyorum...

Oturup kalkmakla, sıgara içip içmemekle, bacakbacak üstüne atmamakla, uzanmamakla, eller kucakta susmakla saygı göstermek yada saygı beklemek bana çok saçma ve anlamsız geliyor. Saygı karşılıklı eziyete, zulme dönüşmemeli. Ben ailemlin yanında ve onlarla beraber sıgara da içtip(bırakmadan önce), kadeh de tokuştururum ve hiçbir kimse bunu saygısızlılık olarak görmedi bugune kadar :) Tatillerde izmire ailemin yanına gittiğimde babam kendi hazırlar mangal ve rakıyı ben gelicem diye. Şekilde saygı yerine özde, fikirlere, karakterlere, farklılıklara, yaşam tarzlarına saygı daha anlamlı ve doğru geliyor bana.

Verilen örnekler ise insanın kendi utangaçlığını yenmesi ve tabularını yıkması konusunda işe yarayacak örnekler bence. Küçükken bende tanımadığım kişilerle telefonda konuşamazdım ve bunun üzerine gidip yendim :) Telefon sapıklığı yapmadım tabikide.

Sizin bugun saygı gösterme unsuru olarak adlettiğiniz birçok gelenek emin olun çok yakın zamanda kaybolup gidecektir, nasıl birçoğu yokolduysa. Çünkü insanlar ve dünya değişiyor, eskisi gibi toplumlar kapalı değil artık.

tambjk sende fikirlerine değer verdiğim bir insansın.
Sana da saygı duyuyorum. :)
Haklısın gerçekten bizim aile yapımız biraz gelenekçidir.
Ama ben geçmiş büyüklerimi ve onlarla olan diyalogları özleyen birisiyim şahsen.
Belki de dediğin gibi zamanla kaybolacak.
Hayırlısı olsun diyelim. :)