Ben hem korkarım hemde öldürürsem üzülürüm canlı neticesinde...
(Gerçi çocukluğumda zevk olsun diye karınca yuvasının önünde ekmek kırıntısı döküp çıkan karıncaların başını beton çivisinin tersiyle ezerdim ama... dediğim gibi çok küçüktük o zamanlar... :) )
Çocukken zavallı karıncalara ben de az çektirmedim. Neler yaptığımı yazmayayım şimdi.
Biz erkek çocukları neden böyle vahşi oluyoruz bilmiyorum.
Artık çok dikkat ediyorum.
Geçen gün bodruma indim ıvır zıvırları atmak için, 2 tane yavru akrep gördüm.
Birini tahta parçasının üstüne koymaya çalışırken kıskacıyla hamle yaptı odun parçasına.
O kadar çok hoşuma gitti ki bu hareket sizi öldürmeyeceğim dedim.
Aldım ikisini insanların giremediği büyük yeşil alana bıraktım.
Zaten ömürleri kısaymış akreplerin. O bahçeye de bir sürü kedi girip çıkıyor.
Sonradan öğrendiğime göre kediler akrep yiyiyormuş.
Aha dedim kısa olan ömürleri daha da kısaldı.