E
Söylemiyim dedim ama söylemek istiyorum.
11 Mayıs 2013'te Hatay Reyhanlıda yaşanan vahim bombalama olayını 5-6 saat öncesinde uyurken rüyamda gördüm.
Rüyamda iki ayrı patlama meydana geldi.Önce hiç bilmediğim kalabalık bir sokakta yürürken 50 metre arkamda bir patlama oldu.Bir anda ortalık savaş alanına döndü.Herkes ordan oraya kaçışıyordu.Bende kaçmaya başladım.Ve büyük bir bina gördüm.İçeri saklanmayı düşündüm.Koşarak kapıya gittim.Kapıyı açıp içeri girdiğimde karşımda yere diz çökmüş elinde el bombası tutan uzun saçlı kumral bir adam gördüm.İnanılmaz korktum ve geri kaçmaya çalıştım.Ama diğer insanların içeri girmeye çalışması yüzünden kapının önünde izdiham oluştu.Zar zor geri kaçtım ve acil saklancak biryer bulmalıyım diye düşündüm ve girmeye çalıştığım binanın dışardaki merdiveninin kenarına saklandım.O anda hayatımda yaşadığım ve hissettiğim en şiddetli patlamaya tanık oldum.Çok dehşetli bir patlama oldu.Saklandığım yerde kafamı gökyüzüne çevirdim ve bombanın patlamasıyla havaya saçılan alevi ve şarapnel parçalarını gördüm.O sırada yataktan zıplayarak uyandım.(Bu arada filmlerde hep görürdüm kabuslardan zıplayarak, bağırarak uyanan insanları.Hep derdim ne saçma şey.Bende kabus görüyorum ama hiç böyle uyanmadım derdim.Ama bu rüyayı gördükten sonra anladım.)Uyandıktan sonra çok sarsılmıştım.Ne dehşetli bir patlamaydı o öyle diye düşündüm ve bi bardak su içip tekrar yattım.
Sonra sabah oldu uyandım ve işe gittim.İş yerinde televizyon hep açıktır.Bir anda son dakika haberleri girdi ve Hatay Reyhanlı'da yaşanan bombalama olayları geçiyordu.Haberi görünce rüyam aklıma geldi ve çok büyük bir dehşete düştüm.Ardından ikinci patlama haberi geldi ve neye uğradığımı şaşırdım.Haberleri izlemeye devam ettim.Bir süre sonra olay yerinden canlı görüntüler yayınlanmaya başladı.Bir yandan da kafamda kuruyordum nasıl böyle birşey olur diye.Televizyonda patlama yerindeki görünteleri izlerken gördüğüm kareyle daha da dehşete kapıldım.Rüyamda girmeye çalıştığım bina meğersem önünde patlamanın meydana geldiği belediye binasıymış ve saklandığım merdiven kenarıda belediye binasının girişindeki merdivenmiş.Rüyamda gördüğüm binayı, kapısını ve saklandığım merdiveni birebir görünce bir kez daha imana geldim.
Hataylı değilim.Hayatımda hiç Hatay'ada gitmedim.Hatayla ilgili bildiğim tek şey yemekleridir.Daha önceden buna benzer kendi hayatıma dair ufak tefek şeyler başıma gelmişti ancak böylesine detaylı ve bütün ülkeyi ilgilendiren bir olay başıma gelmemeşti.Üzerinde çok düşündüm ama sonra Allah'ın bir hikmeti dedim.
L
Söylemiyim dedim ama söylemek istiyorum.
11 Mayıs 2013'te Hatay Reyhanlıda yaşanan vahim bombalama olayını 5-6 saat öncesinde uyurken rüyamda gördüm.
Rüyamda iki ayrı patlama meydana geldi.Önce hiç bilmediğim kalabalık bir sokakta yürürken 50 metre arkamda bir patlama oldu.Bir anda ortalık savaş alanına döndü.Herkes ordan oraya kaçışıyordu.Bende kaçmaya başladım.Ve büyük bir bina gördüm.İçeri saklanmayı düşündüm.Koşarak kapıya gittim.Kapıyı açıp içeri girdiğimde karşımda yere diz çökmüş elinde el bombası tutan uzun saçlı kumral bir adam gördüm.İnanılmaz korktum ve geri kaçmaya çalıştım.Ama diğer insanların içeri girmeye çalışması yüzünden kapının önünde izdiham oluştu.Zar zor geri kaçtım ve acil saklancak biryer bulmalıyım diye düşündüm ve girmeye çalıştığım binanın dışardaki merdiveninin kenarına saklandım.O anda hayatımda yaşadığım ve hissettiğim en şiddetli patlamaya tanık oldum.Çok dehşetli bir patlama oldu.Saklandığım yerde kafamı gökyüzüne çevirdim ve bombanın patlamasıyla havaya saçılan alevi ve şarapnel parçalarını gördüm.O sırada yataktan zıplayarak uyandım.(Bu arada filmlerde hep görürdüm kabuslardan zıplayarak, bağırarak uyanan insanları.Hep derdim ne saçma şey.Bende kabus görüyorum ama hiç böyle uyanmadım derdim.Ama bu rüyayı gördükten sonra anladım.)Uyandıktan sonra çok sarsılmıştım.Ne dehşetli bir patlamaydı o öyle diye düşündüm ve bi bardak su içip tekrar yattım.
Sonra sabah oldu uyandım ve işe gittim.İş yerinde televizyon hep açıktır.Bir anda son dakika haberleri girdi ve Hatay Reyhanlı'da yaşanan bombalama olayları geçiyordu.Haberi görünce rüyam aklıma geldi ve çok büyük bir dehşete düştüm.Ardından ikinci patlama haberi geldi ve neye uğradığımı şaşırdım.Haberleri izlemeye devam ettim.Bir süre sonra olay yerinden canlı görüntüler yayınlanmaya başladı.Bir yandan da kafamda kuruyordum nasıl böyle birşey olur diye.Televizyonda patlama yerindeki görünteleri izlerken gördüğüm kareyle daha da dehşete kapıldım.Rüyamda girmeye çalıştığım bina meğersem önünde patlamanın meydana geldiği belediye binasıymış ve saklandığım merdiven kenarıda belediye binasının girişindeki merdivenmiş.Rüyamda gördüğüm binayı, kapısını ve saklandığım merdiveni birebir görünce bir kez daha imana geldim.
Hataylı değilim.Hayatımda hiç Hatay'ada gitmedim.Hatayla ilgili bildiğim tek şey yemekleridir.Daha önceden buna benzer kendi hayatıma dair ufak tefek şeyler başıma gelmişti ancak böylesine detaylı ve bütün ülkeyi ilgilendiren bir olay başıma gelmemeşti.Üzerinde çok düşündüm ama sonra Allah'ın bir hikmeti dedim.
Bende yine birkaç yıl önce bir rüya görmüştüm:
Rüyamda daha önce bildiğim yollardan geçiyoruz arabayla ama o yolların kenarında evler değil boş araziler vardı. Kamyoncular isyandaydı ama o kadar fazlaydılarki sanırsınki türkiyedeki herkes kamyoncu tır sürücüsü olmuş. Kendilerini tırlara tırlarnı diğer tırlara kalın kalın zincirlerle bağlamışlardı. Sonra bizde arabayla sokağımıza girdik ama arabamız rüyamı gördüğüm zamanki araba değil şimdiki arabamızdı. Sokaktaki herşeyi yağmalamışlar arabaları felan. Bende arabanın üstüne tırmandım bendede hangi mantık varsa artık :D ordan atlarken yere kapaklandım sonra uyandım.
Bu arada sokaktaki binaların hiçbirisinin rengi o zamanki renklerinde değildi. Şimdi sokağımızda ki binakara dış cepeizalasyon çalışmaları yapıldı ve o zamanki renk oldu. Çok tesadüf :)
He bide ben çok sık lusid rüya görüyorum. Hatta en son rüyamda konser veren şarkıcı döverek sahneden indirdim bunları rüyamda bilinçli yapıyorum :D
Sanırım psikolaga görünmem görükecek :D
M
Hiç unutmam 8 Kasım 1961 günüydü. Sabah, öğretmenlik yaptığım okula gelmiş ve doğruca sınıfa gitmiştim. Her şey iyi gidiyordu, ama dersin sonlarına doğru göğsümü ve omuzlarımı sızlatan korkunç bir ağrı başladı.
Ağrı beni inletecek kadar güçlüydü. Müdür ve öğretmen arkadaşlar ne yapacaklarını şaşırmışlardı. Ama şansım varmış ki, bir süre sonra ağrım kendiliğinden geçti. Ben de işimin başına döndüm.
Olaydan bir saat sonra müdür sınıfa gelerek beni telefona çağırdı. Annem beni arıyor, aklımdan bile geçmeyen kötü haberi verirken ağlıyordu.
Evde beraber alt kata indikleri sırada ablasının kalp krizi geçirdiğini anlatmaya çalışıyordu annem. Kriz o kadar ağır gelmişti ki, doktor çağırmaya dahi fırsat bulamamıştı.
Daha sonra anladım ki, beni çok kederlendiren kriz olayının olduğu sırada, yukarıda sözünü ettiğim sancı da beni müthiş etkileyip kıvrandırmıştı...
Tartışılan Bilim Parapsikoloji, Richard Broughton Say Yayınları
- - - Mesaj Güncellendi - - -
KEDİM NICKY
Ben üç yaşlarında bir çocuk olduğum zamandan, son birkaç yıl öncesine kadar evimizin civarında her zaman dolanan bir kedi vardı. Bu hikaye onunla ilgilidir.
Nicky adlı bu tekir kedi bana hep çok yakın olmuştu. Birkaç yıl benimle birlikte olan Nicky, tam bir tekirdi: sağlam karakterli ve güçlü, daima şefkatli olmasına rağmen nefret ettiği iki şey vardı: yağmur ve sığırlar. Her neyse, bir gün Nicky hastalandı. Kedilerin ara sıra yakalandığı virüslerden daha ciddi bir sorunu yok gibiydi. İyileşiyor gibi olup tekrar yemek yemeğe başlıyor, hatta mırlıyordu. Böyle düşündüğüm için, erkek kardeşimle tatile gitmemin bir sakıncası olmayacağına karar verdim. Annemle babam kediye bakmak üzere evde kalacaklardı.
Evden yaklaşık 150 mil uzakta, Cheltenham kasabasında bir otelde birkaç günlüğüne rezervasyon yaptırdık. Tatil iyi gitti; yürüyüş yaptık ve görmeye değer yerleri gezip gördük. Nickyi çok az düşünmeme rağmen kısmen endişeliydim; çünkü söylediğim gibi, sanki iyileşiyormuş gibiydi.
Tatilimizin son gecesi, o yöreye ait yerel biralardan birkaç kupa içtikten sonra yatağa gittim fakat hiç bir şekilde sarhoş değildim. Çok derin uyudum ancak, sabah 6:00 civarında aniden uyandım. Adeta birisi kulağıma şu kelimeleri haykırdı: AH NICKY! Kendimi gülünç, üzgün, rahatsız ve huzursuz hissettim. Kardeşimi uyandırmadım ve bir saat ya da daha fazla süre sonra uyumaya karar verdim. Kahvaltıdan sonra eve otobüsle geri döndük. Hala kardeşime olayla ilgili bir şey anlatmamıştım ve onu üzmenin hiçbir anlamı yoktu, çünkü evde telefon yoktu.
Eve geldiğimizde kapıda babamla karışılıştık. Bizi, sabahın erken saatlerinde Nicky öldüğü için annemin çok üzgün olduğu hakkında uyardı. Tüm hafta iyileşiyormuş gibi görünen Nickynin yanında beklemekten vazgeçen annem ve babam oturma odasına gittiği zaman Nicky, sanki yavrularının olduğu kulübeye gitmek için kalkmış ve yolda yığılıp kalmış, kalp krizinden ölmüş. Onu ilk gören annem olmuş ve Ah Nicky, sahibin buna ne diyecek diye haykırmış. Olay, bu sabah 06:00da olmuş.
İşte hikayemi öğrendiniz! Biliyorum. Hayalet hikayesi gibi değil ama sizce de olağanüstü değil mi? Ya da bu annemle benim aramızda bir çeşit psişik bağ mı? Emin değilim.
Francesca Brandon, Maine/ABD Internetteki Paranormal Fenomenler sayfasından çeviren: Hamide Gökpınar
Ruh ve Madde Dergisi
- - - Mesaj Güncellendi - - -
Anneler ve evlatlarının arasında psişik bir bağın bulunduğunu birçok kişi bilir, bu bağ bazen hayat bile kurtarabilir. 1989 Temmuz ayında, olayın meydana gelişinden bir gece önce tatilden dönmüştük. 5 yaşındaki Majorie ve 3 yaşındaki Frankie adlı çocuklarım oturma odasında oynarken, ben evde ufak tefek işlerle meşguldüm. Kendimi rahat ve oldukça iyi hissederken üstüme aniden bir ağırlık çöküverdi. Kalbim korkuyla çarpmaya başladı. Bu his daha da ağırlaştı, kesinlikle öleceğimi düşündüm.
Aniden içgüdüsel olarak oturma odasına gidip çocukların iyi olup olmadığını kontrol etmeye karar verdim. Bayılmadan önce onların emniyette olduklarından emin olmalıydım. Frankie bir bavulun üstünde oturup gülüyordu, ama ablası ortalıkta görünmüyordu. Ablan nerede? diye sordum.
Onun üstünde oturuyorum diye cevap verdi. Onu derhal bavulun üstünden kaldırdım ve 5 yaşındaki kızımı bavulun içinde korkmuş ve nefessiz kalmış olarak buldum. Bana tıkanır gibi oldum, onun için seni çağıramadım dedi.
Aslında o beni telepatik ana - kız bağı ile çağırmıştı. Tehlikede olan o olmasına rağmen ben kendimi tehlikede hissetmiştim, bu sayede bir trajediden son anda kurtulmuştuk.
Teorik & Pratik Telepati, Nusret S. Yılmaz Ege Meta Yayınları
