İçeriğe geç
ShiftDelete.Net
Haber ara/ SDN'ye SorGiriş
Haber Akışı SDNTV İnceleme Forum Yapay Zeka Akıllı Telefon Elektrikli Otomobil Oyun ShiftDelete.Net Global Teknoloji Haberleri Mobil Otomobil Donanım Savunma Bilim Sosyal Medya İnternet Giyilebilir Teknoloji Rehber Ürünler Sinema Dizi Akıllı Ev Motosiklet Mikromobilite Kripto Para Sağlık Teknolojileri Son dakika Yazarlar
  1. Ana sayfa
  2. Topluluk
  3. SDN Konu Dışı
  4. Konu Dışı
Konu Dışı

Yeni Biriyle Tanışmak

steve7823.07.201716 cevap2.026 görüntüleme
#1
Arkadaşlar merhaba,

Çok içe dönüğüm maalesef. Yeni birileriyle tanışmak istiyorum ama yapamıyorum. "merhaba" yada "selam" ile başlasam gerisi yok! Ne diyeceğimi bilemiyorum. İletişim konusunda sıkıntılarım var. Arkadaş çevrem var yok değil. Az ve özler. Yılların arkadaşlığı, onların yanında çok mu çok rahatım ancak iş yabancı bir kişiye geldiğinde öyle olamıyorum. Kalabalık ortamları sevmiyorum. Tüm gün evdeyim. Bunalıp dışarı çıkıyorum, hiç bir şey yokken sinirleniyorum. Sinirli sinirli dolaşıyorum. Sokakta yürürken bile öyleyim mesela. Tekrar eve gitme isteği geliyor. Aynı şekilde sınıf ortamı olsun, akraba ortamı olsun hemen uykum geliyor sıkılıyorum, bildiğiniz soyutluyorum kendimi öyle ortamlarda. Sonra sen neden hiç konuşmuyosun diye sık boğaz ediyorlar, böyle olunca canım iyice sıkılıyor. Konu fazla dağıldı ancak yazmaya başlayınca tutamadım kendimi şu an ne hissediyorsam çıktı birden. Bilemiyorum bir yandan bir şeyleri kaçırıyor muşum duygusuna kapılıp böyle dış dünyaya açılasım geliyor yapamıyorum, öbür yandan da öyle bir ortamdan sıkılıyorum. Her türlü bir mutsuzluğa kapılıyorum. Neler yapabilirim bu konuda?
Cevaplar
mobilci
#2
steve78 dedi: ↑
Arkadaşlar merhaba,

Çok içe dönüğüm maalesef. Yeni birileriyle tanışmak istiyorum ama yapamıyorum. "merhaba" yada "selam" ile başlasam gerisi yok! Ne diyeceğimi bilemiyorum. İletişim konusunda sıkıntılarım var. Arkadaş çevrem var yok değil. Az ve özler. Yılların arkadaşlığı, onların yanında çok mu çok rahatım ancak iş yabancı bir kişiye geldiğinde öyle olamıyorum. Kalabalık ortamları sevmiyorum. Tüm gün evdeyim. Bunalıp dışarı çıkıyorum, hiç bir şey yokken sinirleniyorum. Sinirli sinirli dolaşıyorum. Sokakta yürürken bile öyleyim mesela. Tekrar eve gitme isteği geliyor. Aynı şekilde sınıf ortamı olsun, akraba ortamı olsun hemen uykum geliyor sıkılıyorum, bildiğiniz soyutluyorum kendimi öyle ortamlarda. Sonra sen neden hiç konuşmuyosun diye sık boğaz ediyorlar, böyle olunca canım iyice sıkılıyor. Konu fazla dağıldı ancak yazmaya başlayınca tutamadım kendimi şu an ne hissediyorsam çıktı birden. Bilemiyorum bir yandan bir şeyleri kaçırıyor muşum duygusuna kapılıp böyle dış dünyaya açılasım geliyor yapamıyorum, öbür yandan da öyle bir ortamdan sıkılıyorum. Her türlü bir mutsuzluğa kapılıyorum. Neler yapabilirim bu konuda?
Akraba konusu dışında hemen hemen bende öyleyim bence birgün senin esas arkadaşlarından biriyle bak sadece biriyle diyorum onun senin tanımadığın bir arkadaşıyla buluş konuşun tanış muhabbet edin sonuçta utanacak birşey yok arkadaşın yanında nasıl olsa hiç sılma utanma nerde okuyosun veya çalışıyorsun diye sor memleketini şunu bunu neyse onunla boyle 12 saat oturun gezin iyice kaynasin sonra yine ayni arkadasinla bunlari yapin ama arkadas cevrenizi genisletin yani yine ilk gun tanistigin arkadasta olcak ama esas arkadasta olcak sonra boyle boyle ilk defa farkli bir ortama alisacak ama sakin acele etme yavas yavas sonra buldugun yeni ortama bir kere o esas arkadasin olmadan gidip gelmeye baslayacaksin sonra en bastan dediklerimi o ortamdan buldugun yeni bir arkadasla onun tanidigi fakat senin tanimadigin yeni bir kisi bulucaksin gide gide yeni yeni insanlarla tanisip bu utanma duygun gidecek rezil olmaktan konusamamamaktan korkma rezil olsan bile onu daha yeni taniyacaktin bir daha konusmazdin olur biter yani rezil olmaktan korkma yeter sen girisimci ol zamanla geciyor inan hadi kolay gelsin
#3
Konuya başlarken nasıl başladığınızı hatırlayın ve yazdıklarınızın sizin yorumunuz (konuşmalarınız, aktarımlarınız) olduğunu görerek nasıl merhaba ile başlayıp gerisini getirdiyseniz yine aynı şekilde yabancı birisiylede tanışma faslında böylesi bir merhaba ile başlayıp devam ettirirsiniz.

Diğer hususlara gelince sanırım bir geçiş dönemindesiniz ve dikkatli olmalı iyi düşünmeli öylece kararlar alıp me kendinizi nede başkasını üzmemek için doğru ve yerinde hareket etmeniz gerekir. Sosyallikten kaçmayın konuşmaktan içinizi dökmekten bildiklerinizi paylaşmaktan çekinmeyin çünkü insan sosyal bir varlıktır ve yalnızlığın anlık olarak iyi geldiğini düşüncesede insanoğlu uzun süreçte dayanılmaz bir hal alır. Ayrıca kalabalık ortamları sevip sevmediğiniz bi kenara yinede insani duygularınızın gelişimi ve tecrübe edinimi açısından kalabalıklarda zaman geçirmeye alıştırın kendinizi hem gözlem yeteneğiniz gelişecek hem sosyal toplumun bireyi olduğunuz özgüveni oluşacak hemde kabuğunuzdan sıyrılıp ilerde olası mecburiyet arzedecek topluluklar (askerlik) için ön hazırlık olacaktır.

Kendinizi sıkboğaz etmeyin sizin gibi olmayanların sizi yadırgayıp yadırgamadığı bi tarafa siz onları yadırgamadan kendi kişisel gelişiminiz için ortamın gereğine göre hareket ederek doğuştan ölüme doğru gidecek uzun yolda suyu akışına bırakarak yola devam edin. Çünkü hayat her kademesinde tedbirlerle örülmediği gibi siz ne kadar gard'ınızı (koruma, kalkan) yüksek tutarsanız tutun hayat mutlaka bir yerden sizi kendisine doğru çekecektir.

İyi Forumlar ...
#4
Hobilerini yaşını falan öğren zaten konu ordan açılır gider.Rahat olmaya bak seni dövecek hâli yok ya,en fazla senden uzaklaşır falan.Hazır konular da bulabilirsiniz ne bileyim siyaset bile konuşsan senin yararına olur.Hic bir şey olmazsa kendi özgüvenini kazanırsın.
#5
silindi (4300036)
düzenlendi
steve78 Konuyu açan
#7
kaanm55 dedi: ↑
Benimle arkadaş olabilirsin :) huysuz biriyimdir ama arkadaşlık konusunda iyiyimdir
Çok teşekkür ederim. ☺
#8
Ne kadar da güzel anlatmışsın beni ben bile kendimi bu kadar güzel ifade edemedim ve hala aynıyım sıkıntıdan patlamak üzereyim.
#9
Neredeyse beni tarif ettin arkadaş edinmekten çekinmemelisin rahatını bozmayan konuştukça iyi gelen insanlar ile bağ kur o zaman zamanla sosyalleşeceksin
#10
Aynı ben Ama ben aslında insanlarla konuşmayı seven biriyim sadece güvenemiyorum artık o yüzden arkadaş olmak yerine yalnız takılmak daha iyi geliyor okulda falan tek oturmak tek durmak daha iyi geliyor sanki insanların yanına gidince ortamı bozuyormuşum gibi geliyor kendim soyutluyorum kendimi sen arkadaş edinmek istiyorsun bende tam tersiyim herkes sırtımdan vuracakmış gibi bence aşabilirsin bu durumu ilk yoruma katılıyorum arkadaşını yanına alıp tanımadığın biriyle tanışın onun yanında olması daha rahat konuşmanı sağlar sokaktaki insanlarıda boşver kimse kimsenin umrunda değil biraz özgüven eksikliğinden oluyor bunlar sanki insanlar hep bana bakıp dalga geçiyormuş gibi falan geliyor ya da ne bileyim pek rahat hissedemiyorum ama yapcak bir şey yok (kelin ilacı olsa başına sürer)
steve78 Konuyu açan
#11
Bu konuda psikolojik destek alan var mı?
#12
steve78 dedi: ↑
Bu konuda psikolojik destek alan var mı?
Facebook grubunda yardım alan arkadaşlar var ama pek bir yere varamadılar.Bende düşünmüyorum çünkü en güzel yıllarım geçmiş boşa bu saatten sonra da iyi günler gelse ne olur gelmese ne olur.
steve78 Konuyu açan
#13
Facebook grubunda yardım alan arkadaşlar var ama pek bir yere varamadılar.Bende düşünmüyorum çünkü en güzel yıllarım geçmiş boşa bu saatten sonra da iyi günler gelse ne olur gelmese ne olur.
Grubun linkini verebilir misiniz?
#14
steve78 dedi: ↑
Grubun linkini verebilir misiniz?
Grup ismini yaz katılma talebi yolla kapalı grup :)
#15
steve78 dedi: ↑
Arkadaşlar merhaba,

Çok içe dönüğüm maalesef. Yeni birileriyle tanışmak istiyorum ama yapamıyorum. "merhaba" yada "selam" ile başlasam gerisi yok! Ne diyeceğimi bilemiyorum. İletişim konusunda sıkıntılarım var. Arkadaş çevrem var yok değil. Az ve özler. Yılların arkadaşlığı, onların yanında çok mu çok rahatım ancak iş yabancı bir kişiye geldiğinde öyle olamıyorum. Kalabalık ortamları sevmiyorum. Tüm gün evdeyim. Bunalıp dışarı çıkıyorum, hiç bir şey yokken sinirleniyorum. Sinirli sinirli dolaşıyorum. Sokakta yürürken bile öyleyim mesela. Tekrar eve gitme isteği geliyor. Aynı şekilde sınıf ortamı olsun, akraba ortamı olsun hemen uykum geliyor sıkılıyorum, bildiğiniz soyutluyorum kendimi öyle ortamlarda. Sonra sen neden hiç konuşmuyosun diye sık boğaz ediyorlar, böyle olunca canım iyice sıkılıyor. Konu fazla dağıldı ancak yazmaya başlayınca tutamadım kendimi şu an ne hissediyorsam çıktı birden. Bilemiyorum bir yandan bir şeyleri kaçırıyor muşum duygusuna kapılıp böyle dış dünyaya açılasım geliyor yapamıyorum, öbür yandan da öyle bir ortamdan sıkılıyorum. Her türlü bir mutsuzluğa kapılıyorum. Neler yapabilirim bu konuda?
Hem yeni dostluklar kurman, hemde sinirini fiziksel olarak :D dışarıya atıp, stresten uzak yaşaman için; al sana bi tavsie.
Maddi durumunu bilmiyorum fakat uygun fiyata bir spor salonu bul.Ama öyle fitness filan değil he :rolleyes: Karete - Muay Thai - Jeet Kune Do.
Bunlarda hem kendini savunmayı sağlam öğrenirsin hem dostluklar kurabilirsin.
Aslında kral olan BOX'u yazabilirdim ama salondan salona değişiyor.Bazı salonlarda herkes kendi halinde.
Spor hikaye arkadaş kurmak ön planda diyorsan Taekwondo gidebilirsin.(Teakwondocular çıkıp demesin şimdi niye bu spora çöp diyosun diye)
#16
Kendinizi çok güzel anlatmissiniz. Kendisini bu kadar iyi tanimlayabilen birisi asosyal değil sadece benzer beğeni ve düşüncelere sahip insanlardan uzaktır. Yani demek istediğim cevrendeki insanlarla ortak noktan olmadığı için muhabbet etmek zor geliyor. Kendi begenilerini ve deneyimlerini tespit Edip o çerçevede olan insanları bulmalisin. Şöyle örnek vereyim; bir mühendis ile bir öğretmenin çok fazla ortak noktası olmaz. ne kadar yakın arkadaş dahi olsa ettikleri muhabbet genelde geçmişteki anıları üzerinedir. Ama iki öğretmen yada iki mühendis birbirleriyle daha fazla ortak payda da buluşur.
#17
Xyler dedi: ↑
Kendinizi çok güzel anlatmissiniz. Kendisini bu kadar iyi tanimlayabilen birisi asosyal değil sadece benzer beğeni ve düşüncelere sahip insanlardan uzaktır. Yani demek istediğim cevrendeki insanlarla ortak noktan olmadığı için muhabbet etmek zor geliyor. Kendi begenilerini ve deneyimlerini tespit Edip o çerçevede olan insanları bulmalisin. Şöyle örnek vereyim; bir mühendis ile bir öğretmenin çok fazla ortak noktası olmaz. ne kadar yakın arkadaş dahi olsa ettikleri muhabbet genelde geçmişteki anıları üzerinedir. Ama iki öğretmen yada iki mühendis birbirleriyle daha fazla ortak payda da buluşur.
Size katılıyorum. Örneğin sporla ilgili olan arkadaşımız spordan bahsederken biz sıkılabiliriz.
Ama sporla ilgili olan iki arkadaş yan yana gelip sporla ilgili konuşurlarsa bir önceki duruma göre bence hiç sıkılmazlar.
Bu durum bana göre zor. Etrafımızda bizim ilgilendiğimiz konulara ilgisi olan arkadaş bulmak bence zor iş.

Cevabını yaz

Cevap yazmak için giriş yap ya da üye ol. Eski forum kullanıcı adın ve parolanla girebilirsin.