Yalnız kalmak

arkadaşlar benim bir derdim var yazmak istedim buraya önerileriniz yorumlarınız tavsiyeleriniz beni çok rahatlatacaktır şimdiden teşekkür ediyorum.. 21 yaşındayım üniversite okuyorum ve burda 3 aylık sevgilim benden ayrıldı . inanın 3 senelik sevgilimden ayrıldığımda bu kadar daralmamıştım. 3 ay boyunca 24 saat sürekli beraber yemek yeyip beraber uyuyup beraber eğlenip beraber gülmek yani kısaca her anımızın beraber geçmesi beni ona dahada çok bağlamışki ve bu durumu ayrı kaldığım günlerde daha da iyi anladım . kelimenin tam anlamıyla yaşamakta güçlük çekiyorum ama çok şaşırıyorum nasıl olurda 3 ayda bağlandığım bir insan beni böyle yerle bir edebilir? bütün iştahım kaçtı müzik bile dinleyemiyorum ama insanlara hiç yansıtmıyorum bu durumu. benim yapım gereği hiç kimseye derdimi anlatamıyorum kızla bazen aynı ortam bulunuyoruz barışmak için dil döküyorum ama onada bu kadar üzüldüğümü hiç belli etmedim. anlayamıyorum gerçekten yaşam bi anda zevksiz bir hale geldi benim için sanki doğduğumdan beri yanımdaymış gibi okadar samimiydik okadar güzel vakit geçiriyoduk ki yani nasıl desem inanılmaz bir şekilde bağlandığımı farkettim hiç bir şeye odaklanamıyorum kısa bi video izlesem bile. bir de bu kız karşı komşum olduğu için pencereler tam paralel o yüzden cam açık olduğunda sürekli sesini duyyorum ve bu benim için hiçte kolay olmuyor gerçekten benim burda boğazım düğümlenirken göğsüm daralırken onun gülüşlerini kahkahalarını duymak benim kalbimi parçalıyor. tam da sınav haftası bütün şansızlıkların olumsuzlukların üst üste gelmesinin ardından böyle bi ayrılıkla hayatım tamamen mutsuzluklarla zehirlenmiş oldu. içime kapanık bir insan olduğum için kendimden ödün veremiyorum aşırı gururumdan sadece susuyorum ve acı hissediyorum. Ve artık bu durumdan çok ama çok sıkıldım. İnanılmaz daralıyorum arkadaşımda yok ve hayatımda kendimi hiç bu kadar aciz hissetmemiştim. Daha sonra ben dayanamadım bu ayrıldığmız kızla gittim çok kötüyüm dedim dayanamıyorum dedim çok üzülüyorum dedim konuştum ve kız inanılmaz bir şekilde beni şok etti. ben hayatımda bu kadar taş kalpli bu kadarr vicdansız umursamaz birisini görmedim . düşmanım bana o sözleri söylese gider yanında olurdum dayanamazdım. Kız bana acıtasyon yapıyosun dedi barışmak istemiyorum dedi ve ben bukadar üzülürken onun bu rahatlığı hafızamdan gitmiyor uykularım bölünüyor süreklide aynı ortamda bulunuyoruz arkadaş ortamından kaynaklı ve doğum gününde ona aldığım tşörtü giyip geliyo ben umutlanıyorum o geri söndürüyo sadece ona vicdansız ve umursamaz dediğim için daha önceden beni affetmiyor uyarmıştı. bir kere sinirlenip söylemiştim. Arkadaşlar ben hayatımda bu kadar net bir insan görmedim. Şimdi herşey çok zoruma gidiyo bir insan dardayım dediğinde ona sırtınızı nasıl dönersiniz? Ben kahroluyorum bir insan bana sırtını dönünce yapım böyle zaten küçük şeylere bile çok üzülüyorum artı maddi manevi kötü günlerden geçerken bunları bana tek unutturcak tek mutlu olduğum insan hayatımdan çıktı gitti ve 2 günde bir aynı ortam da bulunuyoruz arkadaşlar karşımda böyle biraz duygularımı önemsemeyen katı bi insan var yada ben mi abartıyorum bilmiyorum. ama bu durum beni mahvediyor lütfen yardım edin ne yapmam gerekiyor bir daha aynı ortama girmesem benim için daha mı iyi olur yoksa rahat mı takılıyım yanında ben dayanamıyorum. YARDIM EDİNNN !!