İnsansın İşte...

İnsansın işte...
Meçhule yürürsün zamanın koynunda
Yeri gelir buram buram çekersin içine hiçliğin kokusunu kan revan içinde kalsa da ruhun
Gönüllü takarsın prangaları ayaklarına..

İnsansın...
Yokluğu, derdi, hüznü giyer usta bir terzi gibi
Biçersin en sahte kahkahaların maskesini yüzüne kapı ardı mutlulukları ararsın boşluklarda..
Derdi vereni edersin baş tacı
Derman olan yerine...

İnsansın, İnsansın işte...
Yanılgıların konuştuğu,
Keşfedilmeyi bekleyen
Bir lisansın yeryüzünde...