İçeriğe geç
ShiftDelete.Net
Haber ara/ SDN'ye SorGiriş
Haber Akışı SDNTV İnceleme Forum Yapay Zeka Akıllı Telefon Elektrikli Otomobil Oyun ShiftDelete.Net Global Teknoloji Haberleri Mobil Otomobil Donanım Savunma Bilim Sosyal Medya İnternet Giyilebilir Teknoloji Rehber Ürünler Son dakika Yazarlar
  1. Ana sayfa
  2. Topluluk
  3. SDN Konu Dışı
  4. Konu Dışı
Konu Dışı

Çok Bunalımdayım

Craigdiizzeer10.09.202022 cevap2.856 görüntüleme
2020'den beri666 mesaj
#1
Geliyorlar bazen.. Kafam 1 milyon. Çıkıp gidesim var buralardan. Derdin mi var desen yok. Ee nedir bu halin diye soracak olursanız bende bilmiyorum. Zaten bilmediğim bir konuda da size danışmak istiyorum. Aslında buraya üye olmamın nedeni de biraz kafa dağıtmaktı. Çok yer gezdim gördüm. Derdime(mecazi anlamda) bi çare bulamadım. Her ne olduysa liseden beri oldu. Peki soracaksınız lise döneminde ne yaşadın diye. Ne yaşamadım ki.. Sanırım geçmişimle yüzleşmem gerekiyor. Fakat ben hep geçmişimden kaçtım. Şimdi korkacaksınız en fazla ne yaşamış olabilir diye. Endişelenmeyin. Suç işlemedim. Manevi problem diyelim. Anlayan anlar. Ama biliyorum ki bu durum ben ölene kadar sürüp gidecek. Maddi problem olsa işe girip çalışıp kapatabilirsiniz. Ama iş maneviyat oldu mu pek kolay olmayabiliyor. Acılar içindeyim. Belki bu acı fiziksel kadar ağır değildir ama acılar hep ortaktır. Sonuçta insanı bir deri bir kemikten düşünemeyiz. Aynı zamanda duygusal varlıklarız. Her ne kadar bedenimizi koruyorsak duygularımızı da korumalıyız. Bazılarınız beni anlamayacaklardır. Çünkü herkesin hayat tecrübesi bir değil. Durumumu anlayan arkadaşlardan destek bekliyorum ki o arkadaş buraya kayıtlı bir üyeyse yardımcı olabilir. Burda ki konu sadece ben değilim. Aynı zamanda toplumda bu rolün bir parçası. Zaten insana zarar ya kendisinden gelir ya da kendisi gibi olan bir insandan gelir. Siz hiç gördünüz mü bir hayvanın insana zarar vermek istediğini? Yanında sürünen bir yılan da olsa sen ona dokunmadıkça sana sokacak değildir. Ama biz insanlar öyle değiliz. Hür irademiz var. Lafı uzun tutmak istemiyorum. Toplumumuzu hepimiz görüyoruz ve biliyoruz. Aramızda okumuş insanlar var ki bende okuyorum. Lâkin okumak bazı problemleri çözmüyor. Bizim toplum eğitime önem veren bir toplum. Okuyoruz ama okumanın sonucunda değişebiliyor muyuz? Onca insanı eleştiriyoruz. Peki biz bu işin neresindeyiz? Ülkenin en okumuş insanları Tv ekranlarında gaflete düşüyorlar. Gaflet içinde olan bir insan bizlere en fazla neyi katabilir? Önem verdiğimiz insanlar nasıl olmalı? Bunlarda dert mi diyeniniz olacaktır muhakkak. Sorunlara yüzeysel bakılmaz. Sorunlar köklerdedir. Kökteki sorunlar dallarında ki yapraklara yansır. Böylece zuhur eder. Belki de aranızda benim gibi sıkıntıda olan insanlar vardır. Bilinmeyen bir sıkıntı hali insanı hangi noktaya götürür? Araştırmaya mı? İntihara mı? Depresyon denilen şey nedir? Uzun yıllar insanın yakasını bırakmayan bir illet mi? Ya da insanı depresif davranışlara iten şey nedir? Davranışlarımızı kontrol edebilir miyiz? Okullar bize neyi vâdetti? Herkes eğitimden şikayetçi. Gördüğümüz eğitim kopyala yapıştır değil midir? Ekstra bir şey mi eklendi? Ya da uygulama da mı problem var? Gördüğümüz eğitim bizlere neyi kattı? Şikâyet ettiğimiz insanlar bu eğitimin bir ürünü değil midir? Bizden sonra ki nesilde eğitimden şikayetçi olacak. Kahin değilim. Şükür bunu öngörebiliyorum. Eğitimi düzenleyen okumuş bilgili yaşı +60 olan insanlar biz gençlere ancak manevi boşluk bıraktı. 40 yaşında ki dayılar gençleri boş insansınız diye eleştiriyor ama okuduğu okulu eleştirmiyor. Bir okulda öğrencilerin hepsi sorunluysa sorunu öğrencilerde mi aramalıyız yoksa okuduğu kitapta mı? Bir kitap düşünün okuyana faydası yok. Bugün en okumuş insanda en büyük hatalara düşebiliyor. Düşmem diyen yalan söyler. Ya da kendini kaf dağında gören birisidir. Egoist bir insan kendini kusursuz görebilir. Şimdi bu çıkardığım analizlerden kendime ve topluma pay biçersem yaşadığım problemin nereden kaynaklandığını anlayabilirim ve siz değerli okuyuculara da sunabilirim. Lâkin akıllarda tek soru.. Bu problemi nasıl ve ne şekilde aşabilirim veya aşabiliriz?
👍 2
Cevaplar
2020'den beri534 mesaj
#2
Bir Psikolog'a görünün bence.
Craigdiizzeer Konuyu açan
2020'den beri666 mesaj
#3
Bir Psikolog'a görünün bence.
Psikologun kendine faydası yok. İnternetten takip ettiğim onca insan var. Hepside sertifikalı doktorlar. Şahsen bana fayda vereceklerini düşünmüyorum. Çünkü kendini bulamamış bir insan benim durumumu anlayamaz
👍 1
2020'den beri534 mesaj
#4
Psikologun kendine faydası yok. İnternetten takip ettiğim onca insan var. Hepside sertifikalı doktorlar. Şahsen bana fayda vereceklerini düşünmüyorum. Çünkü kendini bulamamış bir insan benim durumumu anlayamaz
O zaman daha önce depresyona girmiş biri ile konuş anlat.
Craigdiizzeer Konuyu açan
2020'den beri666 mesaj
#5
O zaman daha önce depresyona girmiş biri ile konuş anlat.
Çevremde öyle birisi olsaydı buraya konu açmazdım
2020'den beri534 mesaj
#6
Çevremde öyle birisi olsaydı buraya konu açmazdım
O zaman napalım.
Hadi bakalım umarım sorunun çozülür.
_Zaur_
2017'den beri14 bin mesaj
#7
O zaman daha önce depresyona girmiş biri ile konuş anlat.
Aha o adam benim ?

Kendimi asmaya bile ip arıyordum bir zaman. Depresyonun son noktasındaydım.
Ne yaptım?
😂 2👍 1
2020'den beri534 mesaj
#8
_Zaur_ dedi: ↑
Aha o adam benim ?

Kendimi asmaya bile ip arıyordum bir zaman. Depresyonun son noktasındaydım.
Ne yaptım?
Evet, Tebrikler Konu Sahibi.
😂 2
2020'den beri1.067 mesaj
#9
ben de katılıyorum bu derde üniversitede ders yapanlar değil hocaya yağcılık çekenler yüksek alıyor hocalar kafasına göre not veriyor çocuklara ama sakın dostum intihar etme intiharın sonu cehhenemden başka bir şey değildir.
👍 1
2020'den beri1 mesaj
#10
Bende genellikle depresif mi ruh hali içerisindeyim bunun zaman zaman önune geçebiliyorum zaman zaman geçemiyorum. Bazen mutlu oldugum zaman aklıma kötü bişey geliyor anında yine geriye dönüyorum. Bi insana kendınden baska hıc kimse yardım edemiyor bence belki anlatmak bi nebze içini rahatlıyor ama karşındakinin sözlerinden hiçbişekilde tatmin olmuyorsun . Psikiyatristlerin falan bence hiç biyardımı olmuyor anca verdiği ilaçlar bi nebze rahatlatıp mal ediyor okadar onlarda bagımlılık yapıyor bırakma süreci zor oluyor. Çok boş yaptım kardeşim farkındayım :D . Kimse yaşamadan bilmez bu ruh halini kendi kendimize halledicez başka çaremiz yok yada böyle yürüyüp gidicek yaşıcaz işte. En azından yapmacık değiliz
👍 2
_Zaur_
2017'den beri14 bin mesaj
#11
Düşündüm ki ben neden kendimi bunaltıyorum boş yere?
Kendime zarar vermekten, karamsar olmaktan kurtulamayacağımı öngördüm ve herşeyi salladım kendi yoluna.
Evren`in merkezi artık Ben`dim. ? Sal gitsin kardeş. Hayata gelmişiz ve eğlenmeden giden hayatta çok şey değilde çoğu şeyi kaybeder manevi ve maddi taraftan.

Eğlence başka birşeydir. Onu yaşatabilen ve yaşaya bilen hayatta olduğunun zevkini alıyor.

1, Senin gelişimine gereksiz olan şeylere kafa yorma.
2. Gereksiz gördüğün insanları görmezden gel.
3. Vurdumduymaz ol
4. Hiç bir zaman Acele etme. Su akarak çukurunu bulur zaten.
5. Değer verdiğin insanlarla eğlenmeye çalış.
6. Kaldırımlara dikkat et. ????
👍 2
2020'den beri526 mesaj
#12
Dini bir inancın varsa ona ağırlık ver umarım içini ferahlatır
👍 1
2014'den beri4.754 mesaj
#13
Değiştiremeyeceğin konulara kafa yormayacaksın herşeyden önce.Değiştirebileceğin ve sana iyi gelecek konulara kafanı yor ve o yolda ilerle.Neyin eksik olduğunu sen bulacaksın onun için gereken şey neyse araştırıp yapacaksın.Eksik olan iş mi iş bulacaksın kafanı oraya yoracaksın ben ne yapabilirim ona göre yapman gereken şeyi yapacaksın.Kimseyi kendinle kıyaslama herkesin hayatı aynı değil.Kimse için değişme kimse için bişey yapmak zorunda değilsin ama kendin için yapmak zorundasın başka şansın yok.Temeller bunlar gerisi sende.
2020'den beri236 mesaj
#14
Yeni bir başlangıç yapın.
2016'den beri1.259 mesaj
#15
Çok sakıncalı bir durum.
Öneri: Fiziksel işler de çalışın ve boş durmayın ki zihniniz sizinle oynamasın. Stresin ve depresyonun bir numaralı tetikçisi hareketsiz yaşam
👍 1
2016'den beri2.180 mesaj
#16
Geliyorlar bazen.. Kafam 1 milyon. Çıkıp gidesim var buralardan. Derdin mi var desen yok. Ee nedir bu halin diye soracak olursanız bende bilmiyorum. Zaten bilmediğim bir konuda da size danışmak istiyorum. Aslında buraya üye olmamın nedeni de biraz kafa dağıtmaktı. Çok yer gezdim gördüm. Derdime(mecazi anlamda) bi çare bulamadım. Her ne olduysa liseden beri oldu. Peki soracaksınız lise döneminde ne yaşadın diye. Ne yaşamadım ki.. Sanırım geçmişimle yüzleşmem gerekiyor. Fakat ben hep geçmişimden kaçtım. Şimdi korkacaksınız en fazla ne yaşamış olabilir diye. Endişelenmeyin. Suç işlemedim. Manevi problem diyelim. Anlayan anlar. Ama biliyorum ki bu durum ben ölene kadar sürüp gidecek. Maddi problem olsa işe girip çalışıp kapatabilirsiniz. Ama iş maneviyat oldu mu pek kolay olmayabiliyor. Acılar içindeyim. Belki bu acı fiziksel kadar ağır değildir ama acılar hep ortaktır. Sonuçta insanı bir deri bir kemikten düşünemeyiz. Aynı zamanda duygusal varlıklarız. Her ne kadar bedenimizi koruyorsak duygularımızı da korumalıyız. Bazılarınız beni anlamayacaklardır. Çünkü herkesin hayat tecrübesi bir değil. Durumumu anlayan arkadaşlardan destek bekliyorum ki o arkadaş buraya kayıtlı bir üyeyse yardımcı olabilir. Burda ki konu sadece ben değilim. Aynı zamanda toplumda bu rolün bir parçası. Zaten insana zarar ya kendisinden gelir ya da kendisi gibi olan bir insandan gelir. Siz hiç gördünüz mü bir hayvanın insana zarar vermek istediğini? Yanında sürünen bir yılan da olsa sen ona dokunmadıkça sana sokacak değildir. Ama biz insanlar öyle değiliz. Hür irademiz var. Lafı uzun tutmak istemiyorum. Toplumumuzu hepimiz görüyoruz ve biliyoruz. Aramızda okumuş insanlar var ki bende okuyorum. Lâkin okumak bazı problemleri çözmüyor. Bizim toplum eğitime önem veren bir toplum. Okuyoruz ama okumanın sonucunda değişebiliyor muyuz? Onca insanı eleştiriyoruz. Peki biz bu işin neresindeyiz? Ülkenin en okumuş insanları Tv ekranlarında gaflete düşüyorlar. Gaflet içinde olan bir insan bizlere en fazla neyi katabilir? Önem verdiğimiz insanlar nasıl olmalı? Bunlarda dert mi diyeniniz olacaktır muhakkak. Sorunlara yüzeysel bakılmaz. Sorunlar köklerdedir. Kökteki sorunlar dallarında ki yapraklara yansır. Böylece zuhur eder. Belki de aranızda benim gibi sıkıntıda olan insanlar vardır. Bilinmeyen bir sıkıntı hali insanı hangi noktaya götürür? Araştırmaya mı? İntihara mı? Depresyon denilen şey nedir? Uzun yıllar insanın yakasını bırakmayan bir illet mi? Ya da insanı depresif davranışlara iten şey nedir? Davranışlarımızı kontrol edebilir miyiz? Okullar bize neyi vâdetti? Herkes eğitimden şikayetçi. Gördüğümüz eğitim kopyala yapıştır değil midir? Ekstra bir şey mi eklendi? Ya da uygulama da mı problem var? Gördüğümüz eğitim bizlere neyi kattı? Şikâyet ettiğimiz insanlar bu eğitimin bir ürünü değil midir? Bizden sonra ki nesilde eğitimden şikayetçi olacak. Kahin değilim. Şükür bunu öngörebiliyorum. Eğitimi düzenleyen okumuş bilgili yaşı +60 olan insanlar biz gençlere ancak manevi boşluk bıraktı. 40 yaşında ki dayılar gençleri boş insansınız diye eleştiriyor ama okuduğu okulu eleştirmiyor. Bir okulda öğrencilerin hepsi sorunluysa sorunu öğrencilerde mi aramalıyız yoksa okuduğu kitapta mı? Bir kitap düşünün okuyana faydası yok. Bugün en okumuş insanda en büyük hatalara düşebiliyor. Düşmem diyen yalan söyler. Ya da kendini kaf dağında gören birisidir. Egoist bir insan kendini kusursuz görebilir. Şimdi bu çıkardığım analizlerden kendime ve topluma pay biçersem yaşadığım problemin nereden kaynaklandığını anlayabilirim ve siz değerli okuyuculara da sunabilirim. Lâkin akıllarda tek soru.. Bu problemi nasıl ve ne şekilde aşabilirim veya aşabiliriz?
Aynı şeyleri yaşadım yaşıyorum.Hala aşamadım.Bu dünya boş.Sorunlar boş.Biliyorsun ama aşamıyorsun.İrade zayıflığı.Benimki en azından bu.Fazla rahatlık şükürsüzlüğü nankörlüğü getiriyor. Nankörlük yapmadan güzelliklere odaklanmaya çalışıyorum.İman varsa zaten çok kafa yormaya gerek yok eninde sonunda ölücez.İman ile ölüp gitmekten başka ne isterim:)
👍 2
2011'den beri35 bin mesaj
#17
Bu hayatta her nesne bir amaç için vardır. Mesela bir buzdolabı yiyeceklerimizi soğutarak kokuşup bozulmasını önlemek için yapılmıştır. Vazifesini yaptığı sürece evimizde yer tutmaya devam eder. Bozulursa tamir ettiririz, olmazsa evimizden onu mutlaka dışarı atar, vazifesini yerine getireni onun yerine koyarız. Bunu her eşya ve nesne için genelleştirebilirsiniz. Keza kalbimizin de -ki siz buna gönül evi de diyebilirsiniz- bir vazifesi vardır. Siz onu kalb olarak düşündüğünüzde vazifesi kan pompalamak, bizi hayatta tutmaktır. Lakin siz onu manevi yönüyle yani gönül evi özelliği ile düşünürseniz de onun vazifesi yaratıcısına barigah olmasıdır.

Yani... Bir kalp Allah ile hemhal ise mutludur, huzurludur, bahtiyardır. Şayet onu oradan kovmuşsanız -her boşluk bir şeyle doldurulur- hesabı orayı şeytan doldurmuş demektir. Ki, şeytan insanın düşmanıdır ve girdiği kalbin içine cehennemi de beraber getirmiş demektir. Artık orası bir akrep yuvasına dönmüş demektir. Şeytan onu intihar da dahil olmak üzre her türlü felaketin içine sürükleyebilir. Şairin "Akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader" dediği gibi bir oraya, bir buraya yalpalayıp durursun. Boynu bükük ekinlerin bir damla yağmur beklediği gibi sen de bir zerrecik huzur bekler, ona hasret kalırsın.

Lakin, nasıl ki pis, bulaşık bir kaptan yemek yemez, onu tertemiz bir kapın içinde yaparsa annelerimiz, Allah da içinde dünya sevgisi olan, fesat olan, kul hakkından kirlenmiş bir anlayış olan kalbte asla durmaz ve orayı terkeder. O her zaman tertemiz kalplerin içini barigah eyler.

Senin ilacın, kalbini temizleyip onu asıl sahibi olan Allah ile buluşturabilirsen dünyan da ahiretin de CENNET olur kardeşim, vesselam!

Rabbim yar ve yardımcın olsun.
👍 3
2020'den beri1.067 mesaj
#18
_Zaur_ dedi: ↑
Düşündüm ki ben neden kendimi bunaltıyorum boş yere?
Kendime zarar vermekten, karamsar olmaktan kurtulamayacağımı öngördüm ve herşeyi salladım kendi yoluna.
Evren`in merkezi artık Ben`dim. ? Sal gitsin kardeş. Hayata gelmişiz ve eğlenmeden giden hayatta çok şey değilde çoğu şeyi kaybeder manevi ve maddi taraftan.

Eğlence başka birşeydir. Onu yaşatabilen ve yaşaya bilen hayatta olduğunun zevkini alıyor.

1, Senin gelişimine gereksiz olan şeylere kafa yorma.
2. Gereksiz gördüğün insanları görmezden gel.
3. Vurdumduymaz ol
4. Hiç bir zaman Acele etme. Su akarak çukurunu bulur zaten.
5. Değer verdiğin insanlarla eğlenmeye çalış.
6. Kaldırımlara dikkat et. ????
kaldırımda çizgilere basmamak da önemlidir tabi:D
😂 1
2020'den beri1.224 mesaj
#19
takma kardeşim ben hocaların azarlamasına dayanıyorum boşver
takma kardeşim ben hocaların azarlamasına dayanıyorum boşver
yalnız hocaların benden istediğinide yapıyorum
Craigdiizzeer Konuyu açan
2020'den beri666 mesaj
#20
Destek olan herkese teşekkür ederim. Birkaç gün kendimi dinledim. Ne yapmak istediğime karar vermeye çalıştım. Önerdiğiniz tavsiyelere uymaya çalışacağım. Eyvallah
👍 2
_Zaur_
2017'den beri14 bin mesaj
#21
Destek olan herkese teşekkür ederim. Birkaç gün kendimi dinledim. Ne yapmak istediğime karar vermeye çalıştım. Önerdiğiniz tavsiyelere uymaya çalışacağım. Eyvallah
Hobi felan varmı birşeyler üretmek gibi. Resim filan çizme gibi?
Craigdiizzeer Konuyu açan
2020'den beri666 mesaj
#22
_Zaur_ dedi: ↑
Hobi felan varmı birşeyler üretmek gibi. Resim filan çizme gibi?
Yok hocam. Ben sadece izleyen tayfadanım. Üretmekten ziyade tüketiyorum. Belki de temel sorunum budur
👍 1
2019'den beri6.364 mesaj
#23
Evet zaur'un dediği gibi uğraşmayı sevdiğin bir şey varsa yap belki bunalımda olmazsın.Mesela ben canım sıkıldığında hep muhabbet kuşum ile ilgilenirim geçer.
👍 2

Cevabını yaz

Cevap yazmak için giriş yap ya da üye ol. Eski forum kullanıcı adın ve parolanla girebilirsin.