Küçüklüğüm

Tuhaf şeyler yaşıyorum yine
Hoşuma gidense bütün burukluğuma
Ve tuhaflığa rağmen mutluyum!
Zaman gerçekten herşeyin ilacıymış.
Aslında istediğim birçok şeyin sahibiyim.
Ancak onları görmemek için çırpındığımda olmuştu.
Dağılıyorum bazen, parçalanıyor düşlerim.
Sonra birden başlıyor gülümseyişlerim.
Aslında herkesi çok özledim.
Aslında ben herkesi çok sevdim.
Tek tük derlerya nefret bile edemedim.
Bildiğim tekşey Mutluyum...
Arabir huysuzlanmalarım olurdu bitti artık...
Galiba ben büydüm.
Canımı sıkan şey aslında
Küçüklüğümün silinmesiymiş meğer
Artık büyüdüm ya sorun çıkmasına yol açamıyorum
aksine sorun olmasın diye çabalıyorum
Bebeklerim vardı, yemek yedirirdim,herşeyi ile ilgilenirdim.
Ama canım istemediğinde onları kutuya hapsederdim.
Şimdi küçüklüğüm gibi değil.
Ailem,kardeşlerim var.
Benim ciddi sorumluluklarım var.
Sinirlenince ya da yorulunca onları kutuya saklayamam!
Hayatımdaki değerler sizinle mutluyum...

Lavinya'nın günlüğü 2002