Affet

Evet .
Gördüğünüz şeyler doğruydu.
İtiraf etmeliyim artık.
Siz bu suçu neden işlediğimi anlayamayacaksınız .
Söylesem neye yarayacak,
Ne değişecek?
İsteseydiniz anlardınız boynumun büküklüğünden.
Mahkum etmezdiniz kendimle yüzleşmeye...
Suçluyum evet !
Ben yaptım!
Yaşanacak bir şeye engel oldum.
Ayırdım birbirine bakmaya kıyamayan gözleri.
Ayırdım birbirine dokunamayan elleri.
Ayırdım daha ilk görüşte kenetlenen yürekleri.
Sürgün gönderdim onları masal aşklarına,şiirlere,şarkılara...
Yaktım , mahvettim bir ömrün en güzel hayalini.
Yaşanabilesi sevdasına engel olmasaydım keşke.
Onu bıraksaydım gitseydi aşkına.
Kandırmasaydım geleceğe dair vaatlerimle.
Pişmanım çok pişmanım...
O büyük varlıktan özür diliyorum
Sana verdiğim sonsuz işkenceye rağmen affet beni
“YÜREĞİM” Affet beni!
Affet seni dinlemediğim için!
Affet can damarını kestiğim için!
Affet...


lavinyanın günlüğünden...