Az önce 13 yıllık yoldaşımın ve çocukluk arkadaşımın çalışmadığını ve çok eski sayılabilecek oyunları düşük grafiklerde 20-30 fps hızıyla oynayabiliydiğimi farkettim. çok üzülerekde olsa bilgisayarımı tekrar açmamak üzere kapattım. Bu kadar duygusal olmam size saçma gelebilir ama çocukluğumdan beri hiç arkadaşım olmadı ve bilgisayarım benim her şeyimdi. Ondan başka neye tutunup, sarılacağımı bilemiyorum. Zamanında en iyisi olan makinem şimdi yerle bir olmuştu.
Bilgisayarımla çok özel bir bağım var. Onu bir aile bireyi olarak görüyorum. Göz yaşları içerisinde bu formu yazıyorum. Okumayıp geçebilirsiniz sadece bir şekilde bir şeyleri yazmadığım zaman içim içimi yer hâle geliyor ve kurtulamıyorum.
Ne yapacağım hakkında hiç bir fikrim yok bilgisayarımı bırakmak istemiyorum ama başka seçeneğim yok gibi gözüküyor. Aklım karma karışık lütfen bana tavsiye verin. Çok teşekkürler ❤️
Bilgisayarımla çok özel bir bağım var. Onu bir aile bireyi olarak görüyorum. Göz yaşları içerisinde bu formu yazıyorum. Okumayıp geçebilirsiniz sadece bir şekilde bir şeyleri yazmadığım zaman içim içimi yer hâle geliyor ve kurtulamıyorum.
Ne yapacağım hakkında hiç bir fikrim yok bilgisayarımı bırakmak istemiyorum ama başka seçeneğim yok gibi gözüküyor. Aklım karma karışık lütfen bana tavsiye verin. Çok teşekkürler ❤️
