Ne plan ama !

Mehmet, şirketteki en silik ve etkisiz elemandı :'(. İşe girmesinin sebebi Korece bilmesiydi, sipariş yazılarını o tercüme ediyordu. Efendi, dürüst , yumuşak başlı biri olmasına rağmen Mehmet'te aşırı derecede çekingenlik vardı, yani sosyal-fobikti:helpsmilie:. Tedavi için bazı teşebbüslerde bulundu, depresan ilaçlar da kullandı ama birtürlü sonuç alamadı. Mehmet tek baışna problemini çözemeyince bütün mesai arkadaşları toplanıp bir plan hazırladık :devil: . Mehmeti topluma kazandırmalı ve daha verimli hâle getirmeliydik. haftalık şirket için eğitimlerden birine eğitmen gelmeyince mehmet'e "yabancı dil öğrenme teknikleri" konulu 40 dakikalık bir sunum yaptıracaktık. Konu tam onun ilgi alanıydı, bize işin inceliklerini gayet güzel aktarabilirdi. Fakat plan gereği hiçkimse mehmetin malum durumu sebebiyle yaşanabilicek küçük, büyük hiçbir problemin üzerinde durulmıyacaktı ;). Ayrıca birşey daha planlandı: Aramızdan seçtiğimiz 9 kişi el kaldırıp izin isteyerek `Şu tesbitiniz çok ilgimi çekti, peki bu konuda neler yapılabilir ?`, `Size destek veriyorum, geçenlerde`, `Mesela ben `, `Olaya hiç bu açıdan bakmamıştım.` gibi sözlerle onu rahatlatacak, açacak, konuşturacak, motive edecek, ve sorularla onu şevklendirecekti. :sweatdrop: fakat asla mehmeti bunaltacak, köşeye sıkıştıracak, elini ayağını birbirine dolandırmaksızın yapılacaktı bu. Mehmeti Sunum için ikna etmek zor oldu ama başardık :nuke:. sunum başldı tabi operasyon da.. herkes işini biliyordu ve tam da planladığımız gibi oldu herşey. Mehmet açıldıkça açıldı, konuşma 55 dakika sürdü. Daha sonra çeşitli konular belirleyip bunu 10 kereden daha fazla tekrarladık. Mehmette çekingenlik diye birşey kalmadı :wacko:. Ve işte sürpriz ben Mehmetim :mrgreen:.. Yani hikayenin kahramanı ..hiç bende çekingenlikten eser görebiliyor musunuz:no: ? Bütün ekip arkadaşlarıma yürekten teşekkrler..

******