Hayat ağacımdan her geçen gün bir yaprak daha düşüyor.
Alışkın olduğum birşeydi.
Sevdiğim mevsim geldiğinde yorulan yapraklarım dökülürdü.
Sonrasında daha canlı oluşurdu.
Şimdi olmuyor.
Onlar dökülen son yapraklarımmış.
Yerine yenileri açmıyor.
Hayat akıp giderken mutluluk tohumlarımı döküyorum birerbirer.
Fakat ben kuruyorum.
Benim için bir damla yağmur bile düşmüyor.
Özlemle beklerken o bir damlayı,
Yavaş yavaş tükendiğimi hissediyorum.
Kimseye faydası olmayan bir ağaç olup kalmak neye yarar?
Gölgemde serinlenirdi sevdiklerim.
Onları koruyacak kollarım yok şimdi.
Yapraklarım döküldükçe parçalanmış her biri.
Tek bir darbe!
Evet tek bir darbe bu sızlayışı dindirecek biliyorum.
Artık sadece bunu bekliyorum.
lavinya
Alışkın olduğum birşeydi.
Sevdiğim mevsim geldiğinde yorulan yapraklarım dökülürdü.
Sonrasında daha canlı oluşurdu.
Şimdi olmuyor.
Onlar dökülen son yapraklarımmış.
Yerine yenileri açmıyor.
Hayat akıp giderken mutluluk tohumlarımı döküyorum birerbirer.
Fakat ben kuruyorum.
Benim için bir damla yağmur bile düşmüyor.
Özlemle beklerken o bir damlayı,
Yavaş yavaş tükendiğimi hissediyorum.
Kimseye faydası olmayan bir ağaç olup kalmak neye yarar?
Gölgemde serinlenirdi sevdiklerim.
Onları koruyacak kollarım yok şimdi.
Yapraklarım döküldükçe parçalanmış her biri.
Tek bir darbe!
Evet tek bir darbe bu sızlayışı dindirecek biliyorum.
Artık sadece bunu bekliyorum.
lavinya
