Rüzgar

Gün geçti yine. Yine sensiz uykuya uzandım.
Yine sessiz ve yine sana özlemli...
Penceremde çalan rüzgar uyandırdı beni.
Rüzgarın sesi heyecanlandırdı kalbimi. Balkona koştum tek solukta.
Kapıyı açınca rüzgar sarıldı bana,içim ürperdi.
Kucak dolusu bir özlemdi getirdiği.
Bir avuç öpücük,biraz özlem,biraz gözyaşıyla karşıladım kokunu.
Rüzgar estikçe yaşıyorum seni.
Gelsen bir gün onunla birlikte...
Rüzgar pencereme vurduğunda yine, sana bir kucak hasret getirdim dediğinde bana sende gel!
Sen sarıl penceremi açınca... Rüzgar olup gel! yeterki gel...

lavinyanın günlüğü