Uzağında durmak en güzeliymiş. Yaklaştıkça acıtıyorsun. Beklentiler can sıkıyor artık. Tamamlanması gereken, yarım kalan sözler var. Bir ucu sende bir ucu bende, bir araya gelmeyi bekliyor. Ayrı yollara atıyoruz adımları. Yolun sonuna vardığımızda karşımıza çıkmasını beklediğimiz şey aynı. Buna rağmen yollar ayrı gidiyor. Tek başına kalmanın, yalnızlığın, incinmenin korkusuyla tamamlanıyor. Neden istek ortak ama ulaşım ayrı engellerden geçiyor? Neden kötü ihtimallere fırsat veriyoruz? Hedefe ulaşmak için bir yarış içinde miyiz? Birimiz yolda kalırsak? Saçmalık bu! Hedef kim? Ne? Ortak düşüncelerin oluşturduğu bir hayat... Bu kadar engele ne gerek var diye soruyorum cevabını vermeye korksam bile, daha söylememişken acısam bile söylüyorum. Hayat aldatmacalardan ibaret olmamalıydı. Hani basite indirgeyip, alt tarafı bir ilişki deyip geçiyoruz ya hiçbir şey o denli basit olmadı. Gerçekten yaşananlara rüya deyip kendini,beni kandırıyorsun.. Aldığın nefesin hangisi sıradandı? Sence hepsi. Bence hiçbiri. Ben kabullenmeyi öğrendim. Sen yok sayıp geçmeyi. Bir mutluluğa sahip olmayı beceremiyorsak aynı kapıya çıkan yollarda yürümeyede gerek yok.
Lavinya
YouTube - Isin Karaca - Yetinmeyi Bilir Misin
Lavinya
YouTube - Isin Karaca - Yetinmeyi Bilir Misin
