Açlık ve öfke

AÇLIK VE ÖFKE

Elveda elveda çiftliğine fethettiğin
gölgeye o berrak dala
kutsanmış toprağa
öküze elveda esirgenen suya
elveda bayırlara yağmurla gelmeyen
müziğe o kupkuru
ve taşlı sabah kızıllığının solgun kemerine.

Juan Ovalle sana elimi verdim susuz eli
taştan eli duvardan ve kuraklıktan bir eli.
Ve dedim ki sana: beddua et o koyu kahverengi kuzuya
o en merhametsiz yıldızlara kurşun renkli bir diken gibi aya
gelinsi dudakların kırılmış dallarına
fakat dokunma insana dökme henüz kanını insanın
dokunarak damarlarına boyama henüz kumu kanla
vadiyi yangınlar içinde bırakma düşmüş
atardamar dallarının ağaçlarıyla.

Juan Ovalle öldürme. Fakat elin
yanıtladı beni: “Bu toprak
öldürecek intikam almak
isteyecek geceleri acılığında zehirden
bir rüzgârdır o yaşlı kehribar hava
ve gitar benziyor bir suçlunun
sopasına ve bir bıçaktır rüzgâr”.

Juan Ovalle