Hadi çek git kahrolası hayatımdan! Sen de git! Bir yanık da sen bırak yüreğime ve bir acı daha… Bu kaçıncı? Bu kaçıncı serenat yüreğime? Hadi çek git… Kahramanlık oyunların sökmez bana… Hele anlattığın sevda efsaneleri… Büyüdüm artık, masal anlatma bana…
Yine med-cezirlerde yüreğim. Hangi tarafa gitsem kördüğüm. Zorluklar güzel ama söz konusu yürek olunca… Olmuyor işte, olmuyor böyle… Güvendiğim dağımdın, kar yağdı. Sığındığım limandın, deniz taştı içine aldı. Ve seni bir sır gibi sakladığım yüreğimi eller aldı. Hadi çek git artık kahrolası hayatımdan! Bu kadar yakın durma bana. Bu kadar içten olma!
Bana ait değilsin, benim olamazsın… Benim olmayacaksın! Kapını başkası açacak belki, ben değil. Başka saçlar değecek yastığına, başka bir dudak günaydın diyecek yanaklarına… Hâlbuki çocukluğumdun, gençliğimdin ve yaşlılığım olmalıydın. Kim izin verir ki benim olmana, sen istemedikten sonra… O yüzden bu kadar yakın durma bana, böyle içten olma ve artık… Çek git hayatımdan; kahrolası hayatımdan. Benim olmayacaksan, kimsenin olma!
Yanık kokuyor yüreğim! Acını ta içimde hissediyorum. Ellerim titriyor… Anlayacaksın diye korkuyorum! Ama anla artık. Anlamalısın artık… İnsanın kendinden korkması daha acı ve ben senden değil, kendimden korkuyorum.
Çek git hadi! Yüreğimin limiti doldu zaten. Sen ellerin olsan bile, ben kimsenin olmayacağım. Sen değişsen bile ben hep olduğum gibi kalacağım. Diyorum ya çocukluğumdun, gençliğimdin ve yaşlılığım olmalıydın. Ama senin olmayacaksam, kimsenin olmayacağım.
Hadi çek git kahrolası hayatımdan! Ve beni görmek istemiyorsan sakın arkana bakma. Çünkü ben hep arkanda olacağım. Eğer bir gün duyarsan yüreğimin sesini, o zaman yıldızları anlat bana ve sen de istiyorsan yüreğimi bir türkü tuttur sessizce, o zaman inanırım anlattığın masallara… İşte o zaman güvenirim sana… GİTME!
Yazan: yaseta
Yine med-cezirlerde yüreğim. Hangi tarafa gitsem kördüğüm. Zorluklar güzel ama söz konusu yürek olunca… Olmuyor işte, olmuyor böyle… Güvendiğim dağımdın, kar yağdı. Sığındığım limandın, deniz taştı içine aldı. Ve seni bir sır gibi sakladığım yüreğimi eller aldı. Hadi çek git artık kahrolası hayatımdan! Bu kadar yakın durma bana. Bu kadar içten olma!
Bana ait değilsin, benim olamazsın… Benim olmayacaksın! Kapını başkası açacak belki, ben değil. Başka saçlar değecek yastığına, başka bir dudak günaydın diyecek yanaklarına… Hâlbuki çocukluğumdun, gençliğimdin ve yaşlılığım olmalıydın. Kim izin verir ki benim olmana, sen istemedikten sonra… O yüzden bu kadar yakın durma bana, böyle içten olma ve artık… Çek git hayatımdan; kahrolası hayatımdan. Benim olmayacaksan, kimsenin olma!
Yanık kokuyor yüreğim! Acını ta içimde hissediyorum. Ellerim titriyor… Anlayacaksın diye korkuyorum! Ama anla artık. Anlamalısın artık… İnsanın kendinden korkması daha acı ve ben senden değil, kendimden korkuyorum.
Çek git hadi! Yüreğimin limiti doldu zaten. Sen ellerin olsan bile, ben kimsenin olmayacağım. Sen değişsen bile ben hep olduğum gibi kalacağım. Diyorum ya çocukluğumdun, gençliğimdin ve yaşlılığım olmalıydın. Ama senin olmayacaksam, kimsenin olmayacağım.
Hadi çek git kahrolası hayatımdan! Ve beni görmek istemiyorsan sakın arkana bakma. Çünkü ben hep arkanda olacağım. Eğer bir gün duyarsan yüreğimin sesini, o zaman yıldızları anlat bana ve sen de istiyorsan yüreğimi bir türkü tuttur sessizce, o zaman inanırım anlattığın masallara… İşte o zaman güvenirim sana… GİTME!
Yazan: yaseta