Islak bir mevsimdeyim herkes gibi.
Zaman zaman etkilenmek istemiyorum yağmurdan. Şemsiye tutmam bile kafi gelmiyor. Nasıl başarıyorsa onca önleme rağmen içime sızıyor. Geçen günlerin ardında gülümseyişlerim kalmıştı sahtede olsa. artık onlarıda kaybediyorum. Hayalimde vardı sıcak bir dostluk ve sımsıkı saran bir sevgi. Şimdi hayallerim terketti beni. Herşey öyle gerçek ki! Durduramıyorum,söz geçiremiyorum. Bildiğim tekşey yağmurun her damlasıyla bende eriyorum. Zaman geliyor isteklerimi yakalıyorum.Sonrada hep olduğu gibi elimden uçup gidiyor ve anılaşıp gidenler yüreğime sızısını ekiyor. İki ay geçti belki. Öyle alışmıştım ki o ufacık yavru köpeğime. Çok farklı bir mutluluk verdi bana. bana koşuşu,sarılışı, hele birde kızdığım zaman boynunu büküp bakışı vardı ya! tatlı bir tebessümdü bende. okuldan gelince karşılardı beni. soğuktan üşümesin diye alır sobanın yanına gelip sarılırdım ona. Sanki o yavru köpeğin varlığıda fazla geldi bana. Bugün öldü. Şansın ölümünden çok hasta ve yalnız olduğu günler üzdü beni. Zaten birşeye sarılmam çok zor.Tam alışıyorum gelmemek üzere uçuyor. Hep birşeyler eksik kalıyor. Nasıl olunur ki zaten bu mevsimde. Galiba ıslanmaktan olsa gerek çok sakinleşti ruhum...
lavinya'nın günlüğü.
Zaman zaman etkilenmek istemiyorum yağmurdan. Şemsiye tutmam bile kafi gelmiyor. Nasıl başarıyorsa onca önleme rağmen içime sızıyor. Geçen günlerin ardında gülümseyişlerim kalmıştı sahtede olsa. artık onlarıda kaybediyorum. Hayalimde vardı sıcak bir dostluk ve sımsıkı saran bir sevgi. Şimdi hayallerim terketti beni. Herşey öyle gerçek ki! Durduramıyorum,söz geçiremiyorum. Bildiğim tekşey yağmurun her damlasıyla bende eriyorum. Zaman geliyor isteklerimi yakalıyorum.Sonrada hep olduğu gibi elimden uçup gidiyor ve anılaşıp gidenler yüreğime sızısını ekiyor. İki ay geçti belki. Öyle alışmıştım ki o ufacık yavru köpeğime. Çok farklı bir mutluluk verdi bana. bana koşuşu,sarılışı, hele birde kızdığım zaman boynunu büküp bakışı vardı ya! tatlı bir tebessümdü bende. okuldan gelince karşılardı beni. soğuktan üşümesin diye alır sobanın yanına gelip sarılırdım ona. Sanki o yavru köpeğin varlığıda fazla geldi bana. Bugün öldü. Şansın ölümünden çok hasta ve yalnız olduğu günler üzdü beni. Zaten birşeye sarılmam çok zor.Tam alışıyorum gelmemek üzere uçuyor. Hep birşeyler eksik kalıyor. Nasıl olunur ki zaten bu mevsimde. Galiba ıslanmaktan olsa gerek çok sakinleşti ruhum...
lavinya'nın günlüğü.
