21 senelik evlilikten sonra hayatı canlı tutmanın yeni bir yolunu buldum. Bir süre önce, başka bir kadınla çıkmaya başladım ve bu aslında eşimin fikriydi. Bir gün eşim, beni çok şaşırtarak;
-Biliyorum ki onu çok seviyorsun dedi. İtiraz ettim;
-Ama ben seni seviyorum!.
-Bunu biliyorum ama aynı zamanda onu da seviyorsun. Ona da zaman ayırman gerekiyor.
Eşimin ziyaret etmemi istediği öbür kadın, çoktan beri ihmal ettiğimiz 19 yıldır dul olan annemdi. İşimin yoğunluğu ve 3 çocuğumun beklentileri sebebi ile annemi görme fırsatım pek olamıyordu. O akşam annemi yemeğe davet ettim. Böyle bir şey ilk defa olduğu için endişelendi ve hemen;
-Sen iyi misin, her şey yolunda mı? diye sordu.
-Seninle beraber ikimizin biraz zaman geçirmemizin biraz zaman geçirmemizin güzel olacağını düşündüm diye cevap verdim.
-Sadece ikimiz mi? Biraz düşündü ve;
-Çok isterim diye cevap verdi.
O Cuma, iş çıkışı beni kapısının önünde, mantosunu çoktan giymiş bir şekilde bekliyordu. Üzerinde babamla kutladıkları son evlilik yıl dönümlerinde giydiği elbise vardı. Bana melekler kadar ışıltılı bir yüzle gülümsedi.
Yemek boyunca muhabbetimiz çok güzeldi. O kadar çok konuştuk ki eskilerden ve hayatlarımızdaki yeniliklerden bahsederek kaybettiğimiz zamanın birazını telafi etmeye çalıştık. Annemi eve bırakırken;
-Seninle tekrar çıkmak isterim ama ancak bu sefer benim seni davet etmeme izin verirsen dedi.
Eve geldiğimde eşim yemeğin nasıl geçtiğini sordu.
-Çok güzeldi. Tahmin ettiğimden çok daha iyiydi diye cevap verdim.
Birkaç gün sonra annem aniden bir kalp krizi sonucu vefat etti. Ve birkaç gün sonra avime, annemle yemek yediğimiz restorandan, ödenmiş iki kişilik bir yemek faturası ile üzerine iliştirilmiş bir not geldi;
-Oğlum, bu faturayı önceden ödedim çünkü seninle kararlaştırdığımız randevuya gelemeyeceğim. Yine de 2 kişilik bir yemek ayarladım. Çünkü bu sefer eşinle birlikte gitmenizi istiyorum. Sizi seviyorum.
O esnada SİZİ SEVİYORUM demenin ve SEVDİĞİMİZ İNSANLARA HAK ETTİKLERİ ZAMNI AYIRMANIN ve HAYATTA EN ÖNEMLİ ŞEYLERDEN BİRİNİN DE AİLE OLDUĞUNU İYİCE ANLADIM. :crying::crying:
-Biliyorum ki onu çok seviyorsun dedi. İtiraz ettim;
-Ama ben seni seviyorum!.
-Bunu biliyorum ama aynı zamanda onu da seviyorsun. Ona da zaman ayırman gerekiyor.
Eşimin ziyaret etmemi istediği öbür kadın, çoktan beri ihmal ettiğimiz 19 yıldır dul olan annemdi. İşimin yoğunluğu ve 3 çocuğumun beklentileri sebebi ile annemi görme fırsatım pek olamıyordu. O akşam annemi yemeğe davet ettim. Böyle bir şey ilk defa olduğu için endişelendi ve hemen;
-Sen iyi misin, her şey yolunda mı? diye sordu.
-Seninle beraber ikimizin biraz zaman geçirmemizin biraz zaman geçirmemizin güzel olacağını düşündüm diye cevap verdim.
-Sadece ikimiz mi? Biraz düşündü ve;
-Çok isterim diye cevap verdi.
O Cuma, iş çıkışı beni kapısının önünde, mantosunu çoktan giymiş bir şekilde bekliyordu. Üzerinde babamla kutladıkları son evlilik yıl dönümlerinde giydiği elbise vardı. Bana melekler kadar ışıltılı bir yüzle gülümsedi.
Yemek boyunca muhabbetimiz çok güzeldi. O kadar çok konuştuk ki eskilerden ve hayatlarımızdaki yeniliklerden bahsederek kaybettiğimiz zamanın birazını telafi etmeye çalıştık. Annemi eve bırakırken;
-Seninle tekrar çıkmak isterim ama ancak bu sefer benim seni davet etmeme izin verirsen dedi.
Eve geldiğimde eşim yemeğin nasıl geçtiğini sordu.
-Çok güzeldi. Tahmin ettiğimden çok daha iyiydi diye cevap verdim.
Birkaç gün sonra annem aniden bir kalp krizi sonucu vefat etti. Ve birkaç gün sonra avime, annemle yemek yediğimiz restorandan, ödenmiş iki kişilik bir yemek faturası ile üzerine iliştirilmiş bir not geldi;
-Oğlum, bu faturayı önceden ödedim çünkü seninle kararlaştırdığımız randevuya gelemeyeceğim. Yine de 2 kişilik bir yemek ayarladım. Çünkü bu sefer eşinle birlikte gitmenizi istiyorum. Sizi seviyorum.
O esnada SİZİ SEVİYORUM demenin ve SEVDİĞİMİZ İNSANLARA HAK ETTİKLERİ ZAMNI AYIRMANIN ve HAYATTA EN ÖNEMLİ ŞEYLERDEN BİRİNİN DE AİLE OLDUĞUNU İYİCE ANLADIM. :crying::crying:
