Aralık kalbim

Kasvetli bir hava lambayı dolduran
Yelkovan akrebe inat dönerken
Gülmeler, tahtını bakışlara bırakır.

Birkaç nefeslik anılar buhuru gelir maziden
Sesler duvarlarda eskir, yankısı hep uzaklarda
Işık gözlerimde biter, rüyasız bir günde...

Adımlar düşerken akşam mecmuasından
Yeni güne manşet olur ayrılık
Aralık kalbim nokta ile başlar satırbaşından.

Hayata atılmış kağıtlar... aşklar ve kumarlar...
Başlarında kalp görünür dört kişi falımda
Biri kupa kızı, diğer üçü nerede?

Çiğnenmiş ve ıslak, duraksız bir kaldırımda
İçim yeni bir şey öğrenir bir kez daha:
Kavuşmak, ayrılmaya ayırtılmış bir bilet sadece.

Nurhan Bıdıkoğlu