...ardından

(1)
Tren kalktı!..
İstasyon booş, vakit; gece yarısı...
Ben, “seni” kaçırmışım!..
.....
İçi bensiz trenlerin yolunda mı gözlerin?..

(2)
Bir siyah karpuz gibi kırıldı gece...
Yarıldı içim;
...sen sızdın!..

(3)
İhtiyar bir konağın, iki karanlık duvarı arasında sallanıp duran bir sarkaç gibi bıraktın beni;
Boynumdan, zamana asıp!..
.....
Sallanıyorum...
Saat dolabının camları içinde,,, yanıyor canım!..
Dolap ise; camlı salonda tutsak!..

Benim avucumdayken zaman, ben’im kıvranan zamanın avucunda;
...kalbine mahmuz saplı avı gibi kartalın...
Pençesinden kurtulsam, yer parçalar düşünce!..
.....
Yaaar, yar;
Revâ mı bunlar?..

Bu nasıl bir gidiştir, parmaklarının ucunda?..
Ve, parmaklarının ucunda iken, canıma batan diken...
Canımsın...
Cananımsın, da bu gece; neden üşüyorum hayalinin kollarında?..

(-1)
Tren kalktı!..
İstasyon boş...
Ve, gecenin yarısı...
.....
Seni kaçırdığımı hangi cümle söylesin?..

Kaynak