Umudun
en imkansızı
döl tuttu
yüreğimde..
dal dal
yaprak yaprak
çiçek çiçek
sobeledi
baharı
ilkyazı
karakışta...
sözlerim
asılı kalınca
boşlukta
sessizliğin
bir çığ gibi yuvarlandı
sesinle doldurduğun
zamanlarıma..
açılan her pencerede
sana dair
müjdeler umdum..
gözlerim
zifiri de olsa
seçerdi
gözlerini..
inandıklarımı
ters yüz ettin
oysa
inanmadıklarıma
bel bağlamak
değildi yaşamak..
yadsıdım
umarsızlığımca..
gözlerinin
yeşilden siyaha geçen
halkalarında
bir küfürmüş aşk..
anladım..