Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen
hala yalnızsan, için rahat olsun. giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur
ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka
hiçbir işe yaramayacaktır.
Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani
ağzınla kuş tutsan "Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?" diye bir soruyla
bile karsılaşabilirsin... İki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla
değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici
sebepler yoktur. iyi halin cezanda indirim sağlamaz.
Sen, "Ama senin için şunu yaptım" derken o, "Şunu yapmadın" diye cevap
verecektir. ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla
karşılaşacaksındır. Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi
yaşadın. Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün,
şiirler yazdın. "peki o ne yaptı" deme. herkes kendinden sorumludur aşkta.
sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu.
bir insan eksik yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için
uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? hayatı ıskalama lüksün yok
senin. onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın.
Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. "acılara tutunarak" yaşamayı öğreneli
çok oldu. hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. sen
mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki.... epeydir eline
almadığın kitaplar seni bekliyor.kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun
mu? kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da
keyif verecek sana.yine içeceksin rakını balığın yanında. üstelik
dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası....
Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun aslolan
yürektir.yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de duymayanlar acıtsa da
içini unutma; yasadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte. sen
yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu. elbet
bitecek güneşe hasret günler. ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik
bitkiler değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini...
hayatı ıskalamaya lüksün yok senin....."
Nazım Hikmet
hala yalnızsan, için rahat olsun. giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur
ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka
hiçbir işe yaramayacaktır.
Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani
ağzınla kuş tutsan "Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?" diye bir soruyla
bile karsılaşabilirsin... İki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla
değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici
sebepler yoktur. iyi halin cezanda indirim sağlamaz.
Sen, "Ama senin için şunu yaptım" derken o, "Şunu yapmadın" diye cevap
verecektir. ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla
karşılaşacaksındır. Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi
yaşadın. Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün,
şiirler yazdın. "peki o ne yaptı" deme. herkes kendinden sorumludur aşkta.
sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu.
bir insan eksik yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için
uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? hayatı ıskalama lüksün yok
senin. onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın.
Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. "acılara tutunarak" yaşamayı öğreneli
çok oldu. hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. sen
mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki.... epeydir eline
almadığın kitaplar seni bekliyor.kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun
mu? kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da
keyif verecek sana.yine içeceksin rakını balığın yanında. üstelik
dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası....
Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun aslolan
yürektir.yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de duymayanlar acıtsa da
içini unutma; yasadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte. sen
yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu. elbet
bitecek güneşe hasret günler. ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik
bitkiler değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini...
hayatı ıskalamaya lüksün yok senin....."
Nazım Hikmet
