Aşkınla duruyorum ayakta
Sensiz olamıyorum rüyalarımda
Baş ucuma koyuyorum hayalini her gece
Anlatıyorum tüm dertlerimi
Bir tek sana ağlıyorum geceleri sabahlara dek
Sensiz yapamıyorum görüyorsun diyorum
Yağmura çıkıyoruz seninle ıslanmaya
Denizin karşısına geçiyoruz
Rüzgarlara göğüs geriyoruz birlikte
Usanmamacasına duruyoruz sabahlara dek
İnadına denizin yıkılmıyoruz
Diyorum ya aşkınla duruyoruz ayakta
Hüzünlenince gider otururduk o yeldeğirmeninde
Aşkımıza ağlardık sabahlara dek
Kaybetmeyelim birbirimizi diye
Göl olurdu yolar belki ama yinede gözlerimiz kurumamacasına ağlardı
Olamazdık birbirimizsiz biz
Her gece sana şiir yazar okurdum
Bağırırdın geceleri göklere seni seviyorum diye
Sende gökler misali o sözleri kalbinin en iç yerine koyardın
Ben yokken yanında onları açıp açıp tekrar tekrar okurdun
Beni unutamazdın
Biliyordum bizi aşkın ayakta tutuyordu
Yanında olmadığım zamanlar
Şarkımızı açar dinlerdim
Tekrar tekrar usanmacasına
Hiç kimseye söylemezdim bir şeyi
İçimde tutardım duygularımı
Her şeyimi tek sana anlatırdım birde senin için yazılmış o beyaz kağıtlara
Diyordum ya sana işte bizi ayakta tutan bizim aşkımız birtanem
Bugün doğum günümdü
Mutluluk ve hüzün aynı yerdeydi
Biri keyiflice otururken diğeri ise düşünmekle meşguldu
Bana ikisininde hediyesi wardı
Biri bana hayatımın mutluluğunu sunarken
Diğeri ise üzüntülü bir yaşam veriyordu
İkisinide kıramadım aldım ne yazık ki
İlkte mutluluğun hediyesi çok güzeldi
Ama hüzünün hediyesi o mutluluğu maf etmişti
İşte doğduğum gün bunu anladım ben
Hayatımın bana verdiği mutluluğu
İlla bir hüzün örtüyor ve mutlu olamıyordum
Buna ilk doğum günümde kanaat getirdim
Suan belki son doğum günüm
Yine yanımda mutluluk ve hüzün
Ama biliyorum ki yine hüzün kaplcıak içimii
Eminim ki bu zamana kadar böle oldu
Bundan sonra ve sonun da da böle olucak
İnan bana...
alıntıdır
Sensiz olamıyorum rüyalarımda
Baş ucuma koyuyorum hayalini her gece
Anlatıyorum tüm dertlerimi
Bir tek sana ağlıyorum geceleri sabahlara dek
Sensiz yapamıyorum görüyorsun diyorum
Yağmura çıkıyoruz seninle ıslanmaya
Denizin karşısına geçiyoruz
Rüzgarlara göğüs geriyoruz birlikte
Usanmamacasına duruyoruz sabahlara dek
İnadına denizin yıkılmıyoruz
Diyorum ya aşkınla duruyoruz ayakta
Hüzünlenince gider otururduk o yeldeğirmeninde
Aşkımıza ağlardık sabahlara dek
Kaybetmeyelim birbirimizi diye
Göl olurdu yolar belki ama yinede gözlerimiz kurumamacasına ağlardı
Olamazdık birbirimizsiz biz
Her gece sana şiir yazar okurdum
Bağırırdın geceleri göklere seni seviyorum diye
Sende gökler misali o sözleri kalbinin en iç yerine koyardın
Ben yokken yanında onları açıp açıp tekrar tekrar okurdun
Beni unutamazdın
Biliyordum bizi aşkın ayakta tutuyordu
Yanında olmadığım zamanlar
Şarkımızı açar dinlerdim
Tekrar tekrar usanmacasına
Hiç kimseye söylemezdim bir şeyi
İçimde tutardım duygularımı
Her şeyimi tek sana anlatırdım birde senin için yazılmış o beyaz kağıtlara
Diyordum ya sana işte bizi ayakta tutan bizim aşkımız birtanem
Bugün doğum günümdü
Mutluluk ve hüzün aynı yerdeydi
Biri keyiflice otururken diğeri ise düşünmekle meşguldu
Bana ikisininde hediyesi wardı
Biri bana hayatımın mutluluğunu sunarken
Diğeri ise üzüntülü bir yaşam veriyordu
İkisinide kıramadım aldım ne yazık ki
İlkte mutluluğun hediyesi çok güzeldi
Ama hüzünün hediyesi o mutluluğu maf etmişti
İşte doğduğum gün bunu anladım ben
Hayatımın bana verdiği mutluluğu
İlla bir hüzün örtüyor ve mutlu olamıyordum
Buna ilk doğum günümde kanaat getirdim
Suan belki son doğum günüm
Yine yanımda mutluluk ve hüzün
Ama biliyorum ki yine hüzün kaplcıak içimii
Eminim ki bu zamana kadar böle oldu
Bundan sonra ve sonun da da böle olucak
İnan bana...
alıntıdır
