Nereye gitsem yanımda götürüyorum
sevgimi ve nefretimi
her sabah yeniden sayıyorum kaç gündür görüşmediğimizi.
Rüyalarımda görüyorum karsılaştığımız ani
başımı çeviriyorum bulamıyorum söyleyeceğim kelimeyi.
Nefretimle uykuya dalıp ve sevgimle kalkıyorum.
Her sabah yeni bir güne başlasam da
sensiz yeni bir hayata başlayamıyorum.
Sabahları cebime koyup “iyi ki” lerimi
“keske” lerimi pişmanlıklarımı çıkıyorum yola
günün bir saatinde “keske” lerimi alıyorum
başka bir saatinde “iyi ki” lerimi yanıma.
Bir cebimde ise hasretin hala duruyor
yapacak hiçbir şey bulamayınca
kalbim bu yorgun kelimelerden medet umuyor.
Senden gittiğimde sadece yaralandım sandım
aslında ruhum bedenimden ayrılmış
geriye kalan bir et parçasıymış anladım.
Artik kiminle konuşsam ruhum sendeki gibi havalanmıyor
bugün kiminle tanışsam kalbim sendeki gibi atmıyor.
Yanımdan geçen herkese sen misin diye bakıyorum
seni gördüğüm anda başımı çevirip kaçıyorum.
Senden uzaklaşmak için sana doğru koşuyorum.
Bir gün ararsan açmayacağım diye kendime sözler veriyorum
her telefon çaldığında sen misin diye heyecanlanıyorum.
Seni aramamayı cesaret sanıyorum
aramak mi zor aramamak mi bilmiyorum...
Hiçbir gelen senin yerini doldurmuyormuş
hiçbir giden senin kadar acıtmıyormuş.
Sensiz bir hayatta da mutluluk yokmuş aslında
yokluğunun acısı sevgimden büyükmüş aslında.
PREFERABLE