Belki Birgün Birisi

Kavgasız gürültüsüz vedalar kuşağı yaşım
Dostlukları lise sıralarına mahkum
Buruşuk ayrılıklara karalı müsveddeden aşkım

Nekahat dönemleri uzun uzadıya solgun
Çerçevesiz cümlelere özlemli
Samimiyetin barajsız nehirleri taşkın

Porselen biblo hassasiyetinde oysa insanlar
İç güveysinden hallice, iç bahçelerinde duvar
Hangi yaraya bassan binimize taş yağar

Yine de söylemeli avazın çıktığı kadar
Çünkü inanç susmuyor, yineliyor bağır çağır;
Belki- birgün- birisi duyar.

Bengi Başaran