Küçüklüğün En Temiz Yıllarıydı Toz Toprakla Geçirilen Zamanlarımız
Menekşe Kokulu Köyümüzde Huzur Şelalelerimiz Vardı
Damla Damla Mutluluk Birikiyordu Köy Meydanımızda
Gecelerimiz Masum, Günlerimiz Berrak Bir Su Damlasıydı
Televizyonun Tek Kanal İzlendiği Yıllarda Geçti Benim Küçüklüğüm
Bir Filmin Heyecanını Bir Ay Önceden Hissederdik
Aynı Filmin Tadı Bir Ay Boyunca Taze Kalırdı
Benim Küçüklüğümde Siyah-Beyaz İzlenirdi Filmler
Toz-Pembe Senaryolara Yer Yoktu Küçüklüğümüzde...
Bırakın El Ele Tutuşmalı Sohbetleri,
Nişanlı Oldukları Halde Yalnız Gezmek Ayıp Sayılırdı
Benim Küçüklüğümde Mahalle Kızlarına Göz Ucuyla Dahi Bakmak Delikanlıya Yakışmazdı
Delikanlı Adam Sadece Kendinin Değil, Tüm Mahallenin Namus Bekçiliğini Yapardı
Benim Küçüklüğümde Herkesin Evi Kendine Sırça Köşktü
O Sırça Köşkte Geçirilen Anılarımız Zamana Meydan Okurdu
Selamlaşmalarımız Vardı Bizim
Selamlaşmadan Geçen Mahalle Sakinlerine Tavır Yapılırdı
Sohbetlerimiz Vardı Bizim
Sohbetlerimizde Keyf Vardı, Sevinç Vardı
Birde Sevdalarımız Vardı
Yani Telli Arabalarımız, Uçurtmalarımız, Çikolatalarımız, Billerimiz
Kavgalarımız Vardı Bizim, Tokalaşmalarla Sonuçlanan…
Benim Küçüklüğümde Ailece Oturulurdu Sofraya,
Sofraya Geç Gelen Aile Bireyleri İkaz Edilirdi
Ve Bayram Sabahlarımız Vardı
Babamızın Bize Aldığı Ayakkabıyı Sabaha Kadar Koynumuzda Saklardık
Mutluluğumuzu Yatağımıza Alıp Kördüğüm Uyurduk
Bayram Öncesi Dedemizi Ziyaret Edip Gökyüzüne Dualar Yerleştirirdik
Babamızı Bekler Elini Öpmek İçin Can Atardık
Annemizin Ellerini Öptükten Sonra Şekerimizi Alıp Sanki Cennet Bağışlandı Diye Sevinçlere Boğulurduk
Küçüklüğün Hoyrat Zamanlarında Düşlerimize Katran Karası Acılar Uğramazdı
Ben Küçükken Sigara İçmek İçin Bir Dağın Tepesine Çıkılırdı
Ola ki Büyüklerimiz Görür Diyede Diye Dumanı Yamaca Karıştırıldı.
Küçüklüğün Saygın Zamanlarıydı Babamızla Sohbet Ettiğimiz Günler…
Büyüdüm, Aşık Oldum Ve Bitti...
Küçüklüğümün Büyüme Zamanlarında Başlamıştı Özlemlerim..
Bazen Neyi Özlediğimi Bilmediğim Zamanlarım Olsada Hep Bir Özlem İçindeydim..
Ben Küçükken Özlemlerimin Adını Koyabilseydim Şimdi Mutlu Olurdum.
Bir Daha Büyüdüm
Ve Çok İstedim Bir Kez Daha Aşık Olmayı
Ama Aşk Bir Hiçliktir
İçinde Kendini Bulamazsın Dediler.
Yalnız Yollarda Yürürsün,
Yalnız Ağlarsın,
Yalnız Seversin Dediler.
Ben Küçükken Hiç Aşık Olmadım,
Ben Küçükken Aşık Olsaydım Şimdi Büyümeye Direnmezdim!
Resul Altunbaş
Menekşe Kokulu Köyümüzde Huzur Şelalelerimiz Vardı
Damla Damla Mutluluk Birikiyordu Köy Meydanımızda
Gecelerimiz Masum, Günlerimiz Berrak Bir Su Damlasıydı
Televizyonun Tek Kanal İzlendiği Yıllarda Geçti Benim Küçüklüğüm
Bir Filmin Heyecanını Bir Ay Önceden Hissederdik
Aynı Filmin Tadı Bir Ay Boyunca Taze Kalırdı
Benim Küçüklüğümde Siyah-Beyaz İzlenirdi Filmler
Toz-Pembe Senaryolara Yer Yoktu Küçüklüğümüzde...
Bırakın El Ele Tutuşmalı Sohbetleri,
Nişanlı Oldukları Halde Yalnız Gezmek Ayıp Sayılırdı
Benim Küçüklüğümde Mahalle Kızlarına Göz Ucuyla Dahi Bakmak Delikanlıya Yakışmazdı
Delikanlı Adam Sadece Kendinin Değil, Tüm Mahallenin Namus Bekçiliğini Yapardı
Benim Küçüklüğümde Herkesin Evi Kendine Sırça Köşktü
O Sırça Köşkte Geçirilen Anılarımız Zamana Meydan Okurdu
Selamlaşmalarımız Vardı Bizim
Selamlaşmadan Geçen Mahalle Sakinlerine Tavır Yapılırdı
Sohbetlerimiz Vardı Bizim
Sohbetlerimizde Keyf Vardı, Sevinç Vardı
Birde Sevdalarımız Vardı
Yani Telli Arabalarımız, Uçurtmalarımız, Çikolatalarımız, Billerimiz
Kavgalarımız Vardı Bizim, Tokalaşmalarla Sonuçlanan…
Benim Küçüklüğümde Ailece Oturulurdu Sofraya,
Sofraya Geç Gelen Aile Bireyleri İkaz Edilirdi
Ve Bayram Sabahlarımız Vardı
Babamızın Bize Aldığı Ayakkabıyı Sabaha Kadar Koynumuzda Saklardık
Mutluluğumuzu Yatağımıza Alıp Kördüğüm Uyurduk
Bayram Öncesi Dedemizi Ziyaret Edip Gökyüzüne Dualar Yerleştirirdik
Babamızı Bekler Elini Öpmek İçin Can Atardık
Annemizin Ellerini Öptükten Sonra Şekerimizi Alıp Sanki Cennet Bağışlandı Diye Sevinçlere Boğulurduk
Küçüklüğün Hoyrat Zamanlarında Düşlerimize Katran Karası Acılar Uğramazdı
Ben Küçükken Sigara İçmek İçin Bir Dağın Tepesine Çıkılırdı
Ola ki Büyüklerimiz Görür Diyede Diye Dumanı Yamaca Karıştırıldı.
Küçüklüğün Saygın Zamanlarıydı Babamızla Sohbet Ettiğimiz Günler…
Büyüdüm, Aşık Oldum Ve Bitti...
Küçüklüğümün Büyüme Zamanlarında Başlamıştı Özlemlerim..
Bazen Neyi Özlediğimi Bilmediğim Zamanlarım Olsada Hep Bir Özlem İçindeydim..
Ben Küçükken Özlemlerimin Adını Koyabilseydim Şimdi Mutlu Olurdum.
Bir Daha Büyüdüm
Ve Çok İstedim Bir Kez Daha Aşık Olmayı
Ama Aşk Bir Hiçliktir
İçinde Kendini Bulamazsın Dediler.
Yalnız Yollarda Yürürsün,
Yalnız Ağlarsın,
Yalnız Seversin Dediler.
Ben Küçükken Hiç Aşık Olmadım,
Ben Küçükken Aşık Olsaydım Şimdi Büyümeye Direnmezdim!
Resul Altunbaş
