Sen sesini alıp gidince bu şehre güneş dogmaz oldu..
Yağmurlar toprağa kavuşmak için gün saymadı bir daha..
Kuşlar bu şehrin sokaklarında uçmadı bir daha..
Senin gibi onlarda terketti bu şehri...
Güneşin doğuşunu bekler gibi bekledim,parklar meskenim oldu.
Kedinin bir umudu vardı..Her sabah köşedeki bakkalın ona süt dökeceğinden..
Serçenin umudu vardı,her gün yaslı teyzenin pencere önüne yem koyacağından..
Keşke kedi kadar masum,serçe kadar ürkek olmasaydım da benim de dur demeye cesaretim,gel demeye yüzüm olsaydı
Bu şehirde bir sen vardın bana dair,Bir ses,bir nefes...
Ama asla bir heves değil...
Dün de bugün yarındı...