Türkiye sarsılıyor... Türkiye, çok sancılı da olsa, kabuk değiştiriyor... Seksen küsur yıldır gizlenmiş gerçekler kabak gibi ortalığa dökülüyor... Tabular yıkılıyor... Darbe planları ortalığa saçılıyor... Hesap soruluyor... Sorulamasa da hiç olmazsa sorulmak isteniyor... Halkın temsilcileriyle "yüksek bürokrasi" arasında kıyasıya bir "soğuk iç savaş" yaşanıyor...
Bu toz dumanda işçinin sesini duyamadık.
Eskiler öyle derlerdi, işçi sınıfı değil, kısaca işçi... "İşçi ne diyor?" diye sorarlardı, "eski tüfek" tabir edilen, artık çoğu toprak olmuş yaşlı sosyalistler.
Sahi, işçi ne diyor?
Yani, onlar adına konuşan işçi sendikaları, partiler, örgütler, bunların liderleri falan filan... (İşçinin belirgin bir önderi olup olmadığı da sorulabilir bu arada... Önder mönder yoktur.)
Meclis kürsüsünde tek başına CHP'yi sarsalayan Ufuk Uras'ın gazetelerde Denizli-Antalya maçının tartışmalı pozisyonları kadar bile yer tutamayan konuşması dışında...
"12 Eylül işçide ağzını açacak hal mi bıraktı?" diyeceksiniz tabii.
Yirmi dokuz yılda da mı kendilerine gelemediler mübarekler?
Kol gezen işsizlik, işçiyi bu kadar mı mazlum etti? Bu kadar mı bıçak altına boyun uzatmaya gönüllüdür işçi sınıfı?
Darbe olunca kaçacak delik arayanlar, hiç olmazsa "rahat" dönemlerde de mi konuşmayacaklardır?
Hani, ortalığa dökülen "Ayışığı", "Sarıkız", "Kafes" gibi darbe planlarını protesto edecek babayiğitler neredeler? Niçin mitingler düzenlenmiyor, dağ taş inletilmiyor? Karanlık örgütler kıtır kıtır adam kesiyorlar, takır takır adam vuruyorlar, işçi ne diyor?
Birtakım "eski solcuların" durup durup "yeni bir parti, yeni bir parti" diye kıvranmaları ama dağın fare bile doğuramaması onlara yeterli mi geliyor?
Üç-beş çocuğun göstermelik ve abes grev eylemleri mutlu olmalarına yetti mi?
Yoksa işçi arkadaşların "Kemalistlikleri" mi tuttu gene?
Karanlık güçlerin sözde cumhuriyet mitinglerine güle oynaya giden işçi, "kendi mitinglerini" yapamayacak mıdır?
O sözde cumhuriyet mitinglerini "ilerici" sanacak kadar ahmak mıdır, yoksa bunların gönüllü reklamını yapan basın hokkabazlarının etkisinde mi kalmaktadır?
Yoksa başta CHP olmak üzere bürokrat örgütlerini "sol" sanmakla avunacak kadar avanak mıdır, bütün bu olup bitenlerden sonra?
Yoksa bir darbe olsa gene zil takıp oynayacaklar mı, işçi lideri geçinenler?
Hani, bir müdahalede işçiyi genel greve çıkaracak babayiğit var mıdır? Tavır koyacak, karşı koyacak arslan çıkar mı içlerinden?
Yoksa 1 Mayıs günleri Taksim-Okmeydanı hattında polis dayağı yiyip ağlamak yeterli midir?
Yoksa toplumda hiçbir ağırlığın, bir sınıf olarak anlamın da gücün de yok da, bugüne kadar hep kendini mi kandırdın?
Kendini kandır tabii kandırmasına da, senin için ölen çocuklara yazık olmadı mı?
kaynak
Bu toz dumanda işçinin sesini duyamadık.
Eskiler öyle derlerdi, işçi sınıfı değil, kısaca işçi... "İşçi ne diyor?" diye sorarlardı, "eski tüfek" tabir edilen, artık çoğu toprak olmuş yaşlı sosyalistler.
Sahi, işçi ne diyor?
Yani, onlar adına konuşan işçi sendikaları, partiler, örgütler, bunların liderleri falan filan... (İşçinin belirgin bir önderi olup olmadığı da sorulabilir bu arada... Önder mönder yoktur.)
Meclis kürsüsünde tek başına CHP'yi sarsalayan Ufuk Uras'ın gazetelerde Denizli-Antalya maçının tartışmalı pozisyonları kadar bile yer tutamayan konuşması dışında...
"12 Eylül işçide ağzını açacak hal mi bıraktı?" diyeceksiniz tabii.
Yirmi dokuz yılda da mı kendilerine gelemediler mübarekler?
Kol gezen işsizlik, işçiyi bu kadar mı mazlum etti? Bu kadar mı bıçak altına boyun uzatmaya gönüllüdür işçi sınıfı?
Darbe olunca kaçacak delik arayanlar, hiç olmazsa "rahat" dönemlerde de mi konuşmayacaklardır?
Hani, ortalığa dökülen "Ayışığı", "Sarıkız", "Kafes" gibi darbe planlarını protesto edecek babayiğitler neredeler? Niçin mitingler düzenlenmiyor, dağ taş inletilmiyor? Karanlık örgütler kıtır kıtır adam kesiyorlar, takır takır adam vuruyorlar, işçi ne diyor?
Birtakım "eski solcuların" durup durup "yeni bir parti, yeni bir parti" diye kıvranmaları ama dağın fare bile doğuramaması onlara yeterli mi geliyor?
Üç-beş çocuğun göstermelik ve abes grev eylemleri mutlu olmalarına yetti mi?
Yoksa işçi arkadaşların "Kemalistlikleri" mi tuttu gene?
Karanlık güçlerin sözde cumhuriyet mitinglerine güle oynaya giden işçi, "kendi mitinglerini" yapamayacak mıdır?
O sözde cumhuriyet mitinglerini "ilerici" sanacak kadar ahmak mıdır, yoksa bunların gönüllü reklamını yapan basın hokkabazlarının etkisinde mi kalmaktadır?
Yoksa başta CHP olmak üzere bürokrat örgütlerini "sol" sanmakla avunacak kadar avanak mıdır, bütün bu olup bitenlerden sonra?
Yoksa bir darbe olsa gene zil takıp oynayacaklar mı, işçi lideri geçinenler?
Hani, bir müdahalede işçiyi genel greve çıkaracak babayiğit var mıdır? Tavır koyacak, karşı koyacak arslan çıkar mı içlerinden?
Yoksa 1 Mayıs günleri Taksim-Okmeydanı hattında polis dayağı yiyip ağlamak yeterli midir?
Yoksa toplumda hiçbir ağırlığın, bir sınıf olarak anlamın da gücün de yok da, bugüne kadar hep kendini mi kandırdın?
Kendini kandır tabii kandırmasına da, senin için ölen çocuklara yazık olmadı mı?
kaynak