Kalbimde tarifsiz bir acı var,
Gözlerimse uzaklarda ,
Aydınlığımı kaybetmişim şimdi karanlıklardayım ben,
Sen hep başkasınındın ve başkasının kalacaksın,
Bense seni kendi karanlıklarımda seveceğim....
Kalbim yorgun ,
DÜŞÜP DÜŞÜP tekrar tekrar doğrulurum ben ,
Ama vazgeçmem senden,
Sen uzaklarda sevdiğinin kollarında sarılıp uyurken,
Ve sen o gecelerde hiç hissetmeyeceksin
Seni gelip usulca öptüğümü, seni sevdiğimi...
Şimdi yarım kalan sevdamın hüznü sardı,
Benim sesiz dünyamın asil adamı,
Sen bende ne çok şeysin,
Seni ben sensizliğinle ,sesizliğinle seviyorum...
Şimdi sen uykularının en derin yerinde,
Bir rüzgarla geleceğim camının kenarından ve sen beni
HİSSETMEYECEKSİN,
Senin mutlu olduğun vakitlerde ben gelip sesizce o güzel ellerinden tutacağım,
Bak mutluluk yok bu senin olmadığın şehirde,
Ve doğsada artık güneş benim için bi önemi yok...
Ahhhh ellerim seni sevemeyen ellerim,
Gecenin olmadık bi vaktinde duvarlara gözlerini çizerim,
Ve sen uyurken kimbilir neleri düşünür neleri hayal edersin sevdiğim,
Ben senin yokluğunda ,senin valığını özlerim,
Düşlerimde bile sana gitme diye seslenirim,
Ama nafile sen duymazsın yine her defasında,
Çığlıklarım yankı yapar ve bana döner her defasında,
Benim sevdamsa hep bu satırlarda kalacak seni senle yaşamadan,
Ama önemi yok sensizliğini sevgini bir ömre sığdırdım ,
Ve benim gerçek adım hüzün,
Ve ben seni benim olmadığını bile bile sevdim,
Şimdi ne sen şuçlusun nede ben,
Bence bunun adı kader....
Begüm