Çoban Çeşmesi - Faruk ÇAMLIBEL

Derinden derine ırmaklar ağlar,
Uzaktan uzağa çoban çeşmesi,
Ey suyun sesinden anlayan bağlar,
Ne söyler şu dağa çoban çeşmesi.

"Göynünü Şirin'in aşkı sarınca
Yol almış hayatın ufuklarınca,
O hızla dağları Ferhat yarınca
Başlamış akmağa çoban çeşmesi..."

O zamanlar başından aşkındı derdi,
Mermeri oyardı, taşı delerdi.
Kaç yanık yolcuğa soğuk su verdi.
Değdi kaç dudağa çoban çeşmesi

Vefasız Aslı'ya yol gösteren bu,
Kerem'in sazına cevap veren bu,
Kuru gözlere yaş gönderen bu...
Sızmadı toprağa çoban çeşmesi.

Leyla gelin oldu, Mecnun mezarda,
Bir susuz yolcu yok şimdi dağlarda,
Ateştan kızaran bir gül arar da,
Gezer bağdan bağa çoban çeşmesi,

Ne şâir yaş döker, ne âşık ağlar,
Tarihe karıştı eski sevdalar.
Beyhude seslenir, beyhude çağlar,
Bir sola, bir sağa çoban çeşmesi...

- Faruk ÇAMLIBEL