Çok uzaklarda

cok uzaklarda olan sadece aşık oldugun insan değildir senin için değeri tartışılmaz biriside cok uzakta olabilir ve hiç bir zamanda gelmeyebilir

aşk engel tanımaz,mesafenin aşkı alevlendirdiğini düşünüyorum sanırım mesafe ne kadar uzaksa aşk o kadar güçleniyor..en azından bana öyle oldu..sevdiğimden beş yüz kilometre uzaktayım ve onsuz olamayacağımı ve onunla olduğum için ne kadar şanslı olduğumu anladım..aşkım için güçlüyüm ve dayanıyorum ama ben onun hasretiyle sarhoş gibiyken elele sevgililer falan gördükçe ağlamak ve isyan etmek geliyo içimden...kıskanıyorum sanırım..sorun bende mi yoksa böyle hisseden başkaları da var mı:(

Karşındaki kişiye çok fazla güvenmen ve dikkatli olmak gerek arada mesafe varsa... Atalar boş yere dememişler gözden ırakta olan gönüldende ırakta olur diye ;)

uzadıkça mesafeler anlaşılır aşkın gerçekliği
mesafe hiçbirşeydir emelden...en uzak mesafe iki kafa arasındaki mesafedir demiş Can babamız ne de güzel demiş... herkez olmaz dese de oluyo işte...yeter ki isteyin...ben çok istedim en parlak yıldıza bakıp dileğimi diledim bal gibi oldu...1 gün için 1500km yol nedir ki?yeterki kalbinizde uçuşan bir kelebeğiniz olsun ;)

seçiL dedi:

uzadıkça mesafeler anlaşılır aşkın gerçekliği
mesafe hiçbirşeydir emelden...en uzak mesafe iki kafa arasındaki mesafedir demiş Can babamız ne de güzel demiş... herkez olmaz dese de oluyo işte...yeter ki isteyin...ben çok istedim en parlak yıldıza bakıp dileğimi diledim bal gibi oldu...1 gün için 1500km yol nedir ki?yeterki kalbinizde uçuşan bir kelebeğiniz olsun ;)

Umarım o kelebeği hiç bir zaman kaybetmezsiniz ;)

teşekkür ederiz iyi dilekleriniz için ;)

uzaklık bazen aşkı körüklüyor hani imkansız olduğun için aşığım sana gibisinden dizeler de bunu ispatlıyor..

Can Dündar şöyle yazmış bi yazısında

"Nazım Hikmet'in hayatı bu tezin ispatıdır adeta...
Nazım'ın hep uzağındaki kadınları sevdiği söylenebilir.
Piraye ile 1935'te evlendi. Ertesi yıl tutuklanarak içeri girdi. "Adını kol saatinin kayışına tırnağıyla yazdığı" bu kadınla 1950'de çıkana kadar yazıştılar.
17 yıllık ilişkileri boyunca yazılan 581 mektubu Piraye Hanım'ın oğlu Memet Fuat yayınladı geçenlerde... Nazım, karısına şöyle yazıyordu:
"Seni nasıl seviyorum biliyor musun? Ot yağmuru nasıl severse, ayna ışığı nasıl severse, balık suyu ve insan ekmeği nasıl severse, sarhoşun şarabı, şarabın billur kadehi sevdiği gibi, annenin çocukları, çocukların anneleri sevdikleri gibi, Lenin'in inkılâbı ve inkılâbın Marx'ı sevdiği kadar, velhasıl seni Nazım Hikmet'in Hatice Zekiye Pirayende Piraye'yi sevmesi gibi seviyorum."
O mektuplardan birinde Nazım, "Çıkarsam ve sana kavuşursam, bu öyle dayanılmaz bir saadet olacak ki, gebereceğim diye korkuyorum" diyordu. Oysa öyle olmadı. Taze bir ekmek hayaliyle yıllar yılı aç yaşayan biri, hasretle dişlediği somunun dördüncü diliminde ne hissederse onu hissetti Nazım; ot yağmura, ayna ışığa kavuştuğunda ne olursa, o oldu..........................

Özlediğim şimdi çok uzaklarda:(

o şarkıyı o kadar çok severim kii ne zaman dinlesem ben de uzaklara giderim gözlerim dolar sevdiğim sanki uzaktaymış ağlamaya başalrım hatta..

uzakta olmaya gerek yok insan sevince yanındayken bile özlüyor

ama benim sevdiğim benden uzaktayken ben zor yaşıyorum
uzak aşk bana göre değil

Allah hepimize güzel aşklar mutlu aşklar versin.. uzakta ayrı olsak da içimzideki aşkı söndrmesin

Bir Türk-Yunan ortak yapımı güzel bir şarkı.