Merhaba forum... Belki sıkılmış olan vardır benim böyle yazılarımdan bunun için kusura bakmasın çünkü anlatacak kimsem yok..Normalde ev iş hariç tamamen yanlızım işe mecburen gidiyorum hiç içimden gelmiyor ama ekmek parası işte..Psikolojim yerin de değil kesinlikle ve çok karışık kötü galiba bende emin değilim bazen ruh halim değişiyor...Ve bu anlattıklarımı Başkalarına da söylemek istİYoyrum ama nafile.. İşe başlayınca(4 aydır) Psikilojim tamamen kötüleşti geçen yıllar evdeydim asosyaldim kabul ama yanlızlık dışında bir şey yoktu çok olmasa da mutluydum ya o yılları acayıp arar oldum çok eğil 2 3 yıl ..İş psikolojisi ayrı mı yoksa bana mı öyle geliyor bu arada? ŞU anda tam yoğun hisssetiğim duygular hayattan zevk almama ama sürekli oluyor sanki bazen ağlamak ister ya insan ağlayamaz öylede oluyor bu aralar..Ciddiye kesinlikle alınmıyorum..Bazen nefes bile zor alıyorum sanki bana mı öyle geliyor yoksa geçici mi zaten pek pozitif biri değildim baştan beri ama çok yorulum acayip çok hemde.. Belki şimdi tam anlatamıyorum durumumu çünkü doğruu dürüst düşünemiyorum bile... Çocuk diyebilirsiniz ama geçeceğini de pek sanmıyorum... Yemin ederim ben o eski günlerimi çok özledim be :disappointed: artık yemek bile yeme ihitiyacı bile tam duyamıyorum...insanların ezmesinden dalga geçmesinden cidiye almamasından yanlızlıktan çok yoruldum..(BU YAZI BENİ BELKİ BİRAZ DA OLSA ANLAYANLARA YAZILMIŞTIR) iyi geceler... Ve okuyan herkese çok çok teşekkürler...
Çok yanlız kalmak...
Cevaplar
Okudum sonuna kadar ve sana destek olacak birçok kişi var bu forumda, merak etme. Ama sen de insanlarla barışmanın bir yolunu bulmalısın. Sen sevecen ki onlar da seni sevsin. Herkesi sev demiyorum bak dikkat et, sevilmeyi hak edeni sev. Öyle insanlar ki, onlar başkalarını görünüşleri ile değil, makamları ile değil, parası-pulu-malı için değil sadece ALLAH'ın kulu olduğu için sever.
BİZ BİRBİRİMİZİ YARADAN'DAN ÖTÜRÜ SEVERİZ. İşte işin aslı bu.
Çalışmak zordur ama çalışmak her insan için bir zorunluluktur. Sadece çalıştığımız işler belki uygun olmayabilir. Eğer sen de işini sevmiyorsan daha sevebileceğin bir iş-meslek seçimine gitmeye karar verebilirsin.
BİZ BİRBİRİMİZİ YARADAN'DAN ÖTÜRÜ SEVERİZ. İşte işin aslı bu.
Çalışmak zordur ama çalışmak her insan için bir zorunluluktur. Sadece çalıştığımız işler belki uygun olmayabilir. Eğer sen de işini sevmiyorsan daha sevebileceğin bir iş-meslek seçimine gitmeye karar verebilirsin.
Kız arkadaşın veya sevgilin var mı bilmiyorum ama yoksa hemen bir sevgili bul onunla vakit geçir iş haricinde. İşini kaybetme en nihayetinde ekmek paran. İşini değiştirme imkanın varsa ise düşün taşın ona göre harekete et. Yoksa eğer elindeki işe sahip çık. Bayanlarla iletişime geç rahatlarsın. Arada bir çok sıkıldıysan da kafayı çek zarar gelmez. Üzülme böyle şeylere kafana takma, insanların içine gir sürekli konuş hangi konu olursa olsun, fikrini uygun lisanla söyle. Yemene içmene ve uykuna da dikkat.
Evet Anlamlı Geçmiş Olsun
Evlilik her insanın bir ihtiyacıdır, yaş geldimi ertelenmemelidir... Bir hanım bulup ona göre adımlar atmak yalnızlığın en iyi ilacıdır.
Insanlar boyle oldu artik. Bunu degistiremeyiz. Ben senin ne hissettigini anliom cunku biraz da olsa yasadim ayni duygulari. Iftira atarlar, sirf oyunda trolledik diye satarlar, yaygaracilik yaparlar...BLindGuardiaN dedi: ↑Merhaba forum... Belki sıkılmış olan vardır benim böyle yazılarımdan bunun için kusura bakmasın çünkü anlatacak kimsem yok..Normalde ev iş hariç tamamen yanlızım işe mecburen gidiyorum hiç içimden gelmiyor ama ekmek parası işte..Psikolojim yerin de değil kesinlikle ve çok karışık kötü galiba bende emin değilim bazen ruh halim değişiyor...Ve bu anlattıklarımı Başkalarına da söylemek istİYoyrum ama nafile.. İşe başlayınca(4 aydır) Psikilojim tamamen kötüleşti geçen yıllar evdeydim asosyaldim kabul ama yanlızlık dışında bir şey yoktu çok olmasa da mutluydum ya o yılları acayıp arar oldum çok eğil 2 3 yıl ..İş psikolojisi ayrı mı yoksa bana mı öyle geliyor bu arada? ŞU anda tam yoğun hisssetiğim duygular hayattan zevk almama ama sürekli oluyor sanki bazen ağlamak ister ya insan ağlayamaz öylede oluyor bu aralar..Ciddiye kesinlikle alınmıyorum..Bazen nefes bile zor alıyorum sanki bana mı öyle geliyor yoksa geçici mi zaten pek pozitif biri değildim baştan beri ama çok yorulum acayip çok hemde.. Belki şimdi tam anlatamıyorum durumumu çünkü doğruu dürüst düşünemiyorum bile... Çocuk diyebilirsiniz ama geçeceğini de pek sanmıyorum... Yemin ederim ben o eski günlerimi çok özledim be :disappointed: artık yemek bile yeme ihitiyacı bile tam duyamıyorum...insanların ezmesinden dalga geçmesinden cidiye almamasından yanlızlıktan çok yoruldum..(BU YAZI BENİ BELKİ BİRAZ DA OLSA ANLAYANLARA YAZILMIŞTIR) iyi geceler... Ve okuyan herkese çok çok teşekkürler...
Ben cok kazik yedigim icin biliom. Iyi olmak boyle bisey. Ama serefsiz olmaktan iyidir. İyiysen zaten burda olmasada obur dunyada 10 mislini alcan.
Yani takma bosver salla. Alisirsin demekten baska diyecek bir seyim yok, gecmis olsun...
İnsanlar toplu yaşayan varlıklar olur. Kurtlar, Aslanlar, Filler ve Hamsi gibi. Yalniz bir insan hayatını sürdüremez. Yalnızlık bunaltır. Yalnızlık mutsuz eder.
Kendine yaşıt olduğun ve aynı ilgi alanlarını paylaştığın bir veya bazı arkadaşlar bul. Bir arkadaşlık çevren olsun. İş insanı geliştirir ve diğer insanlarla iletişimini sağlar. Kendi sınırlarını ve kabiliyetlerini öğretir. İşi olmayan bir insan kendini toplumdan uzaklaştırılmış ve gerreksiz his eder.
Kendine yaşıt olduğun ve aynı ilgi alanlarını paylaştığın bir veya bazı arkadaşlar bul. Bir arkadaşlık çevren olsun. İş insanı geliştirir ve diğer insanlarla iletişimini sağlar. Kendi sınırlarını ve kabiliyetlerini öğretir. İşi olmayan bir insan kendini toplumdan uzaklaştırılmış ve gerreksiz his eder.
Dogru da cogu insanlar boyle serefsiz olmusken zor...İnsanlar toplu yaşayan varlıklar olur. Kurtlar, Aslanlar, Filler ve Hamsi gibi. Yalniz bir insan hayatını sürdüremez. Yalnızlık bunaltır. Yalnızlık mutsuz eder.
Kendine yaşıt olduğun ve aynı ilgi alanlarını paylaştığın bir veya bazı arkadaşlar bul. Bir arkadaşlık çevren olsun. İş insanı geliştirir ve diğer insanlarla iletişimini sağlar. Kendi sınırlarını ve kabiliyetlerini öğretir. İşi olmayan bir insan kendini toplumdan uzaklaştırılmış ve gerreksiz his eder.
---- Mesajlar birleştirildi ----
Iyi insan hep dislaniyor...
düzenlendi
Kendinle barışık ol sürekli kötü düşünme bardağın dolu tarafından bak . Bol bol MFÖ dinle :)
Şu an ne iş yapıyorsun? Beni anlatıyorsun gibi geldi çünkü.
Herkese çok teşekkürler zaten tek anlatabildiğim çok az da olsa iyi hissedebildiğim yer burası...O yüzden sizi çok seviyorum...Bu arada asansör işi yapıyorum bilen bilir..Evlenme konusunda yapamam diyorum çünkü çok zor geliyor bana..Sevgilim vey bir kız arkadaşım olsa iyi olur ama konuşamıyorum bile kızlarla.. Şu anda okuduğum açık lise var 2 deyim bitirmeyi düşünüyorum lise diploması alır hastane gibi yerler de bilgisayar veya masa başında(lise diploması ile) iş yaparım diye yani öyle üst seviye falan değil...
Öncelikle okumak dediğin şey gözümde sadece kocaman bir çöp. Zamanını çöp yaptığın bir şey. Okumak yerine asosyal biri olarak sanal ortamda kendini geliştir. Sende kendimi gördüğüm için böyle yazıyorum, farklı olabilirsin. Bir dönem gerçek hayatla hiç bağım yoktu ha elimden gelse hala o dönemlerime dönmek isterim. O zaman dert yok, tasa yok. İyi veya kötü insanlar yok. Ama bir şekilde dediğin gibi çalışmak zorundasın. Ölüme gidecek kadar bir dönem psikolojim bozulmuştu. Çok iş değiştirdim. Bir dönem bankada çalıştım. Masa başı olduğu için çalışma hayatına biraz daha adapte olabildim. Banka dediysem daha üniversite bitmemişti ama insan kaynaklarına telefonda görüştüğüm kişinin diploma olmasa da okuduğum için olacağını söyledim(beyaz bir yalan) . Neyse işten çıkar çıkmaz eve koşar adım gelip bilgisayar başına geçerdim. Evlenmeyi senin gibi bende düşünmezdim ve bir insanla paylaştım bunu. Asla evlenmem başıma bela almam dedim. 1 ay sonra sevgilim olurken 1 sene sonra o kişi eşim oldu. Arkadaşların dediği gibi evlenmek şart. O seni düzene koyuyor. Erkeğin uygar gözüktüğü bir toplum olsak dahi bizi yola getiren hanımların olduğu kesin. Onun sayesinde hayata hatta işe adapte oldum. Öncelikle bilgisayar başı bir iş bul. İnsanlarla çok muhattap olmayacağın. Basit bir ön muhasebe, ürün takibi, depo gibi. Bunlar okumak değil giriş/ çıkış bilgisi, program bilgisi vs bilmeni istiyor daha çok. Asosyal olman burada avantaj sağlıyor. Tak tuk programlar incele. Ve evlen. Sevmediğin işi bile bakmakla zorunlu olduğun biri olduğu zaman sevecek bir yer buluyorsun. Özelden de yazabilirsin destek olmak isterim.
Sevgili her şeyin çözümü mü? Bu devirde kimseye güven olmaz neler neler görüyoruz akrabalar bile birbirilerini öldürüyorlar,Kız arkadaşın veya sevgilin var mı bilmiyorum ama yoksa hemen bir sevgili bul onunla vakit geçir iş haricinde. İşini kaybetme en nihayetinde ekmek paran. İşini değiştirme imkanın varsa ise düşün taşın ona göre harekete et. Yoksa eğer elindeki işe sahip çık. Bayanlarla iletişime geç rahatlarsın. Arada bir çok sıkıldıysan da kafayı çek zarar gelmez. Üzülme böyle şeylere kafana takma, insanların içine gir sürekli konuş hangi konu olursa olsun, fikrini uygun lisanla söyle. Yemene içmene ve uykuna da dikkat.
---- Mesajlar birleştirildi ----
Benzer şeyleri ben de yaşıyorum evde yalnızken duvarlar üstüme üstüme geliyor nefes alamayacak gibi oluyorum bunalım modundayım resmen dışarı çıkasım Yok kimseyle konuşasım kimseyi göresim bile Yok ama hep evde de sıkılıyorum hep aynı şeyler bir tane arkadaşım bile Yok ama alıştım artık sadece o vakti zamanımı bekliyorum anneannem de yaklaşık 2 ay önce öldü artık bu hayat bana hep tatsız acı. Alıştım iyi kötü ama artık sadece o vakiti zamanımı bekliyorum Allah’a her gece keşke kanser olup ölsem diye dua ediyorum bu da bir sınav biliyorum ama artık her şey bana ağır geliyor ben bunu kaldıramıyorum :(BLindGuardiaN dedi: ↑Merhaba forum... Belki sıkılmış olan vardır benim böyle yazılarımdan bunun için kusura bakmasın çünkü anlatacak kimsem yok..Normalde ev iş hariç tamamen yanlızım işe mecburen gidiyorum hiç içimden gelmiyor ama ekmek parası işte..Psikolojim yerin de değil kesinlikle ve çok karışık kötü galiba bende emin değilim bazen ruh halim değişiyor...Ve bu anlattıklarımı Başkalarına da söylemek istİYoyrum ama nafile.. İşe başlayınca(4 aydır) Psikilojim tamamen kötüleşti geçen yıllar evdeydim asosyaldim kabul ama yanlızlık dışında bir şey yoktu çok olmasa da mutluydum ya o yılları acayıp arar oldum çok eğil 2 3 yıl ..İş psikolojisi ayrı mı yoksa bana mı öyle geliyor bu arada? ŞU anda tam yoğun hisssetiğim duygular hayattan zevk almama ama sürekli oluyor sanki bazen ağlamak ister ya insan ağlayamaz öylede oluyor bu aralar..Ciddiye kesinlikle alınmıyorum..Bazen nefes bile zor alıyorum sanki bana mı öyle geliyor yoksa geçici mi zaten pek pozitif biri değildim baştan beri ama çok yorulum acayip çok hemde.. Belki şimdi tam anlatamıyorum durumumu çünkü doğruu dürüst düşünemiyorum bile... Çocuk diyebilirsiniz ama geçeceğini de pek sanmıyorum... Yemin ederim ben o eski günlerimi çok özledim be :disappointed: artık yemek bile yeme ihitiyacı bile tam duyamıyorum...insanların ezmesinden dalga geçmesinden cidiye almamasından yanlızlıktan çok yoruldum..(BU YAZI BENİ BELKİ BİRAZ DA OLSA ANLAYANLARA YAZILMIŞTIR) iyi geceler... Ve okuyan herkese çok çok teşekkürler...
düzenlendi
Hayat hepimiz için zor... Herkes güzel anlarını paylaşıyor sosyal mecrada burada herkes uçuk fiyatlı telefonların kararsızlığını yaşıyor ve biz sanıyoruz ki herkes mutlu ve paraları var. Türkiye'nin kültür yapısını bozdular sevgili kardeşim. Biz gücümüzü birliğimizden alırdık ancak artık herkes ayrı ve kendini avuttuğu bir maaşı var... İçsel olarak çöküntülü olabilirsin ancak sen istemeden sana kimse yardımcı olmaz. Kendin için neler yapabilirsin bunları düşün bide burası olsun başka yer olsun yazmaktan konuşmaktan çekinme... Seni anlayan birileri her zaman bulunur.
çok Büyük deprem var abi içimde... Sosyal medya meselesini biliyorum ama ne biliyim en kötüsü bile benden mutludur belki..inşallah..Hayat hepimiz için zor... Herkes güzel anlarını paylaşıyor sosyal mecrada burada herkes uçuk fiyatlı telefonların kararsızlığını yaşıyor ve biz sanıyoruz ki herkes mutlu ve paraları var. Türkiye'nin kültür yapısını bozdular sevgili kardeşim. Biz gücümüzü birliğimizden alırdık ancak artık herkes ayrı ve kendini avuttuğu bir maaşı var... İçsel olarak çöküntülü olabilirsin ancak sen istemeden sana kimse yardımcı olmaz. Kendin için neler yapabilirsin bunları düşün bide burası olsun başka yer olsun yazmaktan konuşmaktan çekinme... Seni anlayan birileri her zaman bulunur.
İnan bana kendini mutlu sakla hep. Sana bakıp içini çeken çok olur. Ben kendimi pek seven kendime vakit ayıran birisi değilim, bence hele kötü bile görünüyorum.
Ama benim bu halime bile bakıp iç geçirenleri ufaktan farkedince bu bile bana teselli oluyor. Biraz daha kendime olan güvenim artıyor ve dik dik gezmeler hava atmalar filan ooohhhhooooo say say bitmez.
Ama genelde bende forumlarda içimi dökerim. Psikologa ihtiyacım yoktur.
Ama benim bu halime bile bakıp iç geçirenleri ufaktan farkedince bu bile bana teselli oluyor. Biraz daha kendime olan güvenim artıyor ve dik dik gezmeler hava atmalar filan ooohhhhooooo say say bitmez.
Ama genelde bende forumlarda içimi dökerim. Psikologa ihtiyacım yoktur.
Aslında emin ol ben de bilmiyorum var mı diye Psikoloğa ihityacım? Birde dostum şunu ne anlamda söyledin : Sana bakıp içini çeken çok olurİnan bana kendini mutlu sakla hep. Sana bakıp içini çeken çok olur. Ben kendimi pek seven kendime vakit ayıran birisi değilim, bence hele kötü bile görünüyorum.
Ama benim bu halime bile bakıp iç geçirenleri ufaktan farkedince bu bile bana teselli oluyor. Biraz daha kendime olan güvenim artıyor ve dik dik gezmeler hava atmalar filan ooohhhhooooo say say bitmez.
Ama genelde bende forumlarda içimi dökerim. Psikologa ihtiyacım yoktur.
Eğer ruh halin kötüyse Kendini kimsenin yanında üzgün gösterme. :)BLindGuardiaN dedi: ↑Aslında emin ol ben de bilmiyorum var mı diye Psikoloğa ihityacım? Birde dostum şunu ne anlamda söyledin : Sana bakıp içini çeken çok olur
Yemek bile zor yiyorum artık...
Dostum bu kadar yıpratma kendini salma hayata tutun ve diren.BLindGuardiaN dedi: ↑Yemek bile zor yiyorum artık...
Geçmiş Olsun diyorum tekrardan lütfen kendini salma pes etme
Ben yazdıklarından aslında kendini yalnız bıraktığını anlıyorum, sana şunu söyleyebilirim ki uğraşmak adına bir şeyler bulmaya çalış... tıpkı bir hobi gibi ya da yeni insanlarla tanış farklı ortamlara dahil ol. Kendini önemsemiyorsun bu yanlış. Zira dünyada senden bir tane daha yok, bu bütün insanlar için geçerli bir durum. Ayrıca yalnızlık insana bir diğer anlamda güç katar, başkalarına bağımlı yaşamazsın kendine ait olursun. Üzgünüm ama sen kendine ait olup değer vermeyi unutmuşsun bu nasıl gelişti zaman içinde fikrim yok. Böyle olmamalı.
Çok yalnız kaldım ama aslında var bi kaç mahalleden ama herşey değişti sanki... Son 1 yıldır bu durum var. aslında daha önce de vardı ama azdı koymuyordu şimdi ise şu işe başlayalı alt üst oldu psikolojim...Ben yazdıklarından aslında kendini yalnız bıraktığını anlıyorum, sana şunu söyleyebilirim ki uğraşmak adına bir şeyler bulmaya çalış... tıpkı bir hobi gibi ya da yeni insanlarla tanış farklı ortamlara dahil ol. Kendini önemsemiyorsun bu yanlış. Zira dünyada senden bir tane daha yok, bu bütün insanlar için geçerli bir durum. Ayrıca yalnızlık insana bir diğer anlamda güç katar, başkalarına bağımlı yaşamazsın kendine ait olursun. Üzgünüm ama sen kendine ait olup değer vermeyi unutmuşsun bu nasıl gelişti zaman içinde fikrim yok. Böyle olmamalı.
Zorlu hayat şartlarının yükünü omuzlamak zorunda kalıyoruz bazen... ama yinede bu pes noktamız olmamalı inatla ayakta durmasını bilmeli insan yoksa umutlar tükenirse geriye bizden başka bir şey kalmaz.
Karaciğer kanserleri olanlarda iştahsızlık olabiliyor.BLindGuardiaN dedi: ↑Yemek bile zor yiyorum artık...
Yapma etme böyle şeyler. Düzene sok kendini faydalı yiyecekleri araştır bir onlardan ye.
Hepiniz çok seviyorum ama çok yoruldum...Aile'den değerli bir şey yok galiba Evde tek bir lahmacun vardı herkes sever bunu ama kadın bana bırakmış yememiş ben ise çok üzdüm zamanında annemi....ama çok seviyorum..
---- Mesajlar birleştirildi ----
---- Mesajlar birleştirildi ----
Deniyorum abi...Dostum bu kadar yıpratma kendini salma hayata tutun ve diren.
düzenlendi
Eve sadece yatmak ve yemek için gireceksin onun dışında parasız olan her yerde gez tabi istanbuldaysan gece çok dolanmada deniz kenarında otur zaman nasıl geçiyor anlamazsın.
Ben eve girmek istiyorum zaten abi...Eve sadece yatmak ve yemek için gireceksin onun dışında parasız olan her yerde gez tabi istanbuldaysan gece çok dolanmada deniz kenarında otur zaman nasıl geçiyor anlamazsın.
Kız arkadaşın ya da sevgilin var mı yoldaş ?BLindGuardiaN dedi: ↑Ben eve girmek istiyorum zaten abi...
Hiç yok abim...Kız arkadaşın ya da sevgilin var mı yoldaş ?
---- Mesajlar birleştirildi ----
Çünkü iyi bir tipim yok.
düzenlendi