Değilmiş Meğer..

Ve işte uyandın yeniden doğup gelen güne…
Ayakların seni nereye götürecek bilmiyorsun değimli
Kulakların hangi sesleri duyacak umurunda bile değil belki
Gözlerinin göreceklerini sanki daha önceden görmüş gibi vurdumduymaz oldun artık…
Vursalar ağlamıyorsun, kızsalar umursamıyorsun, sevseler dönüp bakmıyorsun.
Ne oldu sana böyle?
Karanlıklara ışık yakmak gibi bir derdinde kalmadı kafanda
Kasvetli geceleri yok etmek gibi bir idealinde yok artık özünde…
İyiyi istemenin basitliğinde boğuldun kaldın bir başına…
Savunulan fikirleri,ideolojileri,karakter tanımlarını teyid edemedin kafanda…
Yürüdün aslında farkında olmadan hep ayak basılmamış yollarda…
Kendinden bir haber ve daha önce defalarca yürünmüşçesine.

Zamana kızardın eskiden…
Sonra anladın ki; zaman içinde yüzdüğün bir havuz sadece ne verebilir nede alabilir...

Kendine dost değilmiş meğer her yaşayan…
Nefsine düşman olmak kadar zormuş yaşam…
Bakmak görmek…
Susmak kaybetmek…
Konuşmakta kazanmak değilmiş meğer…

Ramhasan Bash