Değişebilmek

Fikrini sabit tutan çivileri kim çaktıysa iyi çakmış. Fikri değişmiyor. Düşünüyorum demiyor da hep inanıyor. Kafayı çalıştırmıyor. Menüyü istemek yerine önüne konulanı yiyor. Oysa mutfağa girip kendi arzusuna göre bir şeyler de pişirebilir. Ama fastfood ona pratik geliyor. Kolay olana öyle alışmış ki, çabalayan birini görünce ‘ne gerek var’ diye eleştiriyor. Tembelliğini her bir şeyi bilen filozof edasıyla kamufle ediyor. Oysa tek bildiği hiçbir şey. Bunu da bilmiyor. Böyle geliyor böyle gidiyor bu ona hiç koymuyor. Yanlış olandan, hakkı verilmemiş bir ömrü sürmekten aymıyor. Akşama varacağı garantiymiş, güneşin sabah ona doğacağı verili sözmüş gibi sözüm ona yaşıyor.
Belirsiz bir günde öleceğini bilen tek canlıdır insan evladıdır. Ve bunu bilmezden gelerek yaşayan yine odur. Her soluğunun mucize olduğunu anlayabileceği bir aklı olmasına rağmen, mucize bolluğuna geliştirdiği bağışıklığıyla hayretsiz kalmıştır. Başka türlü açıklayamam; saatlerce ekrana ‘bön bön’ bakmasını, internette havuç hasatına girmesini, kendisini tutmayan bir takımı tutmasını, bunun için can yakmasını…
Ama mümkün! Cehenneme gider bir hayatı yaşarken ters bir U dönüş. Değişebilmek muhteşem imkân. Aptalın akıllı, korkağın cesur, aylağın faydalı olması. Sabit fikri parçalamak, yerinden oynatmak; saksıyı veya toprağını değiştirmek.
Ancak bunu bir kişi başarabilir. Karar almış, vazgeçmiş bir kişi...