Dostuma aşık oldum

rtsbora dedi: ↑

madem lise sondasın, git açık açık konuş. ne de olsa yakında okul bitecek ve olumsuz bir durumda bir daha bu kadar yakın olamayacaksınız. muhtemelen farklı üniversitelerde hatta farklı şehirlerde yaşayacaksınız. ancak olur da olumlu bir sonuç çıkarsa güzel bir ilişkiniz olabilir. birlikte aynı üniversiteyi tercih edebilirsiniz. bir geleceğiniz olabilir.

ayrıca şimdi konuşmazsan, hislerini ona anlatmazsan hayat boyu içinde ukde kalacak. üzerinden yıllar da geçse hep "acaba" sorusu içini kemirecek. iyisi mi dök içini rahatla. kaybedeceksen de cesurca kaybet, korkakça değil.

güzin abla mode: on :)

Arkadaş hertürlü ayrı kalacaklar yakında okul bitiyor öylede böylede ayrılacaklar :D
Ha bu arada bende lise sonum bende sınavlara hazırlanıyorum ama senin gibi hiçbir kıza böyle derin duygular beslemedim daha yaşımız kaç 94 lüyüm ama daha aşkı yaşayacak yaşa geldiğimizi sanmıyorum.!!

sp1r1va dedi: ↑

Arkadaş hertürlü ayrı kalacaklar yakında okul bitiyor öylede böylede ayrılacaklar :D

aynı şehirde üniversiteye gitme imkanımız var ikimiz de istanbul ya da ankaraya gidebiliriz :)

sezer73937 dedi: ↑

aynı şehirde üniversiteye gitme imkanımız var ikimiz de istanbul ya da ankaraya gidebiliriz :)

O zaman gelir aranızı ben yaparım :D

Ben de aynı durumdaydım.. İngilizce kursunda tanışmıştım kızla ve görür görmez aşık olduğumu anlamıştım. Önceden de başkalarını sevdiğimi düşünmüştüm ama bu kız farklıydı, onu görünce diğerlerinin sadece çocukça bir his olduğunu anlamıştım. Kızla önce iyice tanışıp iyice hem kendimi ona açmak hem de onu tanımak istemiştim. Çok da güzel gidiyordu her şey. Artık zamanı gelince düzgünce anlatmıştım durumu kıza, o da insanca ben seni bu şekilde görmüyorum sen benim en değerli arkadaşlarımdan birisin falan demişti. Böylece 1 sene daha gittik ama ben ara ara hala sözlerimle onu sevdiğimi belirtiyordum, mümkün mü öyle bir anda sevmekten vazgeçmesi insanın? :) Ben böyle dedikçe onun hoşuna gidiyordu ama sevmiyordu işte beni, olmaz diyordu. Ama ben davranışlarından anlamıştım az da olsa bir şeyler hissettiğini ve benim bunu açığa çıkarabileceğimi. Artık ben onu sevdiğimi söyledikçe o yavaş yavaş ikna olmaya başlamıştı gerçekten sevdiğime, belki sevdirmiştim ona kendimi. Aslında böylesi doğru değildi, sevmeye ikna edilir miymiş insan hiç? :) Ama insan işte, atamaz içine. Ben bir şekilde bunun en yakın arkadaşıyla da tanışmıştım, tüyo alıyordum hakkında. İkna olmaya başlamıştı artık. Çok iyi dosttuk her gün konuşuyorduk hatta sevgili olmaya doğru gidiyorduk. Ama aslında bizimkisi imkansız bir aşktı, girmişti deniz aramıza bir kere. Bir gün telefonda konuştuk yaklaşık bir saat boyunca, o bana sadece düşünmek istediğini ve zamana ihtiyacı olduğunu, kafasının çok karışık olduğunu söyledi. 1.5 yıl olmuştu tanışalı. Yıldönümüydü. Ben de ona artık açık açık sevdiğimi söylüyordum arkadaşı da tüyo veriyordu habire. Ama iki hafta sonra bana öyle bir şey dedi ki, dünyam resmen başıma yıkıldı. Her şey o an mantıksız geliyordu. Başkası olduğunu söylemişti bana, başkasını.. seviyordu. Bir anda, çıkageldi, ve aldı hayatımın 2 yılını götürdü, aldı avuçlarımın içerisinden.. O günden itibaren de hiç bir zaman eskisi gibi olamadık. Sürekli tartışmaya başlamıştık artık. O da hoşlandığı kişiden karşılık alamamıştı, ben de seviyordum onu hala delilercesine, ama gurur yapmıştım bir kere. Sorana sevmiyorum diyordum ama, kelebekler uçuşuyordu içimde. Bir gün konuşmaya karar verdim, artık eskisi gibi olmadığımızı, olamadığımızı, artık ikimizin de canının yandığını, zarar gördüğünü söyledim. Zaten deniz vardı arada, deniz! O kabul etmese de zamanla eridi dostluğumuz ve kayboldu, bu platoniğin hikayesi de son buldu, döküldü yazılara, sıkıştı forum köşelerine...
Demem o ki dostum, kadınlar garip canlılardır, ne hissettiklerini, hissedeceklerini, söyleyeceklerini, düşündüklerini bilmek, imkansızdır tahmin etmek, bizlere de düşen, aşkı kalbe gömmek...

Git konuş duygularından bahset açıkca. Duygularının arkasında durmayıda bil. Ne yapayım edeyim diye de düşünme. Ama sınavdan sora konuş bence

sezer73937 dedi: ↑

peki şöyle bir durumda olumlu cevap verebilir mi: kız beni çok seviyor, çok iyi anlaşıyoruz ama başka bir çocuğa aşık, aklında hep o var, ama aynı zamanda onun dostu olduğum için bende varım aklında, çünkü daha önceki tartışmalarımızda bunu konuşmuştuk, bana hep aklında olduğumu söylemişti, böyle bir durumda olumlu bir şey olabilir mi acaba

buna verilecek her cevap falcılık sayılır. :)

sp1r1va dedi: ↑

O zaman gelir aranızı ben yaparım :D

valla mı? :D

- - - Mesaj Güncellendi - - -

Mr.Elm dedi: ↑

Git konuş duygularından bahset açıkca. Duygularının arkasında durmayıda bil. Ne yapayım edeyim diye de düşünme. Ama sınavdan sora konuş bence

evet sınavdan sonra konuşacam, ama bi delilik yapmaktan korkuyorum çünkü bazen çok kötü oluyorum

Bakisar dedi: ↑

Birader erkekle erkek, kızla kız dost olur. Kızla erkek sevgili olur. evli değilsen günah, evlenirsen zokayı yiyon zaten.en iyisi uzak durmak, erkek erkeğe takılmak, kızlar her daim gerer insanı..

+2013

- - - Mesaj Güncellendi - - -

En Son herkese yaptığı gibi sana da bitti demeyecek mi?

3xpired dedi: ↑

Ben de aynı durumdaydım.. İngilizce kursunda tanışmıştım kızla ve görür görmez aşık olduğumu anlamıştım. Önceden de başkalarını sevdiğimi düşünmüştüm ama bu kız farklıydı, onu görünce diğerlerinin sadece çocukça bir his olduğunu anlamıştım. Kızla önce iyice tanışıp iyice hem kendimi ona açmak hem de onu tanımak istemiştim. Çok da güzel gidiyordu her şey. Artık zamanı gelince düzgünce anlatmıştım durumu kıza, o da insanca ben seni bu şekilde görmüyorum sen benim en değerli arkadaşlarımdan birisin falan demişti. Böylece 1 sene daha gittik ama ben ara ara hala sözlerimle onu sevdiğimi belirtiyordum, mümkün mü öyle bir anda sevmekten vazgeçmesi insanın? :) Ben böyle dedikçe onun hoşuna gidiyordu ama sevmiyordu işte beni, olmaz diyordu. Ama ben davranışlarından anlamıştım az da olsa bir şeyler hissettiğini ve benim bunu açığa çıkarabileceğimi. Artık ben onu sevdiğimi söyledikçe o yavaş yavaş ikna olmaya başlamıştı gerçekten sevdiğime, belki sevdirmiştim ona kendimi. Aslında böylesi doğru değildi, sevmeye ikna edilir miymiş insan hiç? :) Ama insan işte, atamaz içine. Ben bir şekilde bunun en yakın arkadaşıyla da tanışmıştım, tüyo alıyordum hakkında. İkna olmaya başlamıştı artık. Çok iyi dosttuk her gün konuşuyorduk hatta sevgili olmaya doğru gidiyorduk. Ama aslında bizimkisi imkansız bir aşktı, girmişti deniz aramıza bir kere. Bir gün telefonda konuştuk yaklaşık bir saat boyunca, o bana sadece düşünmek istediğini ve zamana ihtiyacı olduğunu, kafasının çok karışık olduğunu söyledi. 1.5 yıl olmuştu tanışalı. Yıldönümüydü. Ben de ona artık açık açık sevdiğimi söylüyordum arkadaşı da tüyo veriyordu habire. Ama iki hafta sonra bana öyle bir şey dedi ki, dünyam resmen başıma yıkıldı. Her şey o an mantıksız geliyordu. Başkası olduğunu söylemişti bana, başkasını.. seviyordu. Bir anda, çıkageldi, ve aldı hayatımın 2 yılını götürdü, aldı avuçlarımın içerisinden.. O günden itibaren de hiç bir zaman eskisi gibi olamadık. Sürekli tartışmaya başlamıştık artık. O da hoşlandığı kişiden karşılık alamamıştı, ben de seviyordum onu hala delilercesine, ama gurur yapmıştım bir kere. Sorana sevmiyorum diyordum ama, kelebekler uçuşuyordu içimde. Bir gün konuşmaya karar verdim, artık eskisi gibi olmadığımızı, olamadığımızı, artık ikimizin de canının yandığını, zarar gördüğünü söyledim. Zaten deniz vardı arada, deniz! O kabul etmese de zamanla eridi dostluğumuz ve kayboldu, bu platoniğin hikayesi de son buldu, döküldü yazılara, sıkıştı forum köşelerine...
Demem o ki dostum, kadınlar garip canlılardır, ne hissettiklerini, hissedeceklerini, söyleyeceklerini, düşündüklerini bilmek, imkansızdır tahmin etmek, bizlere de düşen, aşkı kalbe gömmek...

çok iyi anlıyorum seni, benim durumumu anlayabilecek tek kişisin aslında sen, sevdiğin kişinin başka birini sevdiğini öğrenmek bu dünyadaki en acı verici duygu, ölüp ölüp tekrar diriliyorsun, acının da bir sonu vardır her acı biter ama bu bitmiyor, bitti sanıyorsun ama sürekli başa sarıyor, çok iyi anlıyorum. Ve ayrıca evet kadınlar garip canlılar :)

Hepsini tam okuyamadm ama kompozisyon gibi yazmışsın.. uzun ve edebi..
içinde giriş gelişme sonuç var...

empati2001 dedi: ↑

Hepsini tam okuyamadm ama kompozisyon gibi yazmışsın.. uzun ve edebi..
içinde giriş gelişme sonuç var...

edebiyata meraklıyım :)

teknoloji forumunda böyle bişeyle karşılaşmayı ummuyordum ama keyifli bi sohbet olmuş :d
@sezer73937 soruna gelince şimdi kızla bu konuyu konuşmak zor olacaktır; cesaret gerekecektir ;)
sen en iyisi bu sayfanın linkini ver (ki burda çok güzel anlatmışsın) o burdan okusun (daha olumlu karar verecektir)
zaten kızla konuşurken aklındaki tüm bu düşünceleri konuşamayacaksın; tepkileriyle kafan karışacak, burdan her şeyi detaylı okur :)
kısaca linki ver gitsin ;)

bora hakan dedi: ↑

teknoloji forumunda böyle bişeyle karşılaşmayı ummuyordum ama keyifli bi sohbet olmuş :d
@sezer73937 soruna gelince şimdi kızla bu konuyu konuşmak zor olacaktır; cesaret gerekecektir ;)
sen en iyisi bu sayfanın linkini ver (ki burda çok güzel anlatmışsın) o burdan okusun (daha olumlu karar verecektir)
zaten kızla konuşurken aklındaki tüm bu düşünceleri konuşamayacaksın; tepkileriyle kafan karışacak, burdan her şeyi detaylı okur :)
kısaca linki ver gitsin ;)

bu konuyu anlatabileceğim bir forum bulamadım :) aslında ben buraya özet olarak yazdım normalde zaten yüz yüze konuşmayacağım, 3 buçuk word sayfası uzunluğunda bi yazı yazdım ve detaylıca anlattım, onu mesaj olarak göndereceğim facebooktan :) ben kendimi tam açıklayamadığımı düşünüyordum böyle düşünmen beni mutlu etti :)

Valla aşk falan yaşayacaksan Esra erol'a git yaşa :D Tapu ve Kadastro sistemiyle. :D

Bu arada Aynı durumdayız be kardeşim :D
Ben kıza açıldım hala dostuz konuşuyoruz bence açıl derim.

Sınavdan sonra açıl, onda da varsa zaten başlarsınız. Sonrası Allah Kerim. Olmazsa nasılsa unutuluyor "zamanla".

Bu arada tüm SDN arkadaş için seferberlik olduk hayırlısı bakalım :D

Bu forumun asla kayıtsız kalamayacağı 2 şey;

-Teknoloji

-Gönül Meselesi :P

barisid dedi: ↑

Bu arada tüm SDN arkadaş için seferberlik olduk hayırlısı bakalım :D

valla ya bu kadar ilgi olacağını düşünmemiştim :D

Güzin abla yakinda istifa edip SDN de köse yazarligi yapmaya baslayacak :D:D

saçmalıga bak :D

Sadece son cümlelerini okudum saçmalamışsın hayat memat falan filan.. Bence kız da aynı saçmalıkta cevap verir :D
Kızın vereceği ilk tepki : " Ama ben sana hiç o gözle bakmadım kiiiüüüü :(:(:( " ..sonra büyücen işte bu yazdıklarına bakıp ergenliğim saçmalıklarla geçmiş be abi deyip mesajını kaldırıcan :D

benden sana abi nasihatı;
1- bu kafayla üniversiteye gidersen 4 yıl abaza gezersin
2- bi kızdan hoşlanıyorsan işi duygu seline dökme kaybedersin
3- karşındaki mutlaka anlamıştır salak değilse "ama ben seni dostum olarak görüyorum" derse bil ki istemiyodur, hemen manevra yap " şaka lan şaka senin neyine aşık olacam gerizekalı" de, o seni ezmeden sen onu ez..
4- üniversiteye gidince kimseyeaşık olma ilişkilerini olabildiğince sığ duygularla yaşa, olayı hayvani içgüdülerine bırak o gerisini halleder. hem sen mutlu olursun, hem karşındaki mutlu olur hemde ilişki sonlanınca (muhtemelen ertesi sabah) kimsenin kalbi kırılmaz.
5- ego'nu büyük ideallerini küçük tut, anı yaşa hayatın tadına bak. bu yıllar bidaha gelmeyecek, 30 yaşına geldiğinde son 12 yılını aşık olduğun kızlara açılsam mı açılmasam mı diye düşünerek geçirdiğini hatırlamak istemezsin..

Kardeş sen olmuşşun :D Büyümüşün yani artık. Şurda dostuna böle bakaman yalnış falan diyenler kaç yaşında çok merak ediyorum yada kaç tanesi bi kızla sürekli vakit geçirdi ya ben geri kafalıyım yada başka dünyada yaşıyoruz. Arkadaş erkeklik genleri bu şekilde yapılmış işte sen bi kızla uzun süre vakit geçirip kavga edip barışırsan sevmen aşık olman normal onu omzunda yatırıp kanka diyip geyik yapman anormal olurdu bu yaştan sonra. Bence yapılabilecek en doğru en güzel şey ney biliyomusun şu sağ altan 1. sayfaya bas adres satırından linki kopyala tut faceden mesaj olarak gönder sonra faceni kapat telini kapat bi gun sonra ararsın :D veya o sana ulaşır ki anladıgım kadarıyla oda farklı düşünmüyordur inş mutlu olursun :) Böyle yaparsan seni daha iyi anlar konuşmaya çalışırsan çuvallarsın gibi geldi bana :)

uzaklaş bırak derim açık ve net

eyy gençlik eyy :)

"Seviyosan git konuş bence " :D

Merhaba. Bir arkadaşım var ve yaklaşık 1 buçuk yıldır çok yakın arkadaşız. Bu hayatta en değer verdiğim kişi o ve her zaman da yan yanayız. Aslında onunla dost olmadan önce bir kızı seviyordum ve o da beni sevmiyordu. Bu vesileyle de yakınlaşmıştık birbirimize. Daha önce fazla konuşmazdık ama 1-2 ayiçinde en yakın arkadaş olduk. O beni çok seviyordu ben de onu. Çok iyi anlaşıyorduk birbirimizle. İkizden bile öteydik hatta. Ben o'ydum o ben'di. Birbirimizle vakit geçirmeyi çok seviyorduk. Ama aradan 1 yıl geçtikten sonra büyük bir tartışma yaşadık bununla ve bu tartışma yaklaşık 2 ay kadar aralıklarla sürdü. Bazen eskisi gibi olduk bazen tartıştık. Tartıştığımız konu ise "ona fazla değer vermeyip başkalarına değer vermem"di. O sıralar eskiden sevdiğim kızı unutmuştum ve onunla arkadaş olmuştuk. Onun vesilesiyle birkaç arkadaşıyla daha tanışmıştım ve onlarla da arkadaş olmuştum. Onlarla da sürekli konuşuyordum. Dostum da bunu "ona değer vermediğim" olarak yorumluyordu. Bu yüzden de büyük kavgalar ediyorduk, her kavgada "senden nefret ediyorum" diyordu. Ama her barıştığımızda da eskisi gibi oluyorduk. Aslında tam olarak eskisi gibi olmuyordu hep kırıntılar kalıyordu ve tekrar kavga ediyorduk. Fakat en sonunda kavgaları bitirdik ve eski halimize döndük. Her şey yine eskisi gibi gidiyordu ama ben bazen eskisi gibi olmadığını hissediyordum. Bu sefer de ben onun bana "eskisi gibi değer vermediğini" hissediyordum. O kavgalarımızdaki "nefretlerini" hala sürdürdüğünü düşünüyordum. Bazı davranışlarından bunu seziyordum. Benim de şöyle illet bir özelliğim vardır; kim benden nefret ederse ben ona aşık olurum. Onunla bu kadar kavga etmemiz, benden sürekli nefret ettiğini söylemesi ve hala da bunu sürdürdüğünü düşünmem beni ona daha çok bağlıyordu. Klasik bir "değerini kaybederken anlarsın" durumuydu yani. Onu kaybetmekten korkuyordum ve bu beni ona daha çok bağlıyordu. Artık onunla daha fazla zaman geçirmek, her an yanında olmak istiyordum. Benden başka hiç kimseyle konuşmasın, sabahlara kadar konuşalım istiyordum. Ama şöyle de bir sorun vardı; bu başkasını seviyordu. Aslında 2-3 yıl önce seviyormuş hiç söyleyememiş, araya başka olaylar falan girmiş ve hep içinde kalmış. Şimdi de onu sevmediğini söylüyor ama ben onu çok iyi tanıdığım için sevdiğini biliyorum. Eskiden onu sevmesini bu kadar takmıyordum ama artık çok fazla takmaya başladım. Onu sevdiğini düşününce sanki içimden bir parça kopuyor. Sadece o da değil, bazen başka erkekler de buna yavşıyorlardı ve o da buna izin veriyordu. Onlarla konuşuyordu ve onların iltifatlarına o da karşılık veriyordu. Facebook şifresini bildiğim için ben bu mesajları görüyordum ve gördükçe içim daha çok parçalanıyordu. Kendi gözlerimin önünde oluyordu bu olaylar. Dayanamıyordum. Çok acı çekiyordum ve bu beni ona daha çok bağlıyordu. Bu yanım apaçık bir şekilde ona aşık olmuştu. Ama diğer bir yanımda onu kardeşim gibi görüyordu. Hep "sen kardeşine, dostuna karşı nasıl böyle bir şey hissedersin" diye kendime küfrediyordum. Ama diğer duyguyu da bir türlü bastıramıyordum. O duygunun acısı her zaman daha ağır basıyordu ve bundan kurtulmak istiyordum. Şimdi ne yapmalıyım bilmiyorum. 2 seçeneğim var. Ya ona bunu anlatım her şeyi mahvedecem, ya da anlatmayıp dayanmaya çalışacam. Ona anlatırsam bütün dostluğumuz bozulur ve ona ihanet etmiş olurum. Ama anlatmasam da sürekli içim parçalanacak ve bunu ona da yansıtarak onu da üzeceğim. Sizce ne yapmalıyım? Gerçekten çok büyük bir ikilem içerisinde kaldım ve bütün hayatımın gidişatını etkileyecek bir durum. Tek bir hamleyle bütün hayatımı yıkıp yeni bir hayat kurabilirim, ya da bu riski almayarak eskisine devam edebilirim. Yardımcı olursanız sevinirim. Daha detaylı da anatabilirim yardımcı olmak isterseniz. Teşekkürler.

Arkadaş, dün de 2 kere açtın aynı konuyu. Ne aşkmış, senin kafayı da halletmiş.

Seviyosan git konuş bence

Valla çok uzundu okumadım ama seviyorsan git konuş bence. :D