dünya hapishanesi

Dünya hapishanesi

bir adam tanıdım dünya hapishanesinde
tanrı onun gardiyanı
attığı adımı izin raporu duzenler ikitane yardımcı gardiyan
peki ya nasıl girmişti o ceza evine
annesiyle babası bir suc işlemişti
ve cezasını o cekiyordu
geceleri sayıyor ce goz yaslarını içine atarak kalbine cetlik atıyordu
göz bebkleri uyukluyor fakat ruhu
onu rahatsız edercesine büyürdü
sıgmazdı bedenine aslında büyüyen ruhu değildi umutlarını o kadar daraltmıştı ki
hayat bedeni de kişiliğini de küçültmüştü
sararmıştı iyice ten rengi vücudu titriyordu esaretine kavuşa bilirdi ancak
Belli bir bedeli vardı bedel ise
çamurlu toprakta mevcuttu
ve omuzlarda tasındı fakat yukseldigi yerden indirilince yerin dibine girdi
ve özgürlü tadacak gunleri sayıyordu
ve ogun gelmişti
artık izin alması gerekmezken kimseden her yaptıgında sonucu dusunup izin istiyordu birisi geldi dediki ona artık izin almana gerek yok adam tmm efendim dedi gitti ruhuyla yüzlesti
o özgürlü tadamıyordu cünkü özgür deildi zaten herkes yine yoneti yordu onu bir odadaydı sanki rengarenk
fakat karanlıktı renkler belli olmuyordu bir köre renk i anlata bilirmisin diye sordu kendine çünkü buda onun gibi birseydi
ve özgürlülüğü yine tadamaz ken bukadar kişi tarafından yönetilmek acı veriryordu ona özgür olamıyısı onun da bazı seyleri yönetmesi anlamına gelmezdi dünya ceza evinde birdaha giderse bütün bedeni dağıtıp ruhunu serbest bırakıcaktı kalbi bile kendi için atacaktı cıkarttıgında kalbini yerinden
bir anda olsa yönetilmeyen kalbin durdugunu vek kendisinin de öldüğünü hissetti ozaman anladı yönetenler yönetilenler olmadan bir hiç yönetilenlerde yönetenler olmadan bir hiçti
:bittiL