Düşünmek Yetmiyor Bazen

Düşünmek yetmiyor bazen
Umut ruha saplanan amansız bir hastalık oluyor,
Tıpta çaresi ender görülen.
Vakit harcamak hayalleri yoksullaştırıyor.
İnsan yüreğini, sevda şehrinin varoş sokakları
Ve gecekondularında nice aşıklar ölüyor
Sevgiye olan açlığından....
Ve çoğu aşkta sabota ediliyor
Adına ayrılık denilen, kafeinsiz acı bir kahve tadında
Düşünmek yetmiyor bazen
Kaybolan yıllar için sorgulanıyor yürekler
Emniyetin emniyetsiz odalarında
Yaşama hevesini kaybediyor insan,
Kör sağır oluyor, sevgiliye bulunan her suçta.
Duymuyor, görmüyor
Karar veriliyor adaletin vicdanlı olduğu mekanda
İtiraf ediyor yürek, severek insanlık suçu işlediğini
İlgili madde gereğince, hapsoluyor yürek bedeni içine
Yetmiyor bazen,
Aşk, pencereden çok uzakta olan bir parça mavi görüyor,
Gökyüzüne dönüyor yüzünü,
Umut ediyor.
Oda yetmiyor,
Bekliyor bekliyor ve anlıyor ne anlatmak istediğini,
Yürek haykırıyor avaz avaz,
Sevgi aşksızlığa sürgün oluyor
Amansız bir yakarış içinde....

_{Bana gönderilen bir şiir... Kendi mi yazdı alıntı mı bilmiyorum soramadım da sonra...
Arattım ama bulamadım bulan olursa sevinirim.}