Her dilde farklı seslerle söylenir elveda kelimesi.Ama her yüreğin hissettiği acı,aynı acıdır.
Kimi vedalar, bir kaç süslü kelime ile saklanır sözcüklerin arasına. Okuduğunda anlarsın ama, bulamazsın nerede olduğunu..
Ruhların sahip olduğu bedenler farklı olsada, aynıdır söylemek istedikleri.
Okuduğu kağıt parçasına bıraktığı bir kaç damladır gözlerinin tepkisi. Yada o kağıdı tutan ellerinin titremesi..
Bazende sadece duyarsın o kelimeyi.Kulakların duymak istemez ama elindende birşey gelmez.
Kimi zamanda, içine bir cesaret koyverir,o veda ile yüzleşirsin. Ayakların kaçmak ister,ama adım atamazsın..
Dile gelirse sözlerin, belki bir kaç şey söylersin ona.. Ama genelde klişedir; "Dur! Yapamazsın bunu bana!"
Yapar..
Alır götürür seni sürükleyeceği boşluğa. Hayatının bir kısmının kemirildiği o boşlukta, tamda yaşamaya alıştığın anda, hatırlar yine kalbin onu. Başa sararsın.
Gözlerini kapattığında, film izlermiş gibi görürsün başarısız sahneleri. Her izlediğinde daha iyi anlarsın,fark edersin bunu hakedebileceğini.. ve sonunun nasıl biteceğini..
Film tam bitecekken dayanamaz yine başa sararsın..
İstemezsin sonunun öyle bitmesini. Aynı sahnelerin değişebileceği umudu vardır belki? Ama film aynı film, başında sevda,sonunda elveda..
Aynı filmi izledikçe hislerinde kaybolurya hani;
Korktuğun sahnede bir daha korkmazsın. Ağladığın yerde bir daha ağlamazsın.Kahkahalar attığın sahneyi tebessümle geçersin.Ama tekrar tekrar izlediysen, sevmişsindir gerçekten..
Yıllar sonra, defterinin arasında kurumuş gül parçaları döküldüğünde, belli belirsiz bir görüntü gelir gözlerinin önüne..
Ellerinde buket buket çiçeklerle, güneş yüzünden yüzünü göremediğin, kıvır kıvır uzun saçlarının arasından süzülen ışık süzmeleriyle, onu ilk gördüğün sahne..
Her dilde farklı seslerle söylenir elveda kelimesi.Söylerken zaman almaz, kısadır. Ama yüreğin onu ömrünce yanında taşır..
BLacK+
Kimi vedalar, bir kaç süslü kelime ile saklanır sözcüklerin arasına. Okuduğunda anlarsın ama, bulamazsın nerede olduğunu..
Ruhların sahip olduğu bedenler farklı olsada, aynıdır söylemek istedikleri.
Okuduğu kağıt parçasına bıraktığı bir kaç damladır gözlerinin tepkisi. Yada o kağıdı tutan ellerinin titremesi..
Bazende sadece duyarsın o kelimeyi.Kulakların duymak istemez ama elindende birşey gelmez.
Kimi zamanda, içine bir cesaret koyverir,o veda ile yüzleşirsin. Ayakların kaçmak ister,ama adım atamazsın..
Dile gelirse sözlerin, belki bir kaç şey söylersin ona.. Ama genelde klişedir; "Dur! Yapamazsın bunu bana!"
Yapar..
Alır götürür seni sürükleyeceği boşluğa. Hayatının bir kısmının kemirildiği o boşlukta, tamda yaşamaya alıştığın anda, hatırlar yine kalbin onu. Başa sararsın.
Gözlerini kapattığında, film izlermiş gibi görürsün başarısız sahneleri. Her izlediğinde daha iyi anlarsın,fark edersin bunu hakedebileceğini.. ve sonunun nasıl biteceğini..
Film tam bitecekken dayanamaz yine başa sararsın..
İstemezsin sonunun öyle bitmesini. Aynı sahnelerin değişebileceği umudu vardır belki? Ama film aynı film, başında sevda,sonunda elveda..
Aynı filmi izledikçe hislerinde kaybolurya hani;
Korktuğun sahnede bir daha korkmazsın. Ağladığın yerde bir daha ağlamazsın.Kahkahalar attığın sahneyi tebessümle geçersin.Ama tekrar tekrar izlediysen, sevmişsindir gerçekten..
Yıllar sonra, defterinin arasında kurumuş gül parçaları döküldüğünde, belli belirsiz bir görüntü gelir gözlerinin önüne..
Ellerinde buket buket çiçeklerle, güneş yüzünden yüzünü göremediğin, kıvır kıvır uzun saçlarının arasından süzülen ışık süzmeleriyle, onu ilk gördüğün sahne..
Her dilde farklı seslerle söylenir elveda kelimesi.Söylerken zaman almaz, kısadır. Ama yüreğin onu ömrünce yanında taşır..
BLacK+