Peygamber Efendimizin babası Abdullah’tan Adnan’ a kadar nesebi ittifakla sabittir, bunlarda itilaf yoktur. Bunlar 21. Atada Adnan’a ulaşır.
Adnanın Ma’d isminde bir oğlu oldu. Ma’d’ın Nezar adında bir oğlu oldu. Nezar’ın dört tane evladı oldu, bunlar; Mudar, Rebia, Yeman ve Eyar dır. Nezar ölümü yaklaştığında çocuklarını topladı onlara vasiyetini yaptı.
Kızıl sahtiyan çadır ve buna benzeyen ne varsa Mudar’ın olsun
Kır at ve buna benzer ne varsa Rebia’nın olsun
Hizmetcisi ve buna benzer ne varsa Yeman’ın olsun
Kara döşeği ve buna benzer ne varsa Eyar’ın olsun
Ve şöyle devam etti . Aranızda bir ayrılık veya çekişme olursa Bahreyn’de bir kahin vardır onun adına EF’A derler ona gidin o size takdim eder.
Çocukların arasında çekişme olunca yola koyuldular, giderlerken bir çayırlığa uğradılar.
-Mudar şöyle dedi; Burada bir deve otlamış devenin sol gözü kör imiş.
-Rebia şöyle dedi; Devenin sağ ayağı aksakmış.
-Yeman şöyle dedi; Devenin kuyruğu kesikmiş.
-Eyar şöyle dedi ; Deve sahibinden kaçmış
Dedikten sonra yola tekrar koyuldular. Biraz gittikten sonra bir Arap gördüler ve sordular sen kimsin.
Arap devemi kaybettim onu arıyorum. Mudar – Devenin gözü körmüydü. Arap- Evet
Rebia- Devenin sağ ayağı aksakmıydı. Arap- Evet. Yeman- Devenin kuyruğu kesikmiydi? Arap- Evet
Eyar- Senin deven kaçkınmıydı? Arap – Evet.
Bundan sonra dördü şöyle dedi git devenibul biz deveni görmedik. Arap devemin bütün vasıflarını bildiniz devem sizdedir verin devemi. Ama onlar biz deveni görmedik dediler ve yemin ettiler. Bunun üzerine Arap ben sizin yemininize nasıl inanırım devemin bütün özelliklerini bildiniz. ASrap sordu siz nereye gidiyorsunuz. – Bahren’e EF’A isimli kahine gidiyoruz dediler. Arap bende sizinle geleceğim dedi ve beraber yola devam ettiler. Bahreyne EF’A isimli kahinin yanına vardılar. Arap bunlardan şikayetci oldu devenin bütün vasıflarını bildiler ama devemi vermiyorlar dedi.
EF’A sordu maden deveyi görmediniz vasıflarını nasıl bildiniz.
MUDAR : Deve otlarken sağ tarafındaki otları yemiş anladımki sol gözü kör.
REBİA: Sol ayağını yere kuvvetli basmış ama sağ ayağını kuvvetli basmamış anladımki ayağı aksak.
YEMAN: Deve bir yerde Kığını yapmış ama dağıtmamış. Devenin adeti odurki kığını yapınca kuruğuyla dağıtır. Kuyruğunun kesik olduğunu buradan anladım.
EYAR: Sahibinden kaçkın olduğunu şöyle anladım. Bir yerde otlamamış
EF’A bunları dinledikten sonra Arap’a sen git deveni ara deven bunlarda değil demiş.
EF’A sordu siz kimsiniz. Biz Nezar’ın çocuklarıyız.Aramızda anlaşamadık bizim işimizi gör dediler.EF’A onlara izzet ikram etti ve bu gece misafirimizsiniz dedi. Sonra sofraya Kuzu eti, Şarap, (Not: şarap islamdininin gelmesinden sonra haram olmuştur.) getirtti.yiyip içtiler ama EF’A kendisi sofraya oturmadı . Bakalım ne diyecekler diye gizlice dinlemeye başladı.
MUDAR – Bu şarap gayet güzel hoş da teveği mezar üzerinde yetişmiş.
REBİA - Yediğimiz kuzu gayet semiz ama köpek sütüyle beslenmiş.
YEMAN – Ekmek pek hoş ama bunun hamurunu yapan kadın Hayz halindeymiş.
EYAR – Bu kahinde iyi hoş ama Piçtir.
EF’A bu sözleri duyunca şarabı getirene sordu. Başka şarap kalmadı bu şarabın üzüm teveği babanızın mezarındadır. Çobana sordu bu kuzu nasıl yetişti. Kuzunun anası öldü emzirecek başka koyun olmadığından onu bir köpeğin sütü ile besledim. Ekmeği yapan cariyenin durumunu araştırdı Hayz halindeymiş.
Son olarak anasına geldi doğru söyle bana benim babam kimdir. Anası senin baban bu vilayetin valisiydi. Malı çoktu ama çocuğu olmuyordu. Korktum o öldükten sonra başkası vali olur bütün malı mülkü gider diye, bir akşam eve bir misafir geldi kendimi ona telsi,m ettim.
Bundan sonra EF’A bir adama git şunlara sor bakalım bu ahvali nasıl bildiler. Adam geldi sordu Onlar anlattılar
MUDAR: Şarabın durumu odurki içtiğin zaman gamı ve susuzluğu giderir. Bu şarapsa bana huzun verdi anladımki üzün ağacı mezarlıktadır.
REBİA: Koyunun ve keçinin yağı eti üstünde olur. Köpeğin yağı ise etin altında olur.Bu kuzununda yağı etin altındaydı anladımki köpek sütü ile beslenmiş.
YEMAN: Ekmeğin durumu odurki yemeğe bastırdığında yemeğin suyunu içine çeker, bu ekmekse suyu içine çekmedi anladımki hamuru yoğuran hayz halindedir
EYAR: Bu rahibin haramzade olduğunu şundan anladım. HELAL ZADE YEMEĞE MİSAFİRLE BİRLİKTE OTURUR. Bu ise yemeğe bizimle oturmadı anladımki Haramzadedir.
EF’A bunları gizlice dinledi ve onların hal ve anlayışlarına hayran kaldı
Bundan sonra onlar khine bizim işimizi gör dediler. Kahin sizin gibi insanların ne müşkülü olurki onu halledemezsiniz deyince babamızın vasiyetidir bizim işimizi sen gör.
Babanızın vasiyeti varmıydı: Evet birimize Kırmızı çadır birimize Kır at birimize hizmetçi birimize döşek verdi
EF’A bunun manası şudur: Ne kadar kızıl altın varsa Mudar’a verdim. Ne kadar sığır. At, eşek varsa Rebia’ya verdim. Nekadar ak akçe ve ağır bezler varsa onları Yeman’a verdim. Nekadar Yerden bağdan varsa onları Eyar’a verdim. Hepside hükmü kabul etti.
Ebu Abdellah Muhammed B. Abdirrahman R.A.
KARA DAVUT isimli eserden alınmıştır
Adnanın Ma’d isminde bir oğlu oldu. Ma’d’ın Nezar adında bir oğlu oldu. Nezar’ın dört tane evladı oldu, bunlar; Mudar, Rebia, Yeman ve Eyar dır. Nezar ölümü yaklaştığında çocuklarını topladı onlara vasiyetini yaptı.
Kızıl sahtiyan çadır ve buna benzeyen ne varsa Mudar’ın olsun
Kır at ve buna benzer ne varsa Rebia’nın olsun
Hizmetcisi ve buna benzer ne varsa Yeman’ın olsun
Kara döşeği ve buna benzer ne varsa Eyar’ın olsun
Ve şöyle devam etti . Aranızda bir ayrılık veya çekişme olursa Bahreyn’de bir kahin vardır onun adına EF’A derler ona gidin o size takdim eder.
Çocukların arasında çekişme olunca yola koyuldular, giderlerken bir çayırlığa uğradılar.
-Mudar şöyle dedi; Burada bir deve otlamış devenin sol gözü kör imiş.
-Rebia şöyle dedi; Devenin sağ ayağı aksakmış.
-Yeman şöyle dedi; Devenin kuyruğu kesikmiş.
-Eyar şöyle dedi ; Deve sahibinden kaçmış
Dedikten sonra yola tekrar koyuldular. Biraz gittikten sonra bir Arap gördüler ve sordular sen kimsin.
Arap devemi kaybettim onu arıyorum. Mudar – Devenin gözü körmüydü. Arap- Evet
Rebia- Devenin sağ ayağı aksakmıydı. Arap- Evet. Yeman- Devenin kuyruğu kesikmiydi? Arap- Evet
Eyar- Senin deven kaçkınmıydı? Arap – Evet.
Bundan sonra dördü şöyle dedi git devenibul biz deveni görmedik. Arap devemin bütün vasıflarını bildiniz devem sizdedir verin devemi. Ama onlar biz deveni görmedik dediler ve yemin ettiler. Bunun üzerine Arap ben sizin yemininize nasıl inanırım devemin bütün özelliklerini bildiniz. ASrap sordu siz nereye gidiyorsunuz. – Bahren’e EF’A isimli kahine gidiyoruz dediler. Arap bende sizinle geleceğim dedi ve beraber yola devam ettiler. Bahreyne EF’A isimli kahinin yanına vardılar. Arap bunlardan şikayetci oldu devenin bütün vasıflarını bildiler ama devemi vermiyorlar dedi.
EF’A sordu maden deveyi görmediniz vasıflarını nasıl bildiniz.
MUDAR : Deve otlarken sağ tarafındaki otları yemiş anladımki sol gözü kör.
REBİA: Sol ayağını yere kuvvetli basmış ama sağ ayağını kuvvetli basmamış anladımki ayağı aksak.
YEMAN: Deve bir yerde Kığını yapmış ama dağıtmamış. Devenin adeti odurki kığını yapınca kuruğuyla dağıtır. Kuyruğunun kesik olduğunu buradan anladım.
EYAR: Sahibinden kaçkın olduğunu şöyle anladım. Bir yerde otlamamış
EF’A bunları dinledikten sonra Arap’a sen git deveni ara deven bunlarda değil demiş.
EF’A sordu siz kimsiniz. Biz Nezar’ın çocuklarıyız.Aramızda anlaşamadık bizim işimizi gör dediler.EF’A onlara izzet ikram etti ve bu gece misafirimizsiniz dedi. Sonra sofraya Kuzu eti, Şarap, (Not: şarap islamdininin gelmesinden sonra haram olmuştur.) getirtti.yiyip içtiler ama EF’A kendisi sofraya oturmadı . Bakalım ne diyecekler diye gizlice dinlemeye başladı.
MUDAR – Bu şarap gayet güzel hoş da teveği mezar üzerinde yetişmiş.
REBİA - Yediğimiz kuzu gayet semiz ama köpek sütüyle beslenmiş.
YEMAN – Ekmek pek hoş ama bunun hamurunu yapan kadın Hayz halindeymiş.
EYAR – Bu kahinde iyi hoş ama Piçtir.
EF’A bu sözleri duyunca şarabı getirene sordu. Başka şarap kalmadı bu şarabın üzüm teveği babanızın mezarındadır. Çobana sordu bu kuzu nasıl yetişti. Kuzunun anası öldü emzirecek başka koyun olmadığından onu bir köpeğin sütü ile besledim. Ekmeği yapan cariyenin durumunu araştırdı Hayz halindeymiş.
Son olarak anasına geldi doğru söyle bana benim babam kimdir. Anası senin baban bu vilayetin valisiydi. Malı çoktu ama çocuğu olmuyordu. Korktum o öldükten sonra başkası vali olur bütün malı mülkü gider diye, bir akşam eve bir misafir geldi kendimi ona telsi,m ettim.
Bundan sonra EF’A bir adama git şunlara sor bakalım bu ahvali nasıl bildiler. Adam geldi sordu Onlar anlattılar
MUDAR: Şarabın durumu odurki içtiğin zaman gamı ve susuzluğu giderir. Bu şarapsa bana huzun verdi anladımki üzün ağacı mezarlıktadır.
REBİA: Koyunun ve keçinin yağı eti üstünde olur. Köpeğin yağı ise etin altında olur.Bu kuzununda yağı etin altındaydı anladımki köpek sütü ile beslenmiş.
YEMAN: Ekmeğin durumu odurki yemeğe bastırdığında yemeğin suyunu içine çeker, bu ekmekse suyu içine çekmedi anladımki hamuru yoğuran hayz halindedir
EYAR: Bu rahibin haramzade olduğunu şundan anladım. HELAL ZADE YEMEĞE MİSAFİRLE BİRLİKTE OTURUR. Bu ise yemeğe bizimle oturmadı anladımki Haramzadedir.
EF’A bunları gizlice dinledi ve onların hal ve anlayışlarına hayran kaldı
Bundan sonra onlar khine bizim işimizi gör dediler. Kahin sizin gibi insanların ne müşkülü olurki onu halledemezsiniz deyince babamızın vasiyetidir bizim işimizi sen gör.
Babanızın vasiyeti varmıydı: Evet birimize Kırmızı çadır birimize Kır at birimize hizmetçi birimize döşek verdi
EF’A bunun manası şudur: Ne kadar kızıl altın varsa Mudar’a verdim. Ne kadar sığır. At, eşek varsa Rebia’ya verdim. Nekadar ak akçe ve ağır bezler varsa onları Yeman’a verdim. Nekadar Yerden bağdan varsa onları Eyar’a verdim. Hepside hükmü kabul etti.
Ebu Abdellah Muhammed B. Abdirrahman R.A.
KARA DAVUT isimli eserden alınmıştır
