Şeyh Sadi Şirazi anlatıyor:
"Daha çocukken ibadeti sever, gece kalkar namaz kılardım. Aynı şekilde
günahtan da sakınırdım. Bir gece babamın hizmetinde bulunuyordum. Bütün
gece uyumadım ve Kur'an-ı Kerim elimden bırakmadım. Yanımızdaki
insanlar horul horul uyuyordu.
Babama; "Ne olur, şunlardan bir tanesi olsun başını kaldırıp da iki rekât
namaz kılsa... Ölüler gibi yatıyorlar!" dedim.
Babamda dedi ki:"Evladım keşke sen de uyusaydın da onların gıybetini
yapmasaydın!"
"Daha çocukken ibadeti sever, gece kalkar namaz kılardım. Aynı şekilde
günahtan da sakınırdım. Bir gece babamın hizmetinde bulunuyordum. Bütün
gece uyumadım ve Kur'an-ı Kerim elimden bırakmadım. Yanımızdaki
insanlar horul horul uyuyordu.
Babama; "Ne olur, şunlardan bir tanesi olsun başını kaldırıp da iki rekât
namaz kılsa... Ölüler gibi yatıyorlar!" dedim.
Babamda dedi ki:"Evladım keşke sen de uyusaydın da onların gıybetini
yapmasaydın!"
