Sadece köşe yazarlığı edebiyatında değil,Bence Türk edebiyatında da yeni bir çığır açılıyor. Bu çığır, kısa cümlelerden paragraf yaparak köşe yazısı yazma çığırı. Kim icad ettiyse tebrik ederim.
Kolay yazılıyor, kolay okunuyor. Sütunda iri hava boşlukları oluşturuyor, yazıya nefes aldırıyor. Okuyucunun gözünü yıldırmıyor.
Gofret gibi; insana bir şey yediği hissi veriyor ama doyurmuyor.
Çağdaş! Sıfır kalorili. Budist diyet listelerine bile kolayca girebilecek nitelikte.
Okuyucular zaten uzun yazıdan sıkılıyorlar, çoğu resimlere bakıp geçiyor.
Çağımız hız asrı, insanların acelesi var.
Kısa ifade edilen şeylerin anlaşılma ihtimali büyük.
Bu yüzden E... davasında yargılanmakta ve bazı askeri silah ve mühimmatı gizlemekle suçlanan bir subay "kısaca" diyor ki,
"Kazıya katılan 13 polisin parmak izi alınsın; bir tertiple karşı karşıyayım."
Ve ekliyor,
"Hayatım boyunca elime silah almadım..."
"Ben yazan, çizen bir insanım. Ağaç kesenleri bile katil olarak görüyorum..."
"Benim silahla mühimmatla ne işim olabilir?.."
"Değil Başbakan'a suikast, hayvanlara ve ağaçlara bile zarar vermekten çekinen bir insanım. Burada çok net bir operasyon ve bilgi kirlenmesi var."
Diyor.
Yarbay'ın ifadesinde çok dikkat çekici bir cümle daha farkettim...
"Atatürk, gerçekleri söylemekten korkmayın" demişti diyor.
Bilgi kirlenmesi?
Evet, mümkün.
Muvazzaf bir subayın, hayatı boyunca eline silah almamış olması çok akla yatkın bir olgu...
Ben öyle değilim meselâ.
Utana sıkıla söylüyorum fakat elime silah almışlığım vardır:
Önce, Harb-i umumi'den kalma mavzer tipi bir piyade tüfeği..
Ardından Me Bir piyade tüfeği,
Ardından İngilizlerin ikinci harb esnasında, çelik kıtlığından ötürü somya demirlerinden tornistan ederek yaptıkları Sten denilen yarı otomatik katil tüfeklerden...
Askerler bilir, bir vakte kadar yedeksubayların kadro silahıydı stenler..
Bir de 7.65 çapında Kırıkkale imali tabanca.
Ayıptır söylemesi 12.7 çapında zırh delici uçaksever makineli tüfeği bile kullanmışımdır.
Hatta 105'lik obüs bile...
Ben elime silah almışım; Yarbayım almamış...
Olabilir mi; pekâlâ olabilir.
Önemli olan gerçekleri söylemekten korkmamak.
Ben kendi gerçeklerimi itiraf ediyorum; hem de korkmadan.
İtiraf edelim, rahatlayalım; iyi oluyor...
Bugün ben de yeni tarz bir yazı kaleme almak istedim; bakalım beğenecek misiniz?
Ne yazacağımı henüz kararlaştırmadım fakat aaa, yazı bitiverdi; bu gibi ayrıntıların ne önemi var ki?
Burada önemli olan şekil. Yaşasın yeni köşe yazısı modeli!
A. TURAN ALKAN
Kolay yazılıyor, kolay okunuyor. Sütunda iri hava boşlukları oluşturuyor, yazıya nefes aldırıyor. Okuyucunun gözünü yıldırmıyor.
Gofret gibi; insana bir şey yediği hissi veriyor ama doyurmuyor.
Çağdaş! Sıfır kalorili. Budist diyet listelerine bile kolayca girebilecek nitelikte.
Okuyucular zaten uzun yazıdan sıkılıyorlar, çoğu resimlere bakıp geçiyor.
Çağımız hız asrı, insanların acelesi var.
Kısa ifade edilen şeylerin anlaşılma ihtimali büyük.
Bu yüzden E... davasında yargılanmakta ve bazı askeri silah ve mühimmatı gizlemekle suçlanan bir subay "kısaca" diyor ki,
"Kazıya katılan 13 polisin parmak izi alınsın; bir tertiple karşı karşıyayım."
Ve ekliyor,
"Hayatım boyunca elime silah almadım..."
"Ben yazan, çizen bir insanım. Ağaç kesenleri bile katil olarak görüyorum..."
"Benim silahla mühimmatla ne işim olabilir?.."
"Değil Başbakan'a suikast, hayvanlara ve ağaçlara bile zarar vermekten çekinen bir insanım. Burada çok net bir operasyon ve bilgi kirlenmesi var."
Diyor.
Yarbay'ın ifadesinde çok dikkat çekici bir cümle daha farkettim...
"Atatürk, gerçekleri söylemekten korkmayın" demişti diyor.
Bilgi kirlenmesi?
Evet, mümkün.
Muvazzaf bir subayın, hayatı boyunca eline silah almamış olması çok akla yatkın bir olgu...
Ben öyle değilim meselâ.
Utana sıkıla söylüyorum fakat elime silah almışlığım vardır:
Önce, Harb-i umumi'den kalma mavzer tipi bir piyade tüfeği..
Ardından Me Bir piyade tüfeği,
Ardından İngilizlerin ikinci harb esnasında, çelik kıtlığından ötürü somya demirlerinden tornistan ederek yaptıkları Sten denilen yarı otomatik katil tüfeklerden...
Askerler bilir, bir vakte kadar yedeksubayların kadro silahıydı stenler..
Bir de 7.65 çapında Kırıkkale imali tabanca.
Ayıptır söylemesi 12.7 çapında zırh delici uçaksever makineli tüfeği bile kullanmışımdır.
Hatta 105'lik obüs bile...
Ben elime silah almışım; Yarbayım almamış...
Olabilir mi; pekâlâ olabilir.
Önemli olan gerçekleri söylemekten korkmamak.
Ben kendi gerçeklerimi itiraf ediyorum; hem de korkmadan.
İtiraf edelim, rahatlayalım; iyi oluyor...
Bugün ben de yeni tarz bir yazı kaleme almak istedim; bakalım beğenecek misiniz?
Ne yazacağımı henüz kararlaştırmadım fakat aaa, yazı bitiverdi; bu gibi ayrıntıların ne önemi var ki?
Burada önemli olan şekil. Yaşasın yeni köşe yazısı modeli!
A. TURAN ALKAN
