Gökyüzümsün

Bir yırtık aşk öyküsüne
Birkaç umut serpen satırlar ekleyeceğim
Bitmesin bu sevda
Ve hep canımın canı olasın diye dua edeceğim

Göz ardı edilen yasaklara, bakma zamanı değil mi?
Işıldayan maviliğinde denizin
Ve kimi zaman yeşilimsi vuran dalgalarda
Ve hatta dalgaların seslerinde
Kıyıya vuran bir deniz kabuğu gibi
Didik didik etme vakti düşünceleri
Neden deniz de dalga olur ki dermişcesine
Neden beni sevdin ki diyorum, kendi kendime
Cevap şıklarım oldukça uzun
Cevap anahtarı ise sende
Ama senden bu cevapları istemeye utanıyorum
Ya kızgın bir ses tonuyla;
‘seni neden sevdiğimi bilmiyor musun’ dersen
Oysa biliyorum
Biliyorum da
Yazılı notumu öğrenmek istiyorum
Şimdi hayal meyal hatırladığım ilkokul dönemlerimde
Öğretmenim hep yıldızlar atardı defterime
Her bir sayfada bir sürü yıldız belirirdi
Ben o yıldızlardan, geceleri gökyüzümü oluştururdum
Sonra ise, öğretmenime kocaman teşekkür ederdim
Ve bir keresinde ağlamıştım, çok ağlamıştım
Gök gürlemişti, Esengül vardı benim tatlı arkadaşım
Şimdi görsem hatırlamam, küçücüktük o zaman
Gök gürültüsüne ağlamıştı
Ben korkmazdım ki gök gürültüsünden
Onun ağlamasına dayanamamış, ona eşlik etmek için ağlamıştım
O bundan habersizdi, tıpkı herkes gibi
Öğretmenim bana neden ağladığımı sorduğunda ise
Söyleyecek bir şey bulamadığımdan, acıktım! Demiştim
Yalandı… Ben duygularımı ezelinden beri belli edemem sevdiğim
Sana, ‘seni seviyorum’ diyorum ya hani
Bu duygularımın küçücük bir kısmının, yansımış hali
Öpücüklerini her gece hayal ediyorum şimdi
Benim yıldızım onlar ve sen de bilmiyorsun
Gökyüzümsün, hissediyor musun?

red-bird