Hangi şehir

Küçük bi şehir vardı
Kocaman kalabalıkları yüreğine sığdırmış ama
En güzel yerini sana saklamış
Kıskanmış belli.

Nasıl kıskanmasın...

O buğulu utangaç gözleri
Organlarıma kadar işleyen gülüşü

Ama aldım seni ondan
Koydum kalbimin en kuytu köşesine
Kapattım kapılarını çıkama diye
Ama kısa sürdü nafile çabalarım
Özledi aldı seni benden dayanamadı şehrin;
Düşünemedi ne hale düşerim
Rüyalarından kaçtım senelerce
Rüyalarımdaki gözlerinden kaçtım
Gösterme rabbim
Al güneşini koy gözbebeklerime yansın
Ama gösterme onu bana diye yalvardım

Gömdüm seni şehrine
Cennetimi örttüm üstüne
Sadece cehennemin kalacağını
Kül olana kadar yanacağımı bile bile

Küllere boğulmuşken yüreğim
Unutkanlık rolüme alışmışken
Seneler sonra çıkageldin
Zembiline koymuş göndermiş sanki rabbim.
Her zamanki gibi hiç benden gitmemiş gibi öylece karşımdasın
Ama hiç birşey eskisi gibi olmuyor
Öyle büyüdükü yarattığın boşluk
Geri dönüşün bile dolduramıyor.

Ben sana rağmen özlemine yanmaya
Unutkanlık rolümü oynamaya devam edicem
Ona alıştım ben onu sevdim...

Onur sevim