Hayat Ağlamaktır!

Ne, çocuk yaşlarımın oyunlarındaki kadar
Mutluluk getirdin bana

Ne, genç kızlık düşlerimin güzelliğini,
pembeliğini yaşadım sende ..
Birbiri ardına nasıl geçtiğini

bile
anlatmadan
yılların bana,

sıralayıverdin hüzünleri, hüsranları,
göz yaşlarını.
Ne istedimse cimriydin bana karşı,

ama elimden
Alırken sevdiklerimi ardı ardına apansız,

acı yaşatmaktaysa
Aksine cömerttin.
Nice nedenler sayarım sana ;
duyumsadıklarım için
ama sen zaten biliyorsun.
Sözün özü;
HAYAT !

ANLADIM Kİ SEN

BAŞLARKEN DE

BİTERKEN DE

AĞLAMAKSIN...

Aytül Kahraman