2013'den beri633 mesaj
Hepimiz insanız, dünya üstünde yaşayan en önemli varlıklar olduğumuz bilinir.
Tabiki hayvanların, bitkilerin, tüm canlı varlıkların hayatı değer taşır. Onlar olmadan bir hayat döngüsüde olamaz.
Geçenlerde itiraf bölümünde ben anksiyete hastasıyım diye bir itirafta bulundum ve sağolsun arkadaşlarım, şifa dilediler, aynı hastalıktan yada benzeri sıkıntılardan muzdarip olan arkadaşlar bunu dile getirdiler.
Sorular bile oldu hastalığın seyiri hakkında.
Neden konuya burdan girdiğimi açıklayarak başlayayım. Evet zor bir rahatsızlık yaşıyorum, depresyon kadarda doğal bir rahatsızlık.
Semptomları yıpratıcı olabiliyor ancak dikkat ve sağlıklı yaşam stilini oluşturarak o hastalık yokmuş gibi devam edilebiliyor.
Burdan sonrasına şöyle devam edeyim. Tek hastalık bu değil, Allah kimseye yaşatmasın ancak daha çok çok çok zor hastalıklar yaşayan bireylerimiz var. Örneğin kanser, tansiyon, felç, kronik birçok rahatsızlık, ne bileyim Allah'ın uygun gördüğü herşeyi yaşayarak yaşamaya devam ediyoruz :)
Peki napacağız bazen kesinlikle offf yeter artık diye isyan ettiğimizi inkar edemeyeceğiz. Çünkü bende ettim çok ve etmeyen insan olduğunu pek sanmıyorum.
Şükretmeli hayatımıza, iyi günümüze, hastalığımıza, herşeye şükretmeli.
Bugün varken yarın yokuz aslında ve ortalama 60 yıllık hazırlık dönemimizde bunu bazen unutuyoruz.
Birgün ölüp gideceğiz yahu, asıl hayata gözlerimizi açacağız. Elbette burda yaşarkende dolu dolu yaşayacağız ancak isyan etmek ne haddimize.
Bugün ben anksiyeteyim diye isyan ederken yarın tansiyon hastası olmayacağımı, yarın tansiyon hastası isyan ederken kanser olmayacağını garanti edebilir mi ?
Elsiz ayaksız yaşamını devam ettiren, ayaklarıyla yazan, görme engeli olup eğitimini sürdüren, sanata el atan bireyleri görmüyor muyuz. Asıl zor olan onlarınki.
Asıl acıtması gereken onlarınki ama acımıyor içleri, çünkü biliyorlar yeni yaşamda herkesin eşit olarak gideceğini.
İşin özü nefes alıp verin, o güzelliği hissedin, eminim şükredenlerdensiniz ve tekrar şükredeceksiniz .
SAĞLIKLI YAŞAMLAR : )
Tabiki hayvanların, bitkilerin, tüm canlı varlıkların hayatı değer taşır. Onlar olmadan bir hayat döngüsüde olamaz.
Geçenlerde itiraf bölümünde ben anksiyete hastasıyım diye bir itirafta bulundum ve sağolsun arkadaşlarım, şifa dilediler, aynı hastalıktan yada benzeri sıkıntılardan muzdarip olan arkadaşlar bunu dile getirdiler.
Sorular bile oldu hastalığın seyiri hakkında.
Neden konuya burdan girdiğimi açıklayarak başlayayım. Evet zor bir rahatsızlık yaşıyorum, depresyon kadarda doğal bir rahatsızlık.
Semptomları yıpratıcı olabiliyor ancak dikkat ve sağlıklı yaşam stilini oluşturarak o hastalık yokmuş gibi devam edilebiliyor.
Burdan sonrasına şöyle devam edeyim. Tek hastalık bu değil, Allah kimseye yaşatmasın ancak daha çok çok çok zor hastalıklar yaşayan bireylerimiz var. Örneğin kanser, tansiyon, felç, kronik birçok rahatsızlık, ne bileyim Allah'ın uygun gördüğü herşeyi yaşayarak yaşamaya devam ediyoruz :)
Peki napacağız bazen kesinlikle offf yeter artık diye isyan ettiğimizi inkar edemeyeceğiz. Çünkü bende ettim çok ve etmeyen insan olduğunu pek sanmıyorum.
Şükretmeli hayatımıza, iyi günümüze, hastalığımıza, herşeye şükretmeli.
Bugün varken yarın yokuz aslında ve ortalama 60 yıllık hazırlık dönemimizde bunu bazen unutuyoruz.
Birgün ölüp gideceğiz yahu, asıl hayata gözlerimizi açacağız. Elbette burda yaşarkende dolu dolu yaşayacağız ancak isyan etmek ne haddimize.
Bugün ben anksiyeteyim diye isyan ederken yarın tansiyon hastası olmayacağımı, yarın tansiyon hastası isyan ederken kanser olmayacağını garanti edebilir mi ?
Elsiz ayaksız yaşamını devam ettiren, ayaklarıyla yazan, görme engeli olup eğitimini sürdüren, sanata el atan bireyleri görmüyor muyuz. Asıl zor olan onlarınki.
Asıl acıtması gereken onlarınki ama acımıyor içleri, çünkü biliyorlar yeni yaşamda herkesin eşit olarak gideceğini.
İşin özü nefes alıp verin, o güzelliği hissedin, eminim şükredenlerdensiniz ve tekrar şükredeceksiniz .
SAĞLIKLI YAŞAMLAR : )
