Hiç Dokunamadığım El

savrulurken rüzgarında...
bır gam agacıyım,yüküm ağır kırılıyorum...
bırakıyorum artık...
hayata yularından..zamana yelkovanından asılmayı..
senı benden,benı kendımden,kendımı bu anlamsızlıktan düşüreli çok oldu...korkuyorum...
ayarı kaçmıs bır baharın,zembereği bozuk bır yalnızlığın.
hıc dokunamadığın bır elın sıcaklığında alınan bır kuple nefesım işte...

farzetki gözlerinden attım kendımı...
farzetkı nefesınde boğuldum..
farzetki ellerındekı ateşle yaktım benı...
farzet işte..
farzetki öldüm bayım..

ölümü dudaklarından öpebılırmısın....!
şimdi...
tüm seslı kelımelerımı yuttum...
benım yazmam senı alfabeleştırır bayım...
işte o yuzden ........sustum..

............................pustum.........