Hiçliğe hapsolmak...

Hep bir yanımız eksik kaldı.
Ya bir sevdiğimizin sohbetine dokunmadan soğudu çayımız.
Ya da tuzlanmış yaralarımızın ateşini söndürmedi gözyaşımız..
Durmayan suskunluğumuz..
Hep kanayan yaramız..
Aydınlanmayan yalnızlığımız..
Hep sabıra dayandı sonumuz.

Bazen keşkelerde kayboldu mutluluğumuz.
Yaşanmamış kadere ekildi umutlarımız.

Sorgular sualler biçildi pişmanlıklar çizildi
Uğruna feda olduklarımızın üstü çizildi
Hep yaşanmamış yerden kaldı eksikliğimiz.